Typowy przerywnik między wymagającymi seriami, czy coś więcej? - ''Grand Blue''

in pl-filmy •  3 months ago 

gb.jpg

Na pierwszy rzut oka ''Grand blue'' wygląda jak typowe anime w wakacyjnym klimacie, mimo, że akcja rozpoczyna się w momencie, kiedy główny bohater,  Kitahara Iori przybywa do nadmorskiej miejscowości, w której rozpoczyna studia. Jednak w samym uniwersytecie widzimy go zaledwie dwa razy - pierwszy raz, gdy spotyka tam Imamurę Kouhei'a, drugą z głównych postaci, oraz na egzaminie poprawkowym z Niemieckiego. 

Fabuła, nie owijając w bawełnę, kręci się wokół chlania, bo piciem ciężko to nazwać. 

Gdy Iori pierwszy raz wszedł do sklepu jego wujka ze sprzętem od nurkowania, w którym miał też mieszkać, spotkał klub nurków podczas libacji alkoholowej, której wszyscy uczestnicy byli nago. Ci natychmiast zapragnęli zrekrutować Iori'ego, wbrew jego woli, nie przyjmując do wiadomości, że nie potrafi pływać. 

Gdy pierwszy raz spotkał Kouhei'a, był on ubrany ( z resztą jak zawsze ) w bluzkę z podoblizną jakiejś lolitki z anime, przez co od razu dokleił mu łatkę dziwaka, i otaku w niepozytywnym znaczeniu tego słowa. Zaraz po rozpoczęciu znajomości starał się go upić, aby wciągnąć go do klubu nurków, ponieważ warunkiem jego opuszczenia klubu było znalezienie członka na swoje miejsce. Ostatecznie jednak, obydwaj należeli do niego przez całą serię ( która ma 12 odcinków).


Główni bohaterowie szybko odnaleźli coś na podobieństwo wspólnego języka, przez podobny tok rozumowania, oraz zamiłowanie do knucia intryg. Równie szybko zaadaptowali się do warunków panujących w klubie - przyzwyczili oczy i skórę do golizny, a głowę do wysokoprocentowego alkoholu ( często spirytusu). 

Nurkowanie jest w anime przedstawiane nieproporcjonalnie rzadko w stosunku do chlania, jednak gdy bohaterowie schodzą pod powierzchnię wody, lub rozmawiają o nurkowaniu, momentalnie poważnieją. Nigdy nie nurkowali pijani, oraz często podkreślali wagę bezpieczeństwa pod wodą. Mieliśmy okazję zapoznać się z kilkoma sygnałami których nurkowie używają do komunikacji w razie niebezpieczeństwa, oraz sposobem w jaki należy udzielić pomocy, gdy komuś skończy się powietrze. Podkreślano to, że nurkowanie to sport grupowy, i gdy jeden członek grupy miał ciśnienie nie pozwalające mu na dalsze bezpieczne nurkowanie, wynurzali się wszyscy. 

To chwyciło za serce Ainę ( powszechnie ''tapeciarę'' ), która przeszła do klubu nurkowania z konkurencyjnego  klubu tenisistów, gdzie była traktowana jak popychadło przez swój przesadzony makijaż, podczas gdy był on wynikiem zbyt mocnych starań o uznanie towarzystwa. Odeszła od tenisistów, gdy oni naśmiewali się z niej, kiedy wzięła udział w żeńskim konkursie piękności, mówiąc też wprost, że nie chcą jej już w klubie, ponieważ dość się pośmiali. Iori i Kouhei słysząc to, utworzyli plan dzięki któremu w zabawny sposób ośmieszyli lidera tenisistów. Aina niedługo potem dołączyła do ich klubu, już bez makijażu. Nigdy nie zaakceptowała wszechobecnej nagości [*]. 


Zwyciężczynią konkursu piękności była Chisa, która na początku serii pałała niesamowitą niechęcią do Iori'ego. Są kuzynowstwem, pamiętała go z dziecięcych lat, jako elokwentnego i miłego młodzieńca, a gdy przyjechał ponownie, pierwszy raz zobaczyła go nagiego, z alkoholem w dłoni, i skandującego radośnie w otoczeniu równie pijanych, nagich facetów. Jej opinia długo pozostawała bez zmian, ponieważ Iori stał się nie tylko niemal alkoholikiem, ale i zboczeńcem. 

Jednym z zabawniejszych wątków było to, jak Hamaoka Azusa wzięła Iori'ego za biseksualistę podkochującego się w Kouhei'u, przez co cały czas stwarzała mu okazję do podrywu, np. proponując rozwiązanie sporu przez pocky game (dwie osoby biorą 1 pocky do buzi, jedzą go, aż zaczną stykać się wargami, i wygrywa ta osoba, która pierwsza złamie pocky ) jednak nie mieli żadnych pocky...

 


Pozwolę sobie dać tu jeszcze kilka scen =v=


Fabuła

Ocena na shindenie to 8,74/10, co na początku wydawało mi się absurdalną oceną dla typowej komedii o wakacyjnym klimacie. Jednak im późniejszy odcinek, tym bardziej humor się rozkręcał, dlatego sama oddałam tej serii hołd w postaci ogólnej oceny 9/10. 


Muzyka

Jest jak najbardziej w porządku, zawsze pasuje do sytuacji. Jednak w tym temacie jest coś, co mnie zachwyciło  - ending. Jak dla mnie jest świetnie zrobiony, a animacja doskonale podkreśla charakter serii. 


Grafika

Dupy nie urywa, ale jest na przyzwoitym poziomie. Tu należy się ukłon w stronę twórców dość nietypowej mimiki bohaterów. 


Recenzja ''Mob psycho 100'' coming soon....


Źródła zdjęć:
http://www.otakuusamagazine.com/first-grand-blue-dreaming-anime-promo/
https://theglorioblog.com/2018/07/16/first-look-grand-blue-dreaming/
https://lostinanime.com/2018/07/first-impressions-grand-blue/

Authors get paid when people like you upvote their post.
If you enjoyed what you read here, create your account today and start earning FREE STEEM!
Sort Order:  

Świetna recenzja, pozdrawiam ^^

·

Dziękuję =3=

Jest tyle "normalnych" anime, a tu jacyś pijacy, golasy, nurkowie ... :D

!tip 0.2 hide

·

Moim zdaniem właśnie cała frajda tkwi w wynajdowaniu takich :D

Bardzo fajnie mi się czytało ten tekst!

·

:D