Bitwa pod Ankarą 1402 - Bitwa, która na lata zahamowała Imperium Osmańskie...

in pl-artykuly •  9 months ago  (edited)

grafika.png

Na początku pomiędzy końcówką XIV a XV wieku w Azji Środkowej Państwo Timura i Imperium Osmańskie na Bliskim Wschodzie pozostały obok Państwa Mameluków jedynymi państwami mające aspiracje o dominację w tamtej części świata. W 1400 roku wojska Timura napadają granicę Osmańską i rozbijają lokalne wojska pod Sivasem oraz zdobywają i łupią to miasto. Jednak niespodziewanie zmieniają kierunek i najeżdżają Mamelucką Syrię i już w 1400 roku Sułtanat Mameluków przegrywa w bitwie pod Aleppo z wojskami Timura. Po bitwie miasto Aleppo zostaje poddane rzezi mieszkańców i doszczętnie złupione. W 1401 roku podobnie jak w przypadku Aleppo, Timurydzi zdobyli Damaszek i dokonują rzezi i wielkich grabieży w tym mieście. Pozostałe wojska po przegranych bitwach i wielkiego łupienia Syrii wycofały się do Kairu. Po ograbieniu Syrii wojska Timura wyruszyły w kierunku Iraku i głównego miasta tego rejonu-Bagdadu, w którym wybuchł bunt. Po blisko dwumiesięcznym oblężeniu miasto zostaje zdobyte a obrońcy, zostają wycięci w pień. Rozgniewany władca nie oszczędził także mieszkańców zbuntowanego miasta. Po uporaniu się z niepokornym miastem Timur ponownie ruszył w kierunku Armenii zdobywając miasta takie jak Erzindżan i Erzerum. Po szybkim marszu przez Armenię ponownie wrócił na terytorium Imperium Osmańskiego...

Kampania Anatolijska i bitwa pod Ankarą w 1402 roku.

Gdy Timur pokonał i ograbił część Sułtanatu Mameluków i stłumił lokalne bunty, mógł zmierzyć się ostatecznie z równym sobie przeciwnikiem-Imperium Osmańskim sułtana Bajazyda I Błyskawicy. Tym razem sułtan osmański postanowił wyjść z całością swoich wojsk wraz ze wspomagającymi ich wojskami serbskimi Stefana Lazarevića pod obleganą Ankarę-ważne miasto osmańskie w Anatolii.

W tej bitwie liczebna przewaga była po stronie wojsk Timura, jednak mimo mniejszej liczby wojsk po stronie Bajazyda I nie był bez szans na wygraną. Posiadał w swojej armii elitarne oddziały janczarów o bardzo wysokiej wartości bojowej oraz jazdę osmańską-spahisów. Po stronie osmańskiej wspierały ich również wojska serbskie.

grafika2.jpg

Wojska Bajazyda były złożone z janczarów i spahisów w centrum oraz kontyngentów europejskich na prawej flance i armii anatolijskiej na prawej flance. Na lewej flance dowodził syn Bajazyda-Sulejman a wojskami serbskimi-Stefan Lazarević. Armia sułtana broniła, się na pasmie wzniesień co dawało, im pewną przewagę w bezpośrednim natarciu frontalnym w centrum wojsk osmańskich. Armia Timura była złożona głównie z kawalerii oraz posiadała słonie bojowe w centrum, które służyły w początkowej fazie bitwy jako element przełamujący w ataku.

Battle_of_Ankara1402.jpg

Armia Timura zaatakowała na lewym skrzydle spahisów Sulejmana oraz Serbów na prawym skrzydle. W trakcie bitwy lewe skrzydło zaczęło się załamywać, przez co część rezerwy armii osmańskiej pod dowództwem syna sułtana- Mehmeda wsparła upadające lewe skrzydło, jednak nie zmieniło to sytuacji na załamującym się skrzydle. Sytuacja dodatkowo pogorszył fakt przejścia tatarów w służbie wojsk osmańskich na stronę Tamerlana. Część jazdy serbskiej odłączyła się od prawego skrzydła, by przejść na pomoc lewemu skrzydłu. Przewaga wojsk nieprzyjaciela była jednak na tyle wielka, że prawe i lewe skrzydło zostało przełamane i cała armia osmańska została okrążona. Otoczony środek armii wraz z pozostałymi spahisami i janczarami broniły się na umocnionym wzgórzu i przez jeden dzień mimo zaciekłych ataków jazdy Tamerlana nie mogły go zdobyć. W obliczu bardzo złej sytuacji i widmie klęski wojsk sułtan Bajazyd wraz z częścią jazdy podjął się nieudanej ucieczki, jednak został schwytany i wzięty do niewoli. Armia osmańska została niemal całkowicie rozbita.

Po wygranej bitwie wojska Timura plądrowały przez długi czas Anatolię. Doszczętnie złupili Ankarę, a także podobny los spotkał miasta takie jak Bursa, Iznik, Ikonium, a także splądrował należącą do joannitów twierdzę Smyrnę. Po zakończeniu kampanii w Anatolii ustanowił, władzę między zależnych od siebie emirów w zamian za co płacili, mu trybut.

Po bitwie i sytuacja w Imperium Osmańskim

Chlebowski-Bajazyt_w_niewoli.jpg

Po przegranej bitwie najstarszy syn Sulejman uciekł do Bursy, a następnie do Adrianopola i ogłosił się sułtanem (1402-1410). Nie miał jednak władzy nad całością terenów swojego państwa a tylko część europejską. W Anatolii toczyły się walki pomiędzy młodszymi braćmi Isą, Mehmedem oraz Musą. Sulejman został pokonany przez Musę i na krótko w okresie 1410-1413 rządził europejską częścią imperium. Ostatecznie został pokonany przez Mehmeda przy wsparciu cesarza bizantyjskiego Manuela II Paleologa w zamian za co zwrócił mu Saloniki i księcia serbskiego Stefana Lazarevicia obalił Musę i objął po długich bratobójczych walkach ostatecznie władzę w osłabionym Imperium Osmańskim (1413-1421). Krótko po tym pokonał ostatnich buntowników w Anatolii, czym umocnił swoją władzę po długoletnim chaosie i spustoszeniu azjatyckiej części imperium przez Timura.

Źródła


Polecam obejrzenie. Dobry materiał w języku angielskim przedstawiający przebieg bitwy oraz historię z nią związaną.

Authors get paid when people like you upvote their post.
If you enjoyed what you read here, create your account today and start earning FREE STEEM!