รักมากเท่าไหน รักมากเท่าฟ้า

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ ชาว Steemit,

ก่อนที่จะพ้นวันแห่งความรักไปนะค่ะ วิขอให้ทุกคนที่มีคู่มีรักที่สมหวัง หรือคนที่ยังไม่มีคู่ก็ขอให้เจอคู่ที่ดี ที่ศีลเสมอกัน หรือใครที่ไม่อยากมีคู่ก็ขอให้มีความสุขและรักตัวเองให้มากๆ นะค่ะ การมีความรักไม่ได้จำกัดแค่ต้องมีให้แค่คนรักเท่านั้น ทั้งกับครอบครัว ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง หรือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน จนลามไปถึงสัตว์น่ารักๆ บนโลกใบนี้ ความรักเป็นสิ่งที่ดีค่ะ เป็นพลังงานบวกแต่เราก็ต้องรักให้เป็นนะค่ะ อย่าให้ความรักมาทำร้ายเราได้ค่ะ

วันนี้วิขอนำบทความเก่า ๆ ที่ิวิเคยโพสลงใน เฟซบุ๊ค เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2560 ตอนนั้นวิอยากจะมีเพจในเฟซบุ๊คของตัวเอง ตั้งชื่อว่า ณัชชาเขียนไปเรื่อย Nutchalovetowrite เสียดายถ้าตอนนั้นรู้จัก steemit ก็คงจะดี เพราะเหมาะมาก อิๆ เขียนได้แค่ไม่กี่บทความก็ไม่มีแรงกระตุ้นหรือแรงบันดาลใจอะไรก็เลยไม่ได้เขียน บุญของวิแล้วค่ะที่ได้มาเจอ steemit ทำให้วิกลับมาเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยได้อีกครั้ง แบบมีแรงบันดาลใจและพลังงานบวกๆๆๆ เลยขอคัดลอกบทความของวิเองมาลงในที่นี้นะค่ะ ไม่ได้ไปเอาของใครมา ตอนนั้นวิแทนตัวเองว่า ณัชชา

เรื่องที่วิเขียนไว้ตอนนั้น วิว่าน่าจะเหมาะเจาะที่จะมาช่วงวันแห่งความรัก อยากให้เพื่อนลองได้อ่านกันนะค่ะ อาจจะยาวไปหน่อยนะค่ะ แต่อยากให้ลองอ่านกันนะค่ะ เพราะตอนนั้นวิยังไม่มีเพื่อนใน steemit เลย

คู่ชีวิตกับความสัมพันธ์ทางธุรกิจร่วมกัน

เกริ่นก่อนนะคะ ว่าณัชชากับสามีมีกิจการรีสอร์ทเล็กๆ ที่เกาะพะงัน ชื่อ Paragon Spa Resort ตอนนี้ธุรกิจของเราก็ไปได้ดีค่ะ เราเป็น #1 of 132 B&Bs / Inns in Ko PhaNgan ของ TripAdvisor และได้คะแนน 9.2/10 (booking.com) จากการให้คะแนนของลูกค้าที่เข้าพักกับทางเรา (ขอโม้ โฆษณาหน่อยเนอะ อย่าว่ากันนะจ้ะ) กว่าจะมาถึงจุดนี้ก็เลือดตาแทบกระเด็น น้ำตานองหน้า มาหลายครา (ณัชชาจะมาเม้าท์เรื่องการทำธุรกิจสำหรับคนรุ่น 30+ กันครั้งหน้านะค่ะ)

มีคนถามณัชชาตลอดว่า เฮ้ย ทำได้ไง ทำงานกับแฟนกับสามีตัวเอง แถมต้องอยู่ด้วยกันตลอด 24 ชั่วโมง 7 วัน 4 สัปดาห์ 12 เดือน 1 ปี เอาง่ายๆ คือเจอกันตลอดค่ะ จะไม่ได้เจอกันก็ตอน สามีหรือณัชชาไปเข้าห้องน้ำ ไปจ่ายตลาด หรือเวลาสามีไปยื่นต่อวีซ่า คือ ใครเห็นณัชชาก็จะมีสามีเป็นเงาตลอด ทำงานด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน บางครั้งก็อาบน้ำด้วยกันนะค่ะ 555 แอบติดเรท 18+

บางทีก็เบื่อนะเจอหน้าสามีตัวเองทุกวัน ก็คิดว่าเค้าคงเบื่อจะเจอหน้าเราเหมือนกัน 😁 มันเรื่องปกตินะ คือมันก็ต้องมีเบื่อขี้หน้ากันบ้าง 555 ชอบมากวนประสาทอะไรแบบนี้ แต่มีรุ่นน้องและชาวบ้านแถวบ้าน เค้าจะแซวว่าคู่เราเหมือนเด็กพึ่งจีบกัน ชอบเล่นกันหงุงหงิง แหย่กันไปมา ซึ่งก็จริงนะ คู่เราชอบแกล้งกันเหมือนเด็กผู้ชายที่แอบชอบตัวท๊อปของห้อง (แบบสวยเบอร์แรงแต่ไม่กล้าจีบ) ก็เลยจะแกล้งอยากให้สนใจ บางทีก็เดินมาแซว ทุ่มหมอนใส่ กระโดดถีบขาคู่ใส่เมีย น่ารักเน๊อะ 555

เข้าเรื่องๆ (ทำเสียงเครียดหน่อย เป็นการเป็นงาน) ณัชชาว่าการที่เราจะทำธุรกิจกับคู่ชีวิตมันก็ไม่ได้ยากมากหรือง่ายเกินไป เดี๋ยวจะบอกเคล็ดลับให้ แต่ก่อนอื่น ขอบอกก่อนเลยว่า ณัชชาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านความสัมพันธ์ ไม่การันตีว่าสิ่งที่บอกไปมันจะไปรอดกับทุกคู่นะค่ะ แค่อยากจะแชร์สิ่งที่ตัวเองปฎิบัติและมัน Work Work Work

แค่อยากจะบอกว่าณัชชากับสามีอยู่ด้วยกันมา 4 ปีกว่า ทำงานด้วยกันมาตลอด ตื่นเช้าก็เจอ นอนก็เจอ โอกาสจะตบกันมีสูงมาก เราก็ทะเลาะกันบ้าง เอาแบบน้ำหูน้ำตาไหล แบบเครียดจริงๆ ก็น่าจะสัก 3 ครั้ง นอกนั้นก็จะมารยาดราม่าเล่นใหญ่ เรียกร้องความสนใจ หมายถึงนางผู้หญิงนะค่ะ ก็น่าจะสักปีละครั้ง ก็คิดว่าเป็นผลลัพธ์ออกมาไม่น่าเกลียดนะ 😝😝

แล้วผลงานทางธุรกิจออกมาก็ดูดี มีชาติตระกูล ก็เลยเกิดความมั่นใจระดับหนึ่งว่า ณัชชาก็น่าจะเผยเคล็ดไม่ลับกับการใช้ชีวิตคู่ยังไงให้อยู่รอด พร้อมทั้งทำธุรกิจร่วมกันกับสามีได้ชิลล์ๆ (ในความใสๆ มีหงาดเหงื่อแฝงอยู่)

เร่ิ่มเลยค่ะ ก่อนที่จะน้ำท่วมทุ่งไปมากกว่านี้ (ถ้าเป็นกรุงเทพฯ ก็ต้องน้ำรอระบายลงทุ่ง ใช่ไหมค่ะ)

1 รักจริง หวังแต่ง เอาง่ายๆ ถ้าเราจะอยู่กับใครแล้วไม่จริงจัง ไอ้อยากจะทำธุรกิจร่วมกันก็ฝันไปเถอะค่ะ ถ้าคุณคิดแต่ว่าจะหวังฟันล่าแต้ม เอาไว้อวดลูกหลานในอนาคต หรือเกาะกินหวังผลประโยชน์ทับซ้อน คุณก็ปล่อยแฟนคุณไปเจอสิ่งที่เหมาะกับเค้าดีกว่า แต่ถ้ารักจริง หวังแต่ง แล้วชัวร์ว่าอยากจะลองทำงานสร้างธุรกิจร่วมกันนั้นก็อีกเรื่องค่ะ ส่วนจะถึงฝั่งฝันไหม อันนั้นก็ต้องข้อต่อไปค่ะ

2 มีฝันและศรัทธาในสิ่งเดียวกัน อย่านะค่ะ อย่าพยายามจะทำฝันของใครให้สำเร็จ เราต้องทำฝันของตัวเราให้สำเร็จ แต่ถ้าฝันนั้นมันไปด้วยกันทั้งคุณและคู่ชีวิต เราก็สู้ด้วยกันไปสักตั้ง

อย่างณัชชากับสวามี เรามีฝันเดียวกันค่ะ เราศรัทธาในตัวของกันและกัน พูดง่ายแต่ทำยากส์ฮ่ะ มีหลายคู่ไปไม่รอด เพราะมีฝันต่างกัน ไม่เคยถามคู่ตัวเองว่าต้องการอะไรในชีวิต แค่คิดว่าฝันของฉัน เธอต้องช่วยให้สำเร็จ อันนี้ฟังดูเห็นแก่ตัวมากๆๆๆๆ แล้วก็ไม่เคยศรัทธาและเชื่อมั่นว่าคนของตนนั้นจะทำได้ พินาศมาหลายคู่แล้วค่ะ

ยกตัวอย่าง ณัชชามีฝันอยากจะเป็นเจ้าของธุรกิจก่อนอายุ 40 ปี ส่วนสามีอยากจะใช้ความสามารถที่เรียนมาเรื่องการจัดการโรงแรมที่สวิสเซอร์แลนด์บ้านเกิดมาทำให้สายงานเค้าประสบความสำเร็จ สำหรับสามีแรกๆ เค้าก็แค่อยากจะได้ทำงานหน้าที่ดีๆ ได้เดินทางไปทำงานในหลายๆ โรงแรมรอบโลก ไม่เคยมีความคิดจะเป็นเจ้าของกิจการอะไรเลย เหมือนมันไกลตัวเค้า เพราะตอนที่เริ่มทำธุรกิจรีสอร์ทเป็นของตัวเองเค้าพึ่ง 32 และณัชชาก็เข้า 35 (มีสามีเด็กเป็นอมตะ)

เราก็เลยมาคุยกันว่า เราจะทำยังไง เธอมีฝันแบบนี้ ฉันมีฝันแบบนี้ และเราก็อยากอยู่ด้วยกัน เราก็เลยตัดสินใจเช่าทำรีสอร์ทระยะเวลา 4 ปี (ตอนนั้นก็กลัวว่าอาจจะไปกันไม่รอด เลยเอาแค่เช่าสั้น ๆ ก่อนดีกว่า)

ก่อนที่จะตัดสินใจทำ ณัชชาก็อธิบายให้เค้าฟังว่าข้อดีข้อเสียของการทำธุรกิจเองมันเป็นยังไง และให้ความเชื่อมั่นเค้าว่าเค้าสามารถดึงศักยภาพของตัวเองมาใช้ได้ ถึงเค้าจะเป็นไอ้หนุ่มฝรั่ง ป๊อกแป๊ก จะริอาจมาลองทำธุรกิจเองบนแผ่นดินที่ไม่คุ้นเคย ณัชชาล้างสมองเค้าค่ะ ให้เค้าคิดว่ามันก็ต้องทำได้ซินะ 555 อีกอย่างณัชชาก็ต้องทำให้เค้าเชื่อมั่นว่าณัชชาจะไม่หนีเอาตัวรอดไปคนเดียวเหมียนกัน คือมีสุขร่วมเสพ มีทุกข์ร่วมต้าน แต่เงินสามีคือเงินเรา เงินเราก็ยังเป็นเงินเรา อันนี้สามีเข้าใจดีค่ะ

3 ความสัมพันธ์ที่ดีมันต้องมีจุดเชื่อมต่อ การที่เราจะอยู่กับใครได้ตลอดรอดฝั่ง จะมาบอกว่าเราต่างกันโดยสิ้นเชิงแล้วอยู่กันได้ อันนี้ไม่คิดว่าจะรอดนะ (ถ้ารอดอาจจะมีผลประโยชน์เคลือบแฝง) และณัชชาคิดว่าการที่เรามีบางอย่างที่เหมือนกันบ้างแต่ไม่ทั้งหมดเราก็อยู่กันได้ค่ะ ไม่ต้องเหมือนกันอย่างกับแฝดแท้ก็ได้

อย่างณัชชาชอบอยู่เกาะ สามีก็ชอบเกาะ, ณัชชาชอบทำงาน สามีก็ฟินเวลาได้ทำงาน, ณัชชาชอบแดนซ์ สามีก็ชอบปาร์ตี้ (แต่ช่วงนี้อายุเยอะเลยนอนอยู่บ้านซะมากกว่า), ณัชชาปัญญาอ่อน สามีก็ติ๊งต๊อง (จนถึงขั้นน้องสาวให้ฉายาคู่เราว่า คู่บ๊องส์ ติ๊งต๊องหยุดโลก) แต่เราก็มีอะไรที่แตกต่างกันมากเหมือนกัน สามีชอบเพลงแนวแหกปากๆ ณัชชาชอบป๊อบแดนซ์ (เค้าบอกเค้าฟังไม่ได้จะอ้วก อีบ้าฉันก็จะหูแตกตายเพราะเพลงเธอ) สามีชอบทานอาหาร ชอบทำกับข้าว แต่เมียไม่ชอบทำอาหาร ทานได้แต่ไม่ถึงกับฟิน, สามีเป็นคนตรง ห่ามและเถื่อน (พยายามดิสเครดิตสามี เพราะกลัวสาวๆ จะมาแย่งไป) แต่ ณัชชาเป็นสาวร่าเริง โลกสวย มองอะไรก็ชมพูไปหมด (พักวางถุงกาวแป๊บคุณป้า)

ณัชชาเคยอ่านบทความเกี่ยวกับความสัมพันธ์ว่า ความชอบอะไรเหมือนกันมันเป็นจุดเชื่อมโยงระหว่างคุณกับคู่รัก แต่มันจะต้องมีจุดหนึ่งที่ว่า เราอยากมีในสิ่งที่เค้ามีและเราไม่สามารถที่จะมีมันได้ อันนี้จริงแท้ ในความรู้สึกณัชชา มันคือการมาเติมเต็มสิ่งที่เราขาดหายไป และมองหา อย่างณัชชาเป็นคนพูดจนลิงหลับ แต่สามีต้องง้างปากถึงจะพูด, ณัชชาชอบเข้าสังคม เรื่องชาวบ้านเป็นงานของเรา แต่สามีเป็นภาวะการเข้าสังคมอยู่ในขั้นวิกฤติ 555 (เค้าเป็นคนขี้อาย ไม่ค่อยกล้าจะคุยกับใครก่อน คือเขียนให้ดูเวอร์เข้าไว้), ณัชชาเรื่องคณิตนี้ห่วยแตก แต่สามีบอก I love Math เห็นปะว่ามันต้องมีอะไรที่เราจะไม่มีวันได้เป็นอย่างเค้า อย่างสามีนี้ ณัชชาเชื่อว่าเธอจะไม่จ๊อไร้สาระแบบณัชชา ไม่มีวัน

4 ยอมรับผิดกันบ้าง ลดซะนะอีโก้อ้ะ เพราะถ้าอีโก้ ศักดิ์ศรีของคุณมันค้ำคอ ขนาดสามีภรรยาคุณเอง คุณยังไม่ยอมเค้า ไม่อยากจะขอโทษเวลาทำผิด ก็ปิดเกมส์ไปเถอะค่ะ

การขอโทษและให้อภัยกัน ลองทำเถอะ มันอาจจะทำให้ความสัมพันธ์ของคุณดีขึ้นก็ได้นะ แต่อย่าทำแบบขอไปที ทำแบบจริงใจ ใจๆกันหน่อย เพราะการที่คุณตีหน้าแสร้งทำเป็นขอโทษ หรือให้อภัย คู่ของคุณเค้ารู้นั้นแหละ แต่อยู่ที่เค้าจะพูดหรือไม่พูด ก็เท่านั้น

5 ให้รางวัลชีวิต เมื่อทำงานกันหนัก เราก็ต้องมีรางวัลให้กับคนขยันใช่ไหมค่ะ ดังนั้นณัชชารู้ ณัชชาเห็นว่า สามีใช้สมองเยอะ ทำงานหนักตอนแรกๆ เดี๋ยวนี้เล่นเกมส์หนักแทน เพราะกว่าเราสองคนจะมีวันนี้ได้เราก็ต้องทำงานแลกกับคำชม คำตำหนิของลูกค้า แต่เราก็ภูมิใจค่ะ

ดังนั้นหลังจากทำงานมาเยอะ เราก็ควรให้รางวัลชีวิตให้คู่ตัวเองบ้าง อย่างถ้าเค้าอยากได้อะไรแล้วเราพิจารณาแล้วว่าไม่เกินตัว ก็ให้เค้าได้มีความสุขบ้างเถอะค่ะ อย่างกมากเลย แต่ก็ไม่ถึงกับสปอยล์จนเสียคน

แต่อย่าให้เป็นแบบว่าฉันซื้อได้ ฉันมีเหตุผล (เข้าข้างตัวเอง) ดีๆมากมาย แต่ถ้าคู่ของเราจะเอา เราจะเบรคให้หัวทิ่ม อันนี้ขอบอกคุณเห็นแก่ตัวที่สุดในสามโลก

และที่สำคัญให้รางวัลชีวิตตัวเองด้วย ไม่ใช่เสียสละอะไรก็ให้แต่คู่ของเรา ให้คู่ไปกินเหลา แต่ตัวเองมานั่งกินข้าวต้มกุ๊ย ดูดหินจิ้มเกลือจ๊วบๆ อันนี้ก็จะรันทด และเป็นการเสียสละที่ดูโง่มากเลย

คนเรามีสุขก็ต้องเสพด้วยกันซิค่ะ จะมาทิ้งๆ ขว้างๆ ไม่ได้นะ มันดูแย่มากเลยอ้ะเธอ

6 หมั่นเติมเรท X ให้กัน อย่างณัชชาและสามีก็ทำงานๆ เจอหน้ากันตลอด แถมต้องนอนเฝ้ารีสอร์ท คือมันจะไปหาอารมณ์โรแมนติกกันจากไหน ก็เกือบจะเป็นปัญหาเหมือนกันนะ มันเหมือนเรามีเพื่อนมากกว่ามีสามี พอถึงจุดหนึ่งมันไม่ไหวอ้ะ คือเป็นเพื่อนแทนได้ไหม ไม่เอาแล้วสามี 555

ไม่ใช่ว่าเราหื่นนะ แต่มันเป็นเรื่องธรรมชาติของคู่ผัวตัวเมีย ที่มันต้องมีกิจกรรมในร่มสร้างสารสัมพันธ์กันนี้ ให้มันรุ้ว่าเออนี้สามี ภรรยาเรานะ การกอดจูบ สัมผัส ด้วยความรักจริงๆ มันทำให้หัวใจเราพองโตนะ ก็เหมือนกับเราปลูกต้นไม้ ตอนแรกเราก็รดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย มันก็เติบโตแผ่กิ่งก้านสาขา แต่หลังๆ เราไม่สนใจรดน้ำบ้าง ไม่รดบ้าง ปุ๋ยไม่เคยใส่ ให้มันโตเองตามธรรมชาติ แต่ถ้ามันมีแมลงมากัดกินก็อาจจะตายได้ เราก็ต้องหมั่นดูแลต้นไม้นั้น ก็เหมือนความรักของเรา ถ้าไม่ดูแลมันก็เหี่ยวตายคาตัวเรานี้แหละค่ะ

นี้เป็นเคล็ดไม่ลับของณัชชานะค่ะ ไม่ได้พิศดารล้ำลึกเป็นเรื่องง่ายๆ แต่บางคนก็มองข้ามไป อยากให้ใคร ๆ ก็ตามที่มาอ่าน ถ้าชอบและเห็นดีเห็นงามก็นำไปใช้ได้นะค่ะ แต่มันก็ยังมีเรื่องอื่นปลีกย่อยอีก แต่ถ้าว่างๆ จะเขียนไปเรื่อยๆ ให้อ่านกันอีก

คืนนี้ณัชชาคงต้องไปชวนสามีเล่นจ้ำจี้มะเขือเปาะแปะก่อนนะค่ะ เพื่อความสัมพันธ์ที่ดีและเจริญสัมพันธไมตรี ระหว่าง ไทยและสวิส

ณัชชา

ปล. ใครจะขอคำแนะนำเรื่องชีวิตคู่ส่วนตัว ณัชชาขอไม่ออกความคิดเห็นนะค่ะ ถ้าแบบกลางๆ เรื่องทั่วไป เรื่อยเปื่อยได้ค่ะ เพราะณัชชาไม่ได้ไปนอนใต้เตียงคุณ เลยไม่รู้ว่า สามีและภรรยาของคุณเป็นแบบไหน ที่สำคัญณัชชา ไม่อยากเป็น ห-มา เวลาพวกคุณกลับมาจูบปากดีกันค่ะ บุ๊ บุ๊ บรู๊ว 🐶

ที่มา จากเฟซบุ๊คของวิเองนะค่ะ https://www.facebook.com/freewritingkeepgoing/posts/1363512943761228

อ่านแล้วเป็นยังไงบ้างค่ะ น่าจะยาวไปนะ ตอนนั้นบ้าพลังเขียนซะยาวยืด แล้วก็หายไปเลย 555 แต่ตอนนี้เจอ steemit ถ้าไม่ได้เขียนจะออกแนวลงแดงแทนค่ะ

ตอนนี้วิขอตัวลาไปให้เวลาสามีก่อนนะค่ะ Good Night ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

วิ