Demokracja a Kapitalizm.

Dziękuję za odzew w sprawie ustawy 447/Just Act/1226.

W ramach podziękowania podzielę się z wami tekstem, o którym wspomnieć było mi dane w poprzednim moim wpisie. Nawet nie wiecie jak wiele to dla mnie znaczy. Fantastyczna jest myśl, że dane mi było zrobić więcej w tej sprawie i udało mi się moimi skromnymi siłami dotrzeć do większej liczby osób.

Demokracja, współczesna Europa oraz inne wysoko rozwinięte kraje zachodu nie wyobrażają sobie bez niej życia. Lecz jak ewoluowała na przestrzeni lat? Skąd się wzięła?
Prawdopodobnie demokracja jako termin została wprowadzona przez sofistów, gdzie dalej upowszechniona przez Demokryta spotkała się z krytyką ze strony Platona i Arystotelesa.

Demokryt z Abdery

Źródło zdjęcia: https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/Demokryt-z-Abdery;3891733.html

Obecnie tłumaczy się ją w 4 wariantach:

-Synonim wszelkich praw i wolności politycznych, gdzie postawą jest równość obywateli wobec prawa oraz równość szans i możliwości.
-Ustój społeczno gospodarczy zapewniający powszechny i możliwe równy udział obywateli we własności i zarządzaniu narodowym majątkiem produkcyjnym, jednakowy dostęp do dóbr oświaty, kultury i ochrony zdrowia. Jest to tak zwana demokracja społecznoekonomiczna spotykająca się z naciskami ze strony lewicowych ugrupowań.
-Władza ludu, narodu, społeczeństwa.
-Forma ustroju politycznego państwa, gdzie uznaje się wolę większości obywateli jako źródło władzy i przyznaje się im prawa i wolności polityczne będące gwarantem sprawowania tej władzy.
Stosując wariant zakładający zakres udziału obywateli w wykonywaniu władzy można rozróżnić demokrację pośrednią i bezpośrednią.

Demokracja pośrednia – system ten polega bardziej na kontroli działania aparatu państwowego niż na podejmowaniu decyzji przez obywateli. Narzędziem są tu wybory na przykład do parlamentu gdzie jednostki mogą wybrać kandydata, który najbardziej ich zdaniem będzie dbał o interes danej grupy społecznej. Dodatkowym uprawnieniem obywateli jest forsowanie ustaw lub poprawek w parlamencie za pośrednictwem referendum.
Demokracja bezpośrednia – system ten polega na sprawowaniu przez obywateli władzy, w której przygotowywanie projektów, decyzji o znaczeniu zasadniczym oraz podejmowanie decyzji wykonawczych przez naród. Stanowi ideał trudny do zrealizowania szczególnie w krajach większych. Występuje w ograniczonym zakresie na przykład w Szwajcarii. Jest znana w innych krajach jako referendum.

Cechami wspólnymi obu rodzajów demokracji jest to, że zarówno w demokracji bezpośredniej jak i w pośredniej władze powoływane są na określony czas większością głosów, gdzie prawa mniejszości musza być przestrzegane. Dodatkowo opozycja polityczna w takich systemach może legalnie działać. Jest to niezmiernie ważne gdyż dzięki temu koalicja musi się liczyć z głosem innych, dzięki czemu teoretycznie obywatele powinni czuć jeszcze większe bezpieczeństwo z tytułu przestrzegania ich prawa. Opozycja krytykując koalicje przedstawia inny punkt widzenia dzięki czemu naród ma szerszy pogląd na daną ustawę lub sprawę. System parlamentarno gabinetowy daje opozycji większe pole manewru, gdyż opozycja może odwołać rząd. Ważna jest tez kwestia niezależnej od rządu władzy sądowniczej. Naród jako suweren głosuje na partie polityczne, jest to o tyle ważne, że według współczesnej teorii demokracji polega ona na współzawodnictwu i wymianie elit politycznych w danym państwie. Obywatele głosują na takie ugrupowanie partyjne, które jest najbliższe ich poglądom oraz ideom jakimi starają się kierować w życiu.
Określa się, ze państwo jest suwerenne jeśli lud lub naród jest taktowny jako jedyny podmiot władzy państw, która jest sprawowana w sposób bezpośredni lub przez przedstawicieli.

Źródło zdjęcia: https://humor.gunaxin.com/humor-evolution/99786

Historia przedstawia narodziny demokracji w starożytności. Pierwsze jej nazwisko to demokracja antyczna. Ówcześnie w licznych państwach-miastach oraz w pewnym okresie republiki Rzymskiej wzorem wolności i swobód obywatelskich były Ateny w V w. p.n.e. Wyrazem demokracji w średniowieczu w wielkich miastach było uniezależnienie się ich od feudalnych możnowładców świeckich lub duchowych. W późnym średniowieczu następnie w odrodzeniu kształtowała się forma przedstawicielska jako wyraz woli narodu. W Polsce, Anglii oraz w niektórych innych krajach forma ta stanowiła wyjątek w stosunku do panującym w większości państw absolutyzmie. XV i XVI wiek przyniósł Polsce demokracje szlachecką gdzie suwerenem był stan szlachecki, który realizował i dbał o swoje interesy przez organizowanie sejmików będących środkiem nacisku na monarchę. Przerost swobód politycznych oraz pogłębiające się rozwarstwienie społeczne spowodowało wyewoluowanie demokracji szlacheckiej w oligarchę magnacką. Rozwój ustrojów demokratycznych dostał przyspieszenia na skutek rewolucji w Anglii, powstania Stanów Zjednoczonych oraz rewolucji francuskiej w 1789 roku. Ugruntował się wówczas liberalizm polityczny oraz ekonomiczny wywodzący się z rozpowszechnienia idei oświecenia. Momentem przełomowym było stworzenie konstytucji w formie pisanej oraz zniesienie cenzusów wyborczych dzięki czemu prawo wyborcze nie należało jedynie do bogatych. Tworzyło to w prostej linii ścieżkę ku nowoczesnym państwom, w których prawo służyło do ochrony obywatela rzucając w zapomnienie czasy, w których było jedynie narzędziem represji i przemocy. Współcześnie jednak jest wiele ustępstw od tej reguły. Realizowanie w pełni demokracji w danym kraju sprzyja powstawanie klasy średniej oraz ustabilizowana i rozwijająca się gospodarka oraz oświata.

Nie wolno zapominać również o rodzajach systemów które posługują się imieniem demokracji lecz ich nazwa nie ma z nią nic wspólnego. Przykładem jest tu demokracja socjalistyczna gdzie partie komunistyczne sterują narzuconą przez siebie władzom zachowując przy tym formalne cechy ustroju demokratycznego. Istnieje tam wielość partii lecz ich rola w kształtowaniu struktury państwa jest marginalizowana na rzecz partii wiodącej prym. System ten był realizowany na podstawie teorii marksistowskiej. Występował w ZSRR oraz w państwach bloku sowieckiego. Kolejnym przykładem wypaczenia jest demokracja kierowana, w której są wolne wybory lecz ostateczne decyzje należą do grupy rządzącej zazwyczaj przy pomocy armii lub jednostki. System ten można zaobserwować w państwach postkolonialnych .

Źródło zdjęcia: http://wiadomosci.dziennik.pl/opinie/artykuly/563264,kacper-poblocki-kapitalizm-umiera-ale-sie-nie-poddaje.html

Demokracja niesie ze sobą kapitalizm, który jest systemem społeczno-gospodarczym, w którym panuje swoboda zawierania umów oraz wolność zarówno prywatna jak i osobista . Większość ludzi nie wie jak powiększyć swój kapitał. Nie rozumie mechanizmów panujących na giełdzie lub tego, że nie należy żyć ponad stan. Ludzie wskutek tego się zadłużają kupując dobra, na które ich nie stać. Niesie to za sobą poważny problem zadłużania się społeczeństwa. Świat wielkiej finansjery oraz lobby bankowe tworzy w umysłach ludzi chęć posiadania niejednokrotnie tak wielka, że przysłania im ona zdrowy rozsądek. Przykładem są tak zwani „frankowicze”, którzy biorąc kredyt w obcej walucie uwierzyli w to, że będzie on tańszy niż ten wzięty w złotówkach. Z racji tego, ze waluta Polska była wówczas ślina dali się skusić na kredyt. Moment w którym osłabiono złotego przyniósł kredytobiorcom zimny prysznic i sprawił, ze ludzi ci brutalnie spotkali się z rzeczywistością rynków walutowych. Kapitalizm niesie też, ze sobą coraz to bardziej zaawansowany podział pracy, który pcha ludzkość do przodu zwiększając innowacyjność oraz wydajność. Ludzie zajmując się określonym zajęciem zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia błędu w procesie produkcji. Towar taki jest możliwie najbardziej doskonały i najlepiej zaspakaja potrzeby konsumpcyjne kupujących. Wiele firm prześciga się w tym by ich towar najlepiej trafił w gusta konsumentów i wówczas występuje zjawisko konkurencji rynkowej.

W dobie kapitalizmu zostaliśmy wychowani na 100% konsumentów. Ludzie kupują produkty które opowiadają ich potrzebom oraz zasobności portfela. Wielu przeciwników kapitalizmu podnosi argument, że 1% ludzi na ziemi posiada tyle co pozostałe 99%. Powstają wówczas uzasadnione obawy, że pociągnie to za sobą stworzenie prywatnych armii mających na celu ochronę majątku i interesów najbogatszej warstwy społecznej. Zatem możemy mówić o ogólnoświatowej oligarchii stworzonej przez demokracje i kapitalizm .

Źródło zdjęcia: http://www.fronda.pl/a/paliwoda-totalitarna-demokracja-totalitarne-media,51778.html

Obywatele skąpani w demokracji czują nie tylko wszechogarniające ich prawo ale i obowiązki z bycia w tak swobodnej grupie społecznej. Dochodzi nawet do tego, ze w głowach nie tylko narodów europejskich lub innych demokratycznych państw ale i elit rządzących rodzi się demokratyzm. Przeświadczenie, że każdy kraj na naszym globie powinien być demokratyczny nie jest do końca słuszne. Przykładem jest tu obecna sytuacja polityczna w Syrii gdzie po obaleniu reżimu Asada kraj pogrążył się w długoletniej wojnie. Arabska wiosna zapoczątkowała stworzenie najbardziej krwawej organizacji w XXI wieku jaką jest ISIS. Napływ uchodźców z regionów objętych wojną ale i również innych terenów do Europy doprowadził do zdestabilizowania sytuacji politycznej na starym kontynencie. Dzisiejsza Europa jest bogata i słaba co jest wykorzystywane przez uchodźców. Doprowadziła do tego chęć zarobku lobby zbrojeniowego oraz pozyskania bogactw zasobów innych państw w surowce naturalne poprzez zdestabilizowanie danego obszaru. W takim wypadku inne państwa mogą pozyskiwać bogactwa te do zaspokojenia swoich konsumpcyjnych potrzeb.

Źródła:

Nowa Encyklopedia Powszechna, tom 2, str. 55-56.
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/kapitalizm;3920039.html
http://www.forbes.pl/michal-wolangiewicz-istota-kapitalizmu-wspolpraca-spoleczna,artykuly,204028,1,2.html

All rights reserved by @veroniq 2018