စိတ္ေကာင္းတစ္ခု
တစ္ခါတုန္းက ေဆးရံုတစ္ခုမွာ လူနာႏွစ္ေယာက္ေဆးရံုတတ္ျကတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို တစ္ခန္းတည္းမွာထားလိုက္တယ္။ အခန္းထဲမွာကုတင္ကႏွစ္လံုးရိွတယ္။ တစ္ေယာက္တစ္လးံုေပါ့။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ျပတင္းေပါက္နားက ကုတင္မွာေနရတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ျပင္တင္းေပါက္နဲ႔ေဝးရာ နံရံနားမွာထားတယ္။ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ထေတာင္မထိုင္ႏိုင္ဘဲ ပက္လက္အေနအထားမွာပဲေနရတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ ေဝဒနာ ျပင္းထန္တဲ့အခါ မခံစားႏိုင္ဘဲေအာ္လို႔သာေနရေတာ့တယ္။တစ္ေန႔မွာ နရံဘက္က လူနာက ေဝဒနာ ထေဖာက္ၿပီး ေအာ္ညည္းေနေတာ့တယ္။ တစ္ဖက္ကလူနာကလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိၿပီး သက္သာလိုျငားစကားေျပာေပးတယ္။ "ခမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္ျပတင္ေပါက္ကေန ၾကည့္လို႔ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းအခ်ိဳ႕ကိုေျပာျပမယ္။ ခမ်ား နားေထာင္မလား။” ေရာဂါခံစားေနတဲ့ နံရံနားကလူနာကလည္း ေဝဒနာ ခဏတာသက္သာလို သက္သာျငား "ဟုတ္ကဲ့ ကြၽန္ေတာ္နားေထာင္ခ်င္ပါတယ္။ ေျပာျပေပးပါ” ျပတင္းေပါက္နားကလူနာက အျပင္ဘက္ကျမင္ကြင္းကိုေျပာျပပါေတာ့တယ္။ "အျပင္ဘက္ပါ ေရာင္စံုျခယ္ ပန္းခင္းႀကီးတစ္ခုရိွတယ္။ အဲ့ဒီနားမွာလိပ္ျပာေလးေတြလည္းပ်ံဝဲေနၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခံုတန္း႐ွည္ေလးလည္းရိွတယ္။ ေဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္း စံုတြဲေလးတစ္တြဲလာေနၿပီ။”အဲ့လိုေျပာေတာ့ တစ္ဘက္က လူနာက ခံစားေနရတဲ့ေဝဒနာကို ေမ့ၿပီးသူေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားစိတ္ဝင္စားၿပီး အျပင္ဘက္ကိုၾကည့္ခ်င္လာတယ္။ ေရာဂါလည္းသက္သာၿပီး လက္ကေလးေတြေတာင္လႈပ္လာတယ္။ အဲ့ဒီအေၾကာင္းအရာမ်ားကိုစိတ္ဝင္စားၿပီး ျပတင္းေပါက္ကို စိတ္ဝင္စားၿပီး အျပင္ဘက္ကိုပဲၾကည့္ခ်င္ေနေတာ့တယ္။အဲ့လိုၾကည့္ခ်င္ေတာ့ ျပတင္းေပါက္နားကိုေနခ်င္လာတယ္။ လူနာကုတင္ေတြမွာ အေရးေပၚ ေဝဒနာထေဖာက္ရင္ ဆရာဝန္မ်ားကို အခ်က္ျပလွမ္းေခၚဖို႔ ခလုုတ္တစ္ခုစီပါရိွတယ္။ တစ္ညမွာေတာ့ ျပတင္းေပါက္နားက လူနာက အေမာေဖာက္လာတယ္။ ေဘးနားမွာရိွတဲ့ခလုတ္ကိုေတာင္ မႏွိပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ နံရံဘက္ကလူနာကလည္း တစ္ဘက္ခုတင္ကလူေဝဒနာခံစားေနရတာကိုသိတယ္။ ဆရာဝန္ေတြကို အခ်က္ျပခလုတ္ႏွိပ္ၿပီးလည္း ေခၚေပးလို႔ရတယ္။သူ႔ရဲ႕လက္ကိုထုပ္ၿပီေခၚေပးမယ္အလုပ္ သူက ျပတင္းေပါက္နားကကုတင္ကိုေနခ်င္တယ္။ အဲ့ဒီ ျပတင္းေပါက္နားေနခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလာဘေၾကာင့္ ခလုတ္ႏိွပ္ၿပီးေခၚမေပးေတာ့ပဲ သူ႔ရဲ႕လက္ကိုဝွက္ထားလိုက္တယ္။ ေဖာက္ေနတဲ့လူနာလည္း ျပင္းထန္ေသာေဝဒနာကို အႀကီးအက်ယ္ခံစားရၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အသက္ထြက္သြားေတာ့တယ္။ မနက္ေရာက္ေတာ့ ဆရာဝန္မ်ားလာၾကည့္ေတာ့ အသက္မ႐ွမွန္းသိရေတာ့တယ္။ေသဆံုးတဲ့လူနာကို ဖယ္႐ွားၿပီး ကုတင္ကိုသန္႔႐ွင္းၾကတယ္။ နံရံဘက္ကလူနာက ျပတင္းေပါက္နားကိုေနခ်င္တယ္။ တာဝန္က်ဆရာဝန္ေတြကိုေျပာတယ္ "ကြၽန္ေတာ္ျပတင္ေပါက္ကခုတင္ကိုေျပာင္းေနလို႔ရမလား”ခုတင္မွာလူနာမရိွေတာ့သျဖင့္ " ဟုတ္ကဲ့ ရပါတယ္ ဦးေလးက အဲ့ဒီကုတင္မွာေနခ်င္လို႔လား ေရြ႕ေပးပါမယ္” ဆရာဝန္ေျပာစကားေၾကာင့္ လူနာကအရမ္းဝမ္းသာသြားတယ္။ ေနခ်င္ေနတဲ့ ျပတင္းေပါက္နားက ကုတင္ကိုေနခြင့္ရိွၿပီေလ။ ျပတင္းေပါက္ အျပင္ဘက္က ျမင္ကြင္ေတြကိုၾကည့္႐ႈ႕ခြင့္ရေတာ့မယ္ေလ။ ျပတင္းေပါက္ နားကကုတင္ေပၚေရာက္ေတာ့ အျပင္ဘက္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ သိလိုက္ပါၿပီ။အျပင္ဘက္မွာ အရင္ကလူနာေျပာသလို ႐ႈခင္လည္းမရိွ ဘာမွမရိွ ေဘးပတ္လည္ကာရံထားတဲ့ အုတ္နံရံပဲေတြလိုက္ရေတာ့တယ္။ အရင္ကေနတဲ့လူက သူ႔ကိုေစတနာေတြနဲ႔ မရိွတာကိုအရိွလုပ္ၿပီး ေျပာဆိုသြားတယ္။ "မွားၿပီ ငါမွားၿပီ သူေတာ္ေကာင္းကို သတ္မိၿပီ” ေနာင္တအႀကီးအက်ယ္ရၿပီး စိတ္ဒုကၡေရာက္ကာ အနိစၥေရာက္ေတာ့တယ္။
လူတိုင္းအေပၚမွာ ေစတနာစိတ္ရင္းအမွန္ထားရိွႏိုင္ၾကၿပီး ကိုယ္တိုင္လည္း စိတ္ရင္းေကာင္းၿပီး ကူညီတတ္ေသာသူမ်ားနဲ႔ေတြ႔ၾကပါေစ။
#tzh(ahlon)
Myanmar 