ကြၽန္ေတာ္ ဖြဲ႔ႏြဲ႔ထားေသာ အခ်စ္စာေဆာင္
စိတ္သစ္၊လူသစ္၊ခံစားမႈအသစ္ေတြနဲ႔ ေ႐ွ႕ဆက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီလို႔ ဆိုရမလား။ဘာပဲေျပာေျပာ တစ္ရက္ထက္တစ္ရက္ ရင္ထဲကခံစားမႈေတြ အရင္ကလို မနာက်င္ေတာ့ပါဘူး။ဘယ္ေတာ့မွ မျပံဳးဖူးတဲ့ နက္နဲတဲ့အျပံဳးေတြနဲ႔ အဓိပၸါယ္ရိွရိွ ျပံဳးႏိုင္ခဲ့တယ္။အတိ္တ္က ဘယ္သူမွမသိတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ခ်င္းေတာင္တန္းမွာ ခဝါခ်ထားခဲ့တယ္။ခ်င္းျပည္နယ္ရဲ႕ အလွတရားေၾကာင့္ ငါ့ရဲ႕စိတ္ေတြ ရင့္က်က္ေနပါၿပီ။
"အံု႔ပုန္းပူ လူမသိ"ဆိုသလို ႀကိတ္မိွတ္ၿမိဳသိပ္ခဲ့ရတဲ့ ႏွလံုးသားက စကားေတြကို အျဖဴ ေရာင္ေန႔သစ္ဆီကို မသယ္ေဆာင္ေတာ့ပါဘူး။လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို အျခားလူမသိေစခ်င္တာကိုေတာ့ ႀကိဳက္သလို စြဲခ်က္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ငါ သတၱိနည္းခဲ့လို႔ က်န္ရစ္ခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုရေတာ့မွာေပါ့။ငါဟာ မီးထဲ တိုးဝင္ေနတဲ့ ပိုးဖလံေလးလို၊ အခ်စ္ႀကီးတဲ့ မင္းဒသလိုကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သတ္မွတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ငါ မင့္ကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ ႐ူး႐ူးမိုက္မိုက္လည္း မလုပ္ရက္ခဲ့ပါဘူး။ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာလည္း သိလာခဲ့ၿပီေလ။
ႏွလံုးသားရဲ႕ ေထာင့္တစ္ေနရာကေန စြဲစြဲျမဲျမဲ သံေယာဇဥ္တြယ္ခဲ့ဖူးတာကို မင့္သိႏိုင္ခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။"မင့္ကို ငါခ်စ္မိေနၿပီ"လို႔ ႏႈတ္ကဖြင့္ဟ မဝန္ခံရဲခဲ့ေပမယ့္ နင္နဲ႔ငါ အၾကည့္ခ်င္းဆံုတိုင္း ငါအျမဲတမ္း ဝန္ခံခဲ့တယ္။ဒါေပမယ့္ ငါရဲ႕အခ်စ္ေတြဟာ တစ္ပါးသူအတြက္ေပးဆပ္ျခင္းနဲ႔တာ ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္။ ငါ့ႏွလံုးသား ေခ်ာင္က်ေအာင္ အေဝးကို လြင့္ပစ္ခဲ့ေပမယ့္ ငါ့အတြက္ မင့္ရဲ႕ အမုန္းပန္းေတြ မပြင့္လာခဲ့တာကိုပဲ ေက်နပ္လွပါၿပီ။အနာေဟာင္းေတြကို ျပန္ဆြေနလို႔လည္း နာက်င္ရံုကလြဲၿပီး ဘာမွ မထူးေတာ့ပါဘူးေလ။
အခုခ်ိန္မွာ လုပ္သင့္တာကို အေကာင္းဆံုးေရြးခ်ယ္ရမယ့္အခ်ိန္ဆိုတာ ငါသိေနပါၿပီ။ငါႀကိဳးစားေတာ့မယ္လို႔ ဂတိေတာ့ မေပးရဲေသးဘူးဟ။ငါ့ရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ယုတၱိရိွရိွ သက္ဝင္လာတယ္။ဂႏၲဝင္ဆန္ဆန္အေတြးေတြလည္း ေတြးတတ္ေနၿပီ။႐ုပ္လံုးေပၚ မွန္ခ်ပ္ႀကီးကိုၾကည့္ၿပီး ေန႔သစ္တိုင္းရဲ႕ ခြန္အားေတြကို ငါေမြးတတ္သြားၿပီ။ဘယ္ေတာ့မွ သြားႏိုင္စြမ္းမရိွေတာ့ဘူးလို႔ ခံယူထားတဲ့စိတ္ကလည္း အခုဆိုရင္ၿပိဳက်သြားခဲ့ပါၿပီ။ငါ ေက်ာင္းေဟာင္းႀကီးထဲကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး သြားရဲေနပါၿပီ။လူမရိွေတာ့တဲ့ စာသင္ခန္းထဲ ငါတစ္ေယာက္ထဲ သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္။နင့္ရဲ႕ ပံုရိပ္ေယာင္ေတြေတာ့ ငါျမင္ခဲ့ေပမယ့္ ငါႏႈတ္မဆက္ခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။စိန္ပန္းပင္၊တမာပင္ေတြလည္း ဇြဲရိွရိွနဲ႔ ခ်ီတက္ေနတယ္။ငါလည္း သူတို႔ေတြလို ထက္ျမတ္တဲ့မ်ိဳးဆက္သစ္ ရတနာေကာင္းတစ္ပြင့္ေတာ့ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
အိပ္မက္ဆန္ဆန္ ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ငါ့ကိုလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြက ခ်ီးက်ဴ းေနၾကၿပီ။ေက်ာင္းေဆာင္သစ္ႀကီးကလည္း ငါ့ကို လက္ေဝ့ျပၿပီး ႀကိဳဆိုေနၿပီ။အခုဆိုရင္ မိုးပြင့္ေလးေတြနဲ႔အတူ ခံႏိုင္ရည္ရိွစြာနဲ႔ ခ်ီတက္ေနၿပီေလ။
အခ်စ္ စာေစာင္ေလးကို ကိုယ္တိုင္ ပံုေဖာ္ေရးဖြဲ႔ထားပါသည္။ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခု က်န္ခဲ့မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
Own Creater
@tamuthar
ရင္ထဲ အလံုးျကီးက်န္ထားတယ္ထင္တယ္ဗ်ာ ျပန္ဘဲခြဲထုတ္ရမွာလား ခြဲထုတ္ျပီးရင္ေရာ ခ်င္းေတာင္တန္းဆီျပန္သြားထားရမွာလား ဒါေတာ့မျဖစ္နိုင္ဘူးထင္ပါတယ္ ငါ့နွလံုးသားက ေက်ာခိုင္းထားခဲ႕တဲ႕ေနရာကို ဘယ္လွည္႕ျကည့္လို႕ျဖစ္မွာလည္း တမာပင္ စိန္ပန္းပင္ေတြျကားမွာဘဲ ေအးေအးေနပါရေစေတာ့ တမူးသူ ေလးေရ
ပို႔တ္ ပိုင္႐ွင္ထက္ လက္စြမ္းထက္ေနတယ္...ခ္
အမေလး မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ
ေကာင္းတယ္ဗ်ာ ။ စိတ္ဝင္စားေအာင္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္တယ္ good.
ကိုႀကီး robotလုပ္ထားတာလား cmdကိုျပန္ၾကည့္...😃😃
Hello kwee ta muuuuuuuu are u ok?
Not bad!
၀မ္းနည္းမိပါ၏
အေဖာ္ရၿပီကြ..
nice post bro!
ေက်းဇူး အကို
sorry bro
အယင္ေန႔ေတြက vote မေပးခဲ႔ရဘူး
၇ရက္မျပည့္ေသးတဲ႔ပိုစ့္ေတြ ခုအကုန္ vote ခဲ႔ပါတယ္
ရပါတယ္ဗ်ာ...ေက်းဇူးပါ
ေခါင္းစဥ္ စာေစာင္
အခ်စ္စာေစာင္ ေလးပါ
ခံစားခ်က္ေလးေတြထြက္လာၿပီဗ်ိဳး 😊😊
ကို @komoezaw ရယ္ ကြၽန္ေတာ္က ခံစားခ်က္မရိွလည္း မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြ ေပၚတတ္တယ္ဗ်..😃
nice post
ေက်းဇူးပါဗ်ာ
ေကာင္းတယ္ဗ်ာ ။ စိတ္ဝင္စားေအာင္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္တယ္ good.
ေက်းဇူးပါ အကို...😘