คุณยายคนเก่ง

ถึงผิวหนังเหี่ยวย่นจนผมขาว
แต่เรื่องราวที่เคยเรียนเพียรศึกษา
ยังจดจำคำกลอนตอนเรียนมา
ได้ดีกว่าเด็กรุ่นใหม่ใช่แกล้งชม

สวัสดีค่ะ เมื่อวานนี้ฉันไปบ้านพี่สาว ซึ่งบ้านเราอยู่ไกลกันประมาณ8กิโลเมตร ฉันไม่ค่อยได้ไปหาท่านเพราะมัวยุ่งกับการทำงาน ท่านอายุ70ปี ส่วนฉันอายุ53ปี พอนานๆครั้งได้เจอกันที เราก็พูดเรื่องสัพเพเหระเรื่อยเปื่อย ส่วนมากจะคุยแต่เรื่องความหลัง ท่านเล่าให้ฉันฟังว่าตอนท่านเรียนอยู่ชั้นประถมป.1-ป.4 ท่านสอบได้ที1และที2 ผลัดกันกับเพื่อน พ่อเห็นว่าท่านเรียนดีเลยส่งให้เรียนต่อม.1-ม.6พร้อมกับพี่ชายคนที่ติดกับท่าน ซึ่งต้องเดินไปเรียนที่อำเภอ ระยะทางจากบ้านไปโรงเรียนประมาณ9กิโลเมตร แต่เนื่องจากพ่อไม่มีเงินจึงให้ท่านออกโดยที่ยังไม่จบชั้นม.1 แล้วส่งเสียเฉพาะพี่ชาย

ตอนที่ท่านเรียนอยู่ ท่านต้องตื่นแต่เช้า กินข้าวและห่อไปกินที่โรงเรียนด้วย สมัยนั้นท่านจะใช้ใบตองกล้วยแห้งมาห่อข้าว สำหรับกับข้าวก็จะเป็นแกงหน่อไม้ซึ่งก็ห่อด้วยใบตองกล้วยแห้งเหมือนกัน ช่วงนั้นเป็นหน้าฝน พ่อจึงไปเก็บหน่อไม้ที่ภูเขามาไว้ทำกับข้าว ท่านจะห่อเอาเฉพาะหน่อไม้ ส่วนน้ำแกงห่อไม่ได้ ท่านจะห่อหลายๆชั้นเพื่อไม่ให้น้ำแกงออกมาเปื้อนหนังสือ สำหรับกระเป๋าพี่สาวคนโตเป็นช่างเย็บผ้าจึงใช้ผ้าฝ้ายที่ทอด้วยมือเย็บเป็นกระเป๋าให้ เพื่อนบางคนก็จะห่อเฉพาะข้าวกับเงิน1บาทเอาไว้ซื้อส้มตำ ซึ่งส้มตำราคาครกละ1สลึง พอถึงตอนเที่ยงก็จะมากินข้าวด้วยกัน ท่านบอกว่าอร่อยมาก กินอะไรก็อร่อยไปหมด

ฉันเลยถามท่านว่าได้เรียนวรรณคดีเรื่องอะไรบ้าง
ท่านเลยตอบว่า"สังข์ทอง"และคุณครูก็ให้ท่องจำด้วย ซึ่งท่านจะท่องตอน"ท้าวสามนต์ตีคลีกับพระอินทร์ "ฉันจึงบอกให้ท่านท่องให้ฟังและเขียนตามค่ะ ลองมาฟังดูนะคะ

มาจะกล่าวบทไป
ถึงท้าวสหัสนัยน์ไตรตรึงษา
ทิพอาสน์เคยอ่อนแต่ก่อนมา
กระด้างดั่งศิลาประหลาดใจ
จะมีเหตุมั่นแม่นในแดนดิน
อมรินทร์เร่งคิดสงสัย
จึงสอดส่องทิพเนตรดูเหตุภัย
ก็แจ้งใจในนางรจนา
แม้นมิไปช่วยจะม้วยมอด
ด้วยสังข์ทองไม่ถอดรูปเงาะป่า
จำจะยกพหลพลเทวา
ลงไปล้อมพาราสามนต์ไว้
ชวนเจ้าธานีตีคลีพนัน
น้ำหน้ามันจะสู้ใครได้
จะขู่ให้งันงกตกใจ
ออกไปหาบุตรสุดท้อง
พระสังข์ครั้งนี้จะถอดเงาะ
งามเหมาะไม่มีเสมอสอง
พ่อตาจะได้เห็นเป็นรูปทอง
ทั้งทำนองเพลงคลีตีต่อยุทธ
คิดพลางทางมีพจนารถ
สั่งมาตุลีเทพบุตร
จงเตรียมพลเทวาถืออาวุธ
นิรมิตรเหมือนมนุษย์ชาวพารา
ทั้งหน้าหลังตั้งตามขบวนทัพ
ให้เสร็จสรรพปีกซ้ายปีกขวา
เราจะยกพลไกรไคลคลา
ไปล้อมพาราท้าวสามล

ทีนี้ลองมาฟังคำแปลจากฉันพอคร่าวๆค่ะ
บทกลอนนี้จะกล่าวถึงพระอินทร์ ซึ่งแปลกใจว่าทำไมวันนี้ที่ที่พระองค์เคยนั่งมันถึงได้แข็งกระด้างไม่อ่อนนุ่มเหมือนที่เคย สงสัยว่าในโลกมนุษย์จะต้องมีเรื่องเดือดร้อนเกิดขึ้นกับคนที่มีบุญญาธิการแน่ๆเลย ดังนั้นพระองค์จึงสอดส่ายสายตามายังโลกมนุษย์ พอมองเห็นพระองค์ถึงกับร้อง"อ๋อ"เลยทีเดียวค่ะ พระองค์ทรงมองเห็นสังข์ทองหรือพระสังข์ยังไม่ถอดรูปเงาะนั่นเอง ทำให้ท้าวสมนต์ผู้เป็นพ่อตาหาทางกลั่นแกล้งเพื่อที่จะแยกนางรจนาลูกสาวออกจากพระสังข์ ถ้าพระองค์ไม่ลงไปช่วย พระสังข์ต้องตายแน่ๆเลย พระองค์จำจะต้องแปลงกายเป็นชาวเมืองแล้วไปล้อมเมืองของท้าวสามนต์ไว้ แล้วจะชวนท้าวสามนต์ตีคลี ถ้าท้าวสามนต์แพ้
ต้องยอมยกเมืองให้พระองค์ ลองดูซิว่าน้ำหน้าอย่างท้าวสามนต์จะมีปัญญาที่ไหนมาสู้พระองค์ได้
พระองค์จะขู่ให้กลัวจนตัวสั่นและยอมไปง้อลูกเขยหรือพระสังข์ คราวนี้หละพระสังข์จะได้ถอดเงาะ พ่อตาจะได้เห็นรูปทองและการตีคลีที่เก่งกาจของลูกเขย พอคิดได้เช่นนั้น พระอินทร์จึงมีคำสั่งให้ทหารเตรียมไพร่พลและอาวุธให้ครบ พร้อมทั้งแปลงกายเป็นมนุษย์ เสร็จแล้วให้ยกทัพไปล้อมเมืองของท้าวสามลไว้

เรื่องราวจะเป็นอย่างไรนั้น เชิญติดตามตอนต่อไปค่ะ
ขอบคุณทุกๆกำลังใจและการติดตามค่ะ