"แพ้ยา"

การแพ้ยาน่ากลัวกว่าที่คิด
ขอมวลมิตรหันหน้ามาฟังฉัน
แล้วจะรู้ว่าน่ากลัวอย่างไรกัน
ถ้าพบแพทย์ไม่ทันอาจถึงตาย

สวัสดีค่ะ วันนี้ฉันมีเรื่องที่น่ากลัวและควรระวังมาฝากค่ะ

วันหนึ่งในตอนเย็น หลังจากที่ฉันกลับมาถึงบ้าน ฉันก็ได้ยินเสียงธรณีกันแสง ฉันจึงถามบ้านข้างๆว่าใครเป็นอะไร ยายคนข้างบ้านจึงเล่าให้ฉันฟัง

ผู้หญิงคนนี้อายุ49ปี ซึ่งเป็นรุ่นน้องที่มีอายุห่างกับฉัน4ปี แกมีลูกสาวคนเดียวเป็นพยาบาลซึ่งไปทำงานที่ต่างจังหวัด ส่วนสามีก็ทำงานอยู่กรุงเทพ
แกจึงอยู่บ้านคนเดียว แต่ก็มีบ้านพี่สาวอยู่ใกล้ๆกันเวลากินข้าวก็หากับข้าวกับปลาไปกินด้วยกันเสมอ
แกมีโรคประจำตัวคือโรคเบาหวาน ซึ่งเป็นมานานหลายปีแล้ว คงจะเป็นกรรมพันธุ์เพราะแม่แกก็เป็นเบาหวานเหมือนกัน แกก็ไม่ได้ทำงานอะไรเพราะสามีและลูกให้แกอยู่บ้านเฉยๆ

อยู่มาวันหนึ่ง แกรู้สึกปวดท้องมาก พอไปหาหมอ หมอก็ฉีดยาแก้ปวดอย่างแรงให้ แกก็หายและเตรียมตัวจะกลับบ้าน แต่มันดันมาปวดที่เอว หมอเลยฉีดยาแก้ปวดให้อีก ทีนี้พอฉีดยาเข้าไป แกก็มีผื่นขึ้นเต็มและบวมทันที แกบอกว่าแกหายใจไม่ออก ทางโรงพยาบาลประจำอำเภอจะส่งตัวไปยังโรงพยาบาลประจำจังหวัด แต่ไม่ทันเพราะแกไม่หายใจแล้ว

ฉันได้ฟังก็ตกใจมาก เพราะเมื่อวันก่อนก็เห็นแกดีๆอยู่ อายุก็ยังน้อย สวดอภิธรรม2คืนก็ทำการฌาปนกิจศพ ที่จริงแล้วสามีและลูกก็อยากเอาไว้หลายคืน แต่ร่างแกบวมจนคับโลง เลยเอาไว้ไม่ได้
หลังจากนั้น2วันญาติๆก็ทำบุญอุทิศส่วนกุศล ฉันได้เจอกับสามีของแก เขาพูดพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า เขาไม่คิดไม่ฝันว่าภรรยาของเขาจะจากไปเร็วอย่างนี้ เขาคงอยู่บ้านหลังนี้คนเดียวไม่ได้ ฉันก็ได้แต่ปลอบใจว่า"ทำงานที่เดิมเถอะ ที่ที่มีเพื่อนเยอะๆ
จะได้ไม่คิดฟุ้งซ่าน ต้องทำใจนะ กาลเวลาจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้นเอง ชีวิตคนเราสุดท้ายก็มีแค่นี้แหละ"

นี่แหละค่ะการแพ้ยาช่างน่ากลัวจริงๆ แต่จริงๆแล้วแกก็คงเป็นไตวายด้วย การแพ้ยาครั้งนี้เลยทำให้แกถึงกับเสียชีวิต ซึ่งนำความโศกเศร้าเสียใจมายัง
สามีและลูกรวมทั้วญาติๆอีกด้วย

เวลาไม่สบายไปพบแพทย์ เราควรจะบอกด้วยว่าเราแพ้ยาหรือไม่ "กันดีกว่าแก้"ค่ะ เพราะบางเรื่องเมื่อผิดพลาดไปแล้วอาจจะแก้ไขไม่ได้เลย

ขอบคุณนะคะที่อ่านจบและขอบคุณทุกๆกำลังใจที่มีให้กันค่ะ