มีบ้างวันที่ท้อ แต่ไม่ถอย

วันอาทิตย์นี้หลายๆ คนคงได้ใช่ชีวิตพักผ่อนกันอย่างเต็มที่ และมีความกับครอบครัวตัวเอง แต่ก็คงมีอีกหลายๆ คน ที่วันนี้ไม่ได้หยุด หรือไม่มีเวลาหยุดที่แน่นอน อาจจะไม่ได้หยุดเลยก็มี นั้นคงเป็นอาชีพเกษตรกร แบบเราๆนะซิ แต่ไม่เป็นไร อาชีพนี้ไม่ใช่แค่เงิน แค่ปากท้องอย่างเดียว มันต้องมีใจรักด้วยถึงจะมีความสุข ครอบครัวแป้งตั้งแต่จำความได้ก็เริ่มต้นจากอาชีพนี้ เดือนหน้ากำลังเริ่มปรึกษากันอยู่ในครอบครัวว่าจะปลูกแตงโมอีกดีไหม หลังจากปีที่แล้วขาดทุนมาก และเกือบไม่ได้ขาย รู้สึกปีแล้ว เห็นหลายๆ คนเริ่มท้อเพราะปลูกกันในปนิมาณที่ล้นตลาด ประกอบกับพ่อค้าเริ่มกดราคา จนเราโงหัวไม่ขึ้น ซึ่งทุกปีครอบครัวแป้ง ก่อนถึงเดือนที่จะปลูกแตงโม ประมาณกลางเดือน 6 จะรับจ๊อบรับจ้างเสริมคือ ไถสวนเพื่อจะเตรียมปลูกแตงโม บางวันไถทีหลายสิบไร่ เห็นแบบนี้เดือนหนึ่งได้หลักแสนนะค่ะ แต่ก็ต้องแลกด้วยความเหนื่อย แต่ก็ต้องสู้ไม่ถอย เพราะความจนมันน่ากลัวกว่า ถ้าปีนี้ไม่ค่อยมีคนปลูกแตงโม รายได้ก็คงถอยลง และปีนี้อาจจะไม่ได้ปลูก เพราะเอาเงินที่ได้จากการไถสวนนี้แระไปลงทุนปลูกแตงโมต่อ คิดแล้วก็ท้อ แต่ก็อดคิดไม่ได้ ถ้าไม่ปลูกแตงโมจะปลูกอะไรต่ออันนี้คิดหนัก เพราะปล่อยให้ไร่นาว่างแบบไม่ปลูกคงไม่ได้ ถัดจากหน้าแตงโมก็คงเป็นลำใย ปีที่แล้วก็ราคาตกเกือบเท่าตัวอีก ปีนี้ก็ยังไม่รู้ราคาจะออกมาเป็นยังไง

บางทีปีนี้ราคาพืชผลอาจจะขึ้นก็ได้ใครจะไปรู้ แต่ในใจบางคนั้งก็อยากผันตัวเองไปเป็นพ่อค้าคนกลางให้มันรู้แล้วรู้รอดไป แต่ติดที่ทุน และความชำนาญ บวกกับประสบการ อย่างแรกทุนคงสำคัญแนะค่ะ เพราะความชำนาญกับประสบการ ไม่มีใครเป็นตั้งแต่เกิด ถ้าได้ลองทำ น่าจะทำได้ แต่อย่างว่าแระอาชีพใครก็อาชีพมันว่าไหม จะฝืนธรรมชาติตัวเองไปก็แค่นั้นมันคงไม่มีความสุขหลอก ฉะนั้นท่องไว้ขยันและอดทน มันคืออาชีพที่เรารักและมีความสุข ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ หลอก พรุ่งนี้เริ้มสู้กันใหม่ละกัน เริ่มเพ้อแระ จบโพสต์ก่อนละกันค่ะ

ขอบคุณสำหรับการโหวต การติดตาม และทุกคำทักทายที่มีมาให้แป้งนะค่ะ