මරණය වේදනාකාරී ද? | 5%to SL charity

මැරෙන එක වේදනාවක් ද?

මම මගෙන් ම මෙහෙම ඇහුවහම මගේ හිත එකපාරටම දුන්න උත්තරේ" ඔව්"..

ඒත් තව කල්පනා කලාම මට හිතෙන්නෙම මරණය කියන්නේ අනිත් අයට වේදනාවක් වගේම ජීවිතයට හොද පාඩමක් කියලා.

ඔබට හිතෙන්නේ මොකක්ද? මරණය වේදනාකාරී ද?

මම පොඩි කාලේ මළ ගෙවල් වල යන්න කැමති නැහැ. ඒකට හේතුව තමයි මළ ගෙවල්වල මිනිස්සු අඬනකොට මට ඒක දරා ගන්න හරි අමාරුයි.

මම මුලින්ම ගොඩක් වේදනාකාරී කියලා දැනුණු මලගෙදරට සහභාගී වුනේ මගේ බාප්පගෙ පුතාගෙ මළගෙදරට . ඒ අයිය හමුදා සෙබලෙක්. ඔහු මිය යනකොට වයස අවුරුදු 27 යි.ගෙදර අය අඬනකොට අපිට ඒ දැනෙන වේදනාව වචනයෙන් කියලා නිම කරන්න බැරි තරම් . එයා ජීවත් වුණේ මොණරාගල .අපි අතර තිබුණු ලොකු වයස් පරතරය නිසාත්, ගෙවල් ගොඩක් දුර නිසාත් අපිට වැඩිය එකට කතාබහ කරන්න අවස්ථාවක් ලැබුණේ නැහැ ..ඒත් එදා ඔහුගේ මළ ගෙදරට ගියාම ඒ දැනුණු වේදනාව මට අදටත් මතක් වෙනවා. සමීප ආශ්‍රයක් නොතිබුනත් එදා මම හොඳටම ඇඬුවා කියලා අදටත් මට මතකයි .

2007 වසරේ ඒක සිද්ධ සිද්ද උනාට පස්සේ ඒ වගේ හිතට ගොඩක් වේදනාව දැනුනු මළගෙවල් කිහිපයකටම සහභාගී වෙන්න මට සිද්ධ වුණා .

ඒ වගේ අත්දැකීම් ගානක් ජීවිතේට එකතු වෙනකොට වයසින් මම ලොකු වෙනකොට මට තේරුනා ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීම කොච්චර නම් වේදනාවක් ද කියලා ... ඒ වගේම එහෙම ප්‍රියයන් අපෙන් වෙන් උනාට පස්සේ අපි එයාල ගැන කොච්චර හිතනවද කියලා... ඇත්තටම කියනවා නම් මට දැනුණු විදියට අපි ඒ මිනිස්සු ජීවත් වෙද්දී එයාල ගැන කතා කරනවට වඩා , මතක් මතක් කරනවට වඩා එයාලා මිය ගියාම නිතරම වගේ එයාලව මතක් වෙනවා..

හැබැයි ජීවිතයේ ගොඩක් දේවල් කියල දුන්නෙ මගේ තාත්තාගේ මරණය ...උදේ තාත්තගේ කකුල් දෙක අල්ලලා වඳින කොට බුදු සරණයි කියලා මාව ඉඹලා ගියපු තාත්තා හවස ආවෙ පෙට්ටියකින් ..ඒ වේදනාව කොච්චර කටුකද කියලා මම හිතන්නේ ඔයාලට තේරුම් ගන්න පුලුවන් වෙයි .. එදා මම තේරුම් ගත්තා මේ ජීවිතය කොච්චර අවිනිශ්චිතයි ද කියලා.. ඒ වගේම එයාලා අපිව දාලා ගියාට පස්සේ මේ ගෙවන ජීවිතේ කොච්චර වේදනාකාරී ද කියලා..

අපි සමහර වෙලාවට වැඩත් එක්ක කෙනකුගේ දුරකථන ඇමතුමක් විසන්ධි කරන අවස්ථා ඕනේ තරම් තියෙනවා ... කෙනෙක් කෙටි පණිවිඩයක් එව්වම ඒකට පස්සේ ප්‍රතිචාර දක්වනවා කියලා නිකං ඉන්න අවස්ථා ඕනේ තරම් තියෙනවා ..හිතන්න ඒ ඔවුන් ඔබට අමතපු අන්තිම මොහොත නම් .. ඔවුන්ගෙන් ඔබට නැවතත් කෙටි පණිවිඩයක් එන්නේ නැත්නම් ඒ අත්දැකීම කොච්චර අසුන්දරයි ද .. ඒ පසුතැවීම ජීවිතයේ කවදාක්වත් අමතක අමතක කරන්න නම් බැරි වේවි .

ඉතින් මේ ගතවෙන්නේ කොයිවෙලාවෙ අපිව මැරෙයිද කියල හිතා ගන්නවත් බැරි මොහොතක .. කෙනෙක්ට මරණය සහනයක් පුළුවන් , ඒත් ඒ වටපිටාවේ ඉන්න අයට එක කියාගන්න බැරි තරම් දුකක් ..ඒ වගේම කෙනෙක් ගේ මරණය අනිත් අයගෙ ජීවිත වලට ලොකු පාඩමක් කියලා දෙනවා ...

මේ දවස්වල දවස්වල මල ගෙදරකට යන්න වත් අපිට අවසර නෑ .ඒත් හිතවත් අයගේ මරණ එක දෙක සිද්ධ වෙද්දී අනේ ඒ ඒ අවස්ථාවට සහභාගි වෙන්න තිබුනනං කියලා කොච්චර නම් හිතෙනව ද ... අපිට අවසාන මොහොතකවත් ඔවුන්ව බලාගන්න ඔවුන්ට ගෞරව කරන්න තරම් වත් අවස්ථාවක් නැති තරමට අද ලෝකෙ වෙනස් වෙලා ..

හිතන්න සමහරවිට සමහරවිට මේ අපේ අවට ඉන්න කෙනෙක්ගේ අන්තිම මොහොත වෙන්න පුළුවන් .. ඒ කෙනා එක්ක අපිට මොන තරහක් තිබුනත් මොන සම්බන්ධයක් තිබුනත් හැම වෙලාවකම ඔවුන්ට හිනාවෙන් ආදරෙන් සලකන්න.. අපිට කෙනෙක් ජීවත් වෙලා ඉන්නකොට දෙන්න පුළුවන් එකම හා හොඳ ම තෑග්ග එයයි...

පරිස්සමින් ඉන්න...
Stay safe❤️