ماه چگونه فتح شد؟

با وجود اینکه فشارهای زیادی وارد می‌شد که کنترل برنامه‌ی فضایی آمریکا از دانشمندان غیرنظامی به دست نظامیان سپرده شود، ولی رئیس‌جمهور وقت این کشور دوایت آیزنهاور معتقد بود که این برنامه همچنان باید تحت نظارت غیرنظامی قرار داشته باشد و برای این منظور سازمان ناسا را تأسیس کرد.

تا سال ۱۹۶۶، درصد نسبتاً بالایی از بودجه‌ی فدرال سالیانه به برنامه‌ی فضایی سفر به کره‌ی ماه اختصاص داده می‌شد. در این زمان، ناسا بر تمام مراحل مسافرت فضایی تسلط پیدا کرد. اول، فضانوردان از موقعیت ایمن درون فضاپیما خارج شدند و اولین راهپیمایی فضایی را انجام دادند. بعد، فضانوردان به طور کامل در مدار ماه گردش کردند، ولی روی سطح آن پیاده نشدند. و بالاخره، ناسا آماده بود که فضانوردان را مستقیماً به ماه بفرستد.

سرانجام راکت ساترن ۵ ساخته شد، که بزرگ‌ترین راکتی بود که تا آن زمان ساخته شده بود. این راکت یک شاهکار مهندسی واقعاً شگفت‌انگیز بود. ارتفاع آن بیست متر از مجسمه‌ی آزادی بلندتر بود. می‌توانست محموله‌ی ۱۴۰ تن را به مدار دور زمین ببرد. مهم‌تر اینکه می‌توانست محموله‌های بزرگ را با سرعت بالاتر از ۴۰,۰۰۰ کیلومتر بر ساعت، که سرعت گریز زمین است، حمل کند.

بالاخره در روز ۲۰ ژوئیه‌ی ۱۹۶۹، فضانوردان آمریکایی با موفقیت بر روی ماه فرود آمدند.