ท้องฟ้าในแต่วัน ..

ท้องฟ้าในแต่วัน ..
บางวันมันก็ดูสดใส บางวันมันก็ร้อนมาก
บางวันมันก็มืดครึ้ม บางวันมันก็ฝนตก
บนท้องฟ้ามันกว้างใหญ่มากเลยนะ
กว้างจนหาจุดที่สิ้นสุดไม่ได้
แถมยังมีปุยเมฆสีขาวล่องลอยอยู่บนนั้น

เคยคิดไหม ?
ว่าวันหนึ่งเราจะขึ้นไปจับก้อนเมฆที่อยู่บนนั้น
เราจะไปแตะท้องฟ้าให้ได้ ไปเก็บอากาศบนท้องฟ้า
แต่ความเป็นจริงเราทำได้แค่ยืนมองท้องฟ้าจากตรงนี้

ในทุกครั้งและในทุกเรื่องราว
ถ้าหากเราเปรียบเธอเป็นท้องฟ้าที่เราชอบ
เธอคงเป็นท้องฟ้าที่เรามองมันอยู่ทุกวัน
เธอคงเป็นท้องฟ้าที่เรามองแล้วหายเหนื่อย
เธอคงเป็นท้องฟ้าที่เราหันไปมองเมื่อไหร่ก็เจอ

แต่ความเป็นจริงมันก็ทำให้เรากลัว
กลัวว่า ท้องฟ้าของเราจะไม่สดใสเหมือนเดิม
กลัวว่า ท้องฟ้าจะมืดจนเรามองไม่เห็นเธออีก
กลัวว่า ท้องฟ้าจะพาให้เธอหายไปจากตรงนี้
ระยะทางความสัมพันธ์ที่เป็นไปได้ยาก
มันอาจจะทำให้เราไม่ได้โคจรรอบตัวกันอีก

แต่รู้ไหมสิ่งหนึ่งที่เราอยากบอกให้เธอรู้ !!!
ยังอยากให้เราโคจรกันอยู่แบบนี้
ถึงแม้มันจะต้องมีระยะที่ต้องห่างกัน ใกล้บ้างไกลบ้าง
แต่ทุกครั้งที่มองไปเราก็ยังเห็นเธอและเป็นห่วงเธอได้
อย่างน้อยเวลาที่เธอไม่มีใคร ตรงนี้ก็ยังมีเราเสมอ

เราชอบที่จะคิดถึงเธอ
เหมือนที่เราชอบมองท้องฟ้า
เราชอบที่จะได้ให้กำลังใจเธอ
เหมือนท้องฟ้าในวันที่มืดครึ้มมีพายุมีลมฝน
เราชอบที่จะเห็นเธอมีความสุข
เหมือนท้องฟ้าในวันที่สดใส มีแดดเปรี้ยง
เราชอบนะที่จะมีเธออยู่รอบตัวเรา
เหมือนที่เรามองไปทางไหนก็เจอท้องฟ้า

                                ''
                ถ้าหากไม่ใจร้ายเกินไป
                 อยู่เป็นก้อนเมฆของเรา
                 อยู่เป็นท้องฟ้าของเรา
                 อยู่เป็นอากาศของเรา

อย่าเพิ่งโคจรออกไปไกลจากโลกของเราเลยนะ