تکنیک‌های شکار

همانطور که طعمه‌ها راه‌های موثری برای فرار از شکارچی‌ها رو به طور فزاینده به دست میارن، شکارچی‌ها هم باید تکنیک‌های شکار را برای زنده ماندن و تغذیه‌ی خودشون کامل کنند.

شکارچی‌هایی مثل پلنگ سرعت فوق العاده‌ای در دویدن دارن که مزیتی برای شکار آنها محسوب می‌شه و هر قدر سرعت دویدن‌ رو اضافه کنن، به همان نسبت موفق‌تر خواهند بود.

هرچند که این تکنیک در بقییه‌ی جانوران متفاوته.

جانورانی هستن که در پشت بوته‌ها و گیاهان پنهان می‌شن و یواشکی جلو میان و با یک پرش طعمه رو می‌گیرن، بدون اینکه انرژی زیادی برای این کار صرف کرده باشن. آنها مدتی در کمین نشسته و در زمان مناسب پاورچین نزدیک می‌شن، و شکار موفقیت آمیزی رو انجام می‌دن.

جانورانی هم هستن که به صورت گروهی شکار می کنن. شیرها و گرگ‌ها از این جمله‌اند. آنها با همکاری یکدیگر به طعمه حمله کرده و تلاش می‌کنن تا طعمه رو از پای در بیارن و این کاریه که به تنهایی قادر به انجام اون نیستن. بنابراین آنها هیچ وقت به تنهایی شکار نمی‌کنن.

جغد‌ها و جوجه تیغی‌ها و دیگر حیوانات شبانه به طور عمده با شنیدن و بوییدن شکار می کنن‌، این حیوانات هرچقدر که بتونن شنوایی و بویایی خود رو تفویت کنن، در شکار موفق‌تر خواهند بود.