Sigara Mutluluğa Zararlıdır!
Sigara sağlığa zararlıdır. Sigara mutluluğa da zararlıdır. Öldürür ya da doğmasını engeller, doğduysa da büyümesini yavaşlatır. Sanırım bu yüzden çoğu şair-yazar sigara içermiş eskiden. Mutsuz olduklarından, mutsuz kalmak istediklerinde. Mutlu adamın şiirle işi ne? Gider golf oynar. Eli kalem değil golf sopası tutar sahada. Kağıdı da ancak uçak yapar. Mutlu insan şiir yazmaz, yazamaz, yazmasında. Mutsuzların işidir edebiyat. Şiir sokakta sözünün perde ardındaki anlamı bu bence. Kimsesizdir şairler. İnsanlardan çok kelimelerle, şiirlerle anlaşırlar. Bu yüzden sokaklar şairlerindir. Onların ilham alanıdır, onların evidir.
Ama sigara hepimizin. Kusura bakmasın kimse bu konuda. Paylaşımcı olun. Sigarayı değil, mutluluğunuzu paylaşın. Bakarsın çoğalır. Sonra sokaklarda hepimizin. Arada çıkın gezin, ayakkabılarınız kaldırım taşlarında eskisin. O taşlara 50 yıl önce 70'lerde ispanyol paça giyen gençlikte bastı. Tarzı daha iyiydi bizden. Zevki zaten iyiydi. O günleri düşün yürürken. Sigarayı düşün. Çünkü her şey bir nefeslik sigara dumanıydı. Bazen hayatına veremediğin şekli ona vermeye çalışırdın, bazen de söylemeye kıyamadıklarını yuttuğun gibi yutardın. İşte şairlerde bu yüzden sigara içiyordu. Bazen bu kirli hayatın bir parçası olabilmek, bazen de unutabilmek için. Ama siz içmeyin çünkü sigara sağlığa zararlı.
Silinmiyor dudaklarımda ki sigara izleri,
Uğraştım ama çıkmıyor kokusu.
Şimdi sen söyleyince hatırladım
o Alman sigarasının tadını.
Sahi ne diyecektin sen o gece?
Elinde bir sigara,
öyle gülüp gülüp bakıyordun duvarlara.
Belli bir şeyler düğüm düğüm boğazında,
zorluyorsun ama çıkmıyor kelimeler.
Sigaradan mı dumandan mı bilemedim o sıra
ama bir şeyler tıkıyordu sanki boğazını.
Bir ara duraksamıştın,
zor yutkunmuş, öksürmüştün.
Sonra bana doğru yaklaşmıştın
nefeslerimiz iç içe geçmişti, o derece.
Gözlerini gözlerimden ayırmıyordun
dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme.
O an mı söylemeyi düşündün
ölmek üzere olduğunu?
O an mı söylemeyi düşündün,
ölümün tüm hücrelerine yayıldığını?
Bir elinde Alman sigarası, diğerinde saçlarım.
Ve aramıza girip, tenine işleyen ölüm.
Hüzünlü bir manzara değil mi?