လူငယ္မွလူရြယ္သို႔

ဆင္းရဲတဲ႔ မိဘျဖစ္ျဖစ္ ခ်မ္းသာတဲ႔မိဘျဖစ္ျဖစ္ မိမိတို႔ေမြးထားတဲ႔သားသမီးေတြကို လူလားေျမာက္လာေအာင္
မိဘတို႔၀တ္တရားရွိသည္႔အတိုင္း ေကြ်းေမြးျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္ေပးခဲ႔ၾကပါသည္။ငါတို႔ သားသမီးေလးေတြေတာ႔
ၾကီးျပင္းလာတဲ႔အခါ ပညာတက္ၾကီးေတြျဖစ္လာလိမ္႔မည္။အရာရွိၾကီးေတြျဖစ္လာလိမ္႔မည္။ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႔
ဘ၀ကိုအဆင္ေျပစြာေနထိုင္သြားနုိင္ၾကလိမ္႔မည္။ငါတို႔ဘ၀ေတြထက္ေတာ႔ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ ဘ၀မ်ားဟာ
အဆင္ေျပေအးခ်မ္းသာယာလိမ္႔မည္ဟု ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင္႔ၾကသည္မွာ မိဘတိုင္းရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္
ေတြပင္ျဖစ္ပါသည္။

တျဖည္းျဖည္း အရြယ္ေရာက္လာခ်ိန္တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း မိမိတို႔ဘ၀ေပးအေျခအေနနဲ႔ သင္႔တင္႔ေလ်ာက္ပါတ္ေအာင္
သားသမီးမ်ားကို ပံုသြင္းယူခဲ႔ၾကပါသည္။ဆံုးမသြန္သင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ေခ်ာ႔တစ္ခါ ေျခာက္တစ္လွည္႔နဲ႔ သားသမီးေလးေတြကို
ဆံုးမပဲ႔ျပင္ခဲ႔ၾကသည္။ေမြးဖြားလာသည္႔အခ်ိန္မွ ငါးနွစ္ခန္႔အထိ ေခ်ာ႔ေမာ႔ကာပဲ႔ျပင္ေပးခဲ႔ၾကသည္။ေက်ာင္းေနအရြယ္ငါးနွစ္
ေနာက္ပိုင္း ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔အထိ ရိုက္ႏွက္ဆံုးမမာန္မဲကာ သြန္သင္ေပးခဲ႔ၾကသည္။အသက္ဆယ္႔ေျခာက္နွစ္ေနာက္ပိုင္း
လူၾကီးမဟုတ္ လူငယ္မက အရြယ္ေရာက္ေတာ႔မည္႔အခ်ိန္ကစလို႔ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းလို ေပါင္းသင္းေဖးမရင္းႏွင္႔ဆံုးမသြန္
သင္လမ္းျပလို႔ေပးခဲ႔ၾကပါသည္။

မိဘႏွင္႔ဆရာသမ်ားတို႔၏ ထားရာေန ေစရာသြားကာ ဆိုဆံုးမပဲ႔ျပင္မွုမ်ားကိုခံယူခဲ႔သည္။ ဘ၀အတြက္အတက္ပညာေတြသင္ၾကား
ရင္းနွင္႔ ကေလးအရြယ္မွွ တစ္စတစ္စလြန္ေျမာက္လာသည္။ အေတာင္ေပါက္စငွက္ငယ္ေလးဟာ အေျပာက်ယ္ျပီး အဆံုးအစမဲ႔တဲ႔
ေလာကဟင္းလင္းျပင္ထဲကို စတင္ပ်ံသန္းဖို႔ အားယူခ်ိန္မွစလို႔ လူငယ္တစ္ဦးရဲ႕ ဘ၀ခရီးဟာ စတင္တာထြက္လို႔လာပါျပီ။

ထိုအခါတြင္ လူငယ္တစ္ဦးသည္ မည္သည္႔လမ္းကို ေရြးခ်ယ္ပါမည္နည္း။မိမိေရြးခ်ယ္သည္႔လမ္းကို မိမိကိုယ္တုိင္
ေလွ်ာက္လွမ္းရေပေတာ႔မည္။ မိမိဘ၀ေရွ႕ေရးကို မိဘဆရာတို႔က ေမွ်ာ္လင္႔ရံုသာ ေမွ်ာ္လင္႔နုိင္ၾက၏။လမ္းျပရံုသာ
လမ္းျပနိုင္ၾက၏။လက္ေတြ႕ေလွ်ာက္လွမ္းရမည္႔အလုပ္မွာ ကာယကံရွင္၏တာ၀န္သာျဖစ္ပါသည္။

ယခုလိုအေရးၾကီးေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကိုခ်မွတ္ရသည္႔ အရြယ္ကားနုနယ္ေသးေသာ လူငယ္အရြယ္ေလးျဖစ္လို႔ေနေသးသည္။
ထို႔ေၾကာင္႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္မမွားရန္ အေရးၾကီးလို႔လာပါျပီ။ ထိုဆံုးျဖတ္ခ်က္တို႔သည္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ျဖစ္သည္ ရည္မွန္းခ်က္လည္းျဖစ္နုိင္ပါသည္။
ထိုေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သည္ သူေဌးၾကီးလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လိမ္႔မည္။လုပ္ငန္းရွင္ၾကီးလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။
အရာရွိ အင္ဂ်င္နီယာ ကုန္သည္ စားေရးဆရာ စသည္ျဖင္႔ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ဘာကိုျဖစ္ခ်င္တာလဲ ေမးပါ။ျဖစ္နုိင္ေလာက္လား
ခ်င္႔ခ်ိန္ပါ။မိမိေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ပန္းတို္င္ကိုအေရာက္လွမ္းကိုင္နုိင္မည္႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္နုိင္မည္႔ အေျခအေနမိမိမွာရွိလားေသခ်ာတိက်စြာသိဖို႔လိုပါသည္။

ကိုယ္႔ရဲ႕စြမး္ေဆာင္နိုင္မွုအေျခအေန မိသားစုရဲ႕ေငြေၾကးေတာင္႔တင္းမွုေထာက္ပံ႔ေပးနုိင္မွုအေျခအေနေတြဟာလဲ
ဘ၀ရည္မွန္းခ်က ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္တို႔ခ်မွတ္ဖို႔ရန္အတြက္ ထည္႔သြင္းစဥ္းစားရမည္ျဖစ္ပါသည္။အလြန္အလွမ္းေ၀းေသာအေျခေနတစ္ရပ္ကိုမွန္းဆလို႔ ခက္ခဲေနမည္႔အစား မိမိလွမ္းတက္နုိင္တဲ႔ အနီးဆံုးအဆင္႔တစ္ခုကိုဦးစြာ ေရာက္ႏွင္႔ေနသင္႔ပါသည္။အဘက္ဘက္က ျပည္႔စံုမွ ဆိုလွ်င္ေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွအေရာက္သြားနုိင္မည္မဟုတ္ေတာ႔။လိုအပ္ခ်က္ ဆိုတာဘ၀တိုင္း ေနရာတုိင္း အေျခေနတုိင္းမွာ ရွိေနမည္သာျဖစ္သည္။

@mm7
MSC - 068
Credit : google photo