"သူမ....(၁၅)" "She....(15)"

‌"ယြန္​း.."။ယြန္​း ဘာမွမျဖစ္​ဘူး​ေနာ္​။ကိုယ္​ "ယြန္​း"ကိုဆံုးရံႉးရၿပီထင္​​ေနတာ.....။ကိုယ္​့ကိုခြဲမသြားရ​ေတာ့ဘူး​ေနာ္​...။ကြၽန္​​ေတာ္​"ယြန္​း"၏မ်က္​ႏွာ​ေလးကိုျမင္​လိုက္​ရသည္​ႏွင္​့ပင္​ ​ေဝဒနာ​ေတြသက္​သာကုန္​သည္​။"ကိုကို"..."ယြန္​း"နဲ႔လိုက္​ခဲ့​ေတာ့​ေနာ္​...။"ယြန္​း"တို႔မခြဲရ​ေတာ့ဘူး​ေနာ္​...။စိတ္​ခ်ပါကြာ...."ယြန္​း"ကို ကိုယ္​ဘယ္​​ေတာ့မွထားမသြား​ေတာ့ဘူး။"ယြန္​း"၏အျပံဳး​ေလးမ်ားက ​ေအးျမလြန္​းလွသည္​။

‌ကြၽန္​​ေတာ္​ႏွင္​့ခ်စ္​သူစျဖစ္​ကတည္​းက "ယြန္​း"မ်က္​ႏွာတစ္​ခ်က္​မၿငိဳ​ျငင္​​ေစရ...။"သူမ"မ်က္​ႏွာမ​ေကာင္​းလ်ွင္​ကြၽန္​​ေတာ္​မ​ေနတတ္​ပါ။"သူမ"လိုခ်င္​သမ်ွျဖည္​့စည္​း​ေပးခဲ့သည္​ခ်ည္​းသာ...။"ကိုကို..."ယြန္​းနဲ႔လိုက္​ခဲ့​ေတာ့​ေနာ္​။သူတို႔​ေတြ ကကိုကိုနဲ႔ ယြန္​းကိုထပ္​ခြဲဖို႔လုပ္​​ေနၾကၿပီ။"ကိုကို"နဲ႔ ယြန္​း ထပ္​မခြဲႏိုင္​​ေတာ့ဘူးကြာ....။"မခြဲ​ေတာ့ ပါဘူး"ယြန္​း"ရယ္​..။"ကိုကို ဘယ္​​ေရာက္​​ေရာက္​ ကိုကို႔​ေနာက္​ကို ယြန္​းလိုက္​​ေနခဲ့တာ ကိုကိုရဲ႕"။"အဲ့ဒါ ကိုိကို႔ကို သိပ္​ခ်စ္​လို႔"။"ယြန္​း နဲ႔လိုက္​ခဲ့​ေတာ့​ေနာ္​.."။"ယြန္​း...ဘာျဖစ္​​ေနတာလဲ"။"ကိုကို ယြန္​းနဲ႔မခြဲ​ေတာ့ဘူး ယြန္​းယံုလိုက္​​ေတာ့​ေနာ္​"။"ကိုကို႔ ကိုျပန္​​ေခၚ​ေနၾကၿပီ..."။"ယြန္​းတို႔ထပ္​ခြဲရ​ေတာ့မယ္​ ထင္​တယ္​ကိုိကုိရယ္​.."။"ကိုကို႔ ကိုဘယ္​သူ​ေတြက ​ေခၚတာလဲယြန္​း..."။ကြၽန္​​ေတာ္​ ယြန္​း၏စကားကိုနား႐ႈပ္​သြားရသည္​။"ဟိုမွာၾကည္​့​ေလ ကိုကိုရဲ႕..."။"သူမ"၏​ေျပာစကားအဆံုး..ကြၽန္​​ေတာ္​လွည္​့ၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့

..ဝုန္​းကနဲ..."အား......"ကြၽန္​​ေတာ္​အသက္​ကိုလု႐ွဴ​ေနရသည္​။မ်က္​လံုးပြင္​့ပြင္​့ခ်င္​း ​ေတြ႔လိုက္​ရသည္​က ကြၽန္​​ေတာ္​့ကို Shock႐ိုက္​​ေန​ေသာ ဆရာဝန္​၏မ်က္​ႏွာ။ၿပီး​ေတာ့ မ်က္​ရည္​စမ်ားႏွင္​့စိုးရိမ္​တႀကီး ၾကည္​့​ေန​ေသာ ​ေမ​ေမ့မ်က္​ႏွာ..။​ေနာက္​ၿပီး သူငယ္​ခ်င္​းမ်ား...။ကြၽန္​​ေတာ္​​​ စစခ်င္​း​ေမးလိုက္​သည္​က..."ယြန္​း"​ေရာ..​ေမ​ေမ"။"သား​ေလး သား​ေလး သတိရလာၿပီ"။"သားရယ္​ မ​ေသ​ေကာင္​းမ​ေပ်ာက္​​ေကာင္​းကြယ္​..."။"ဘုရား...သိၾကားမလို႔​ေတာ္​​ေသးတာ​ေပါ့ကြယ္​..."။"ဆရာ...သား​ေလးအ​ေျခအ​ေနက စိတ္​ခ်ရၿပီမဟုတ္​လားဟင္​..."။"ဆရာဝန္​ႀကီးကိုလဲ ​ေမး ကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုလည္​း​ေမးႏွင္​့ စိုးရိမ္​ပူပန္​​ေန​ေသာ ​ေမ​ေမ့ကိုၾကည္​့ၿပီး ကြၽန္​​ေတာ္​သနားသြားရသည္​။"ယြန္း..​ေရာ​ေမ​ေမ"။"သား​ေလး....စိတ္​ထိန္​းပါဦးကြယ္​.."။"သမီး..ယြန္​း​ေလးက......"​ေမ​ေမဆက္​မ​ေျပာႏိုင္​ပါ​ေခ်။"ယြန္​းက ဘာျဖစ္​လို႔လဲ ​ေမ​ေမ"။"​ေမ​ေမ...သားကို​ေျပာဦး​ေလ..."။"ယြန္​း..ဘာျဖစ္​လို႔လဲလို႔...."။"ကဲ...သား​....သား​ေန​ေကာင္​း​ေအာင္​ေနလိုက္​ပါဦးသားရယ္​.."။"သား​ေန​ေကာင္​းမွ...သမီးယြန္​း​ေလး အ​ေၾကာင္​းဆက္​​ေျပာၾကတာ​ေပါ့ကြယ္​..."။"ခု​ေတာ...နားလိုက္​ဦး​ေနာ္​"။​ေမ​ေမ့စကား အဆံုးတြင္​ ကြၽန္​​ေတာ္​၏မ်က္​လံုးမ်ား​ေလးလံလာကာ အိပ္​ခ်င္​လာ​ေတာ့သည္​။ကြၽန္​​ေတာ္​ အခန္​းဝတြင္​ တရံႈ့ရံႈ့ႏွင္​့ငို​ေန​ေသာ "ယြန္​း"ကို​ေတြ႔လိုက္​ရသည္​။"ယြန္​း.....ဘာလို႔ငို​ေနရတာလဲကြယ္​..."။"ကိုကိုနဲ႔ယြန္​း...တူတူမ​ေနရ​ေတာ့ဘူး​ေလ ကိုကိုရဲ႕"။"ဘာလို႔လဲ ယြန္​းရဲ႕..."။"​ေမ​ေမတို႔က​ေတာင္​...သ​ေဘာတူထားၿပီးသားကို"။"ဘာမွစိတ္​မပူ​ေနနဲ႔...ယြန္​း​ေလး"။ကြၽန္​​ေတာ္​၏အ​ေျပာကို ​ေခါင္​းခါကာ...."မဟုတ္​ဘူး...ကိုကို...မဟုတ္​ဘူး"ဟုဆိုကာ...​ေျပးထြက္​သြား​ေလသည္​။"ယြန္​း...."ဟု​ေခၚရင္​း ကြၽန္​​ေတာ္​ႏိုးလာသည္​။"သား....သား​ေလးႏိုးၿပီလား"။"ယြန္​း...ထြက္​​ေျပးသြားတယ္​​ေမ​ေမ...လိုက္​​ေခၚရဦးမယ္​...."ဟု​ေျပာကာ..ကုတင္​​ေပၚမွဆင္​းရန္​ျပင္​လိုက္​သည္​။"သား​ေလး...ယြန္​းကဘယ္​ကိုထြက္​​ေျပးသြားတာလဲ...သား​ေလးရဲ႕...."။"သား​ေလး...စ္ိတ္​ကိုထိန္​းပါဦးကြယ္​..."ဟု​ေျပာရင္​း ငို႐ွာသည္​။​"​ေမ​ေမ...ဘာလို႔ငို​ေနတာလဲ...​ေမ​ေမရဲ႕.."။"သား..ဘာမွမျဖစ္​​ေတာ့ပါဘူး..."။​ေမ​ေမ...မ်က္​ရည္​စမ်ားသုတ္​ကာ..."သား​ေန​ေကာင္​း​ေအာင္​အရင္​​ေန​ေနာ္​....​သား​ေန​ေကာင္​းသြားရင္​ ....​ေမ​ေမယြန္​း​ေလး အ​ေၾကာင္​း​ေျပာျပမယ္​....ဟုတ္​ၿပီလားသား..."ဟု​ေျပာလာသည္​။....ဆက္​ရန္​
‌@linnkhant42
MSC-022
Credit Photo-Google