ဒါန ဟူသည္

ဒါနဟူသည္ ေပးကမ္းျခင္း စြန့္ႀကဲျခင္း လွဴ ဒါန္းျခင္း ခ်ီးေၿမွာက္ ျခင္း လို႔အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္ ။ ေပးကမ္းျခင္းလို႔ ဆိုႀကရာဝယ္ ကိုယ္ႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာသူ တစ္ေယာက္၏ လိုအပ္ခ်က္ကို ေထာက္ရႈ႕၍ သူ၏ လိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းရာကို ေပးကမ္း ျခင္းလို႔လဲ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ၾကပါတယ္ ကိုယ္နဲ႔မသိေသာ သူမ်ားကအကူညီလို၍ လာေရာက္ ေတာင္းဆိုျခင္းအေပၚ သံသယစိတ္ မထားဘဲ အႀကြင္းမဲ႔ ယံုႀကည္စြာ ကူညီေပးလိုက္ေသာ အရာကိုလဲ ေပးကမ္းျခင္း လို႔ ဒီလို အဓိပၸါယ္ ဖြင္ၾကလဲ ဖြင့္လို႔ရပါတယ္ ။ တခ်ိဳ႕ဆို အမည္မေဖာ္ဘဲေပးကမ္းတာေလးေတြ ရွိတာကို က်ေနာ ္ေတြ႔ဖူး ႀကံဳဖူးတာေလးေတြလဲ ရွိပါတယ္ က်ေနာ္ ခရီးတခု သြားစဥ္က ေန႔လည္ဆယ့္တစ္နာရီ အခ်ိန္ ထမင္းစား အနားေပးခ်ိန္ ထမင္းဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာ ဝင္နားၾကေတာ့ ခရီးသည္ အားလံုး ထမင္းစားၾက တာေပါ့ က်ေနာ္လည္း ထမင္းတစ္ပြဲ မွာစားပါတယ္ ထမင္းစားျပီးေတာ့ အေအးဘူး လာခ်ေပးတယ္ က်ေနာ္လည္း အေအးဘူးမမွာထားဘူးေပါ့ ဒါနဲ႔ အေအးဘူးမမွာထားေႀကာင္း စားပြဲထိုးေလးကို ေျပာျပပါတယ္ စားပြဲထိုးေလးက မွန္ပါအလွဴ ရွင္တစ္ဦးက အားလံုး ရွင္းၿပီးၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း ဘယ္သူရွင္းသြားတာလဲလို႔ ေမးေတာ့ သူလည္းမသိေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္ ။ ဒါနဲ႕ တခ်ိဳ႕အလွဴ ရွင္ေတက ဘယ္သူဘယ္ဝါ ေပးလွဴ ပါတယ္ ဆိုတာကို မသိေစဘဲ အေဝးကေန ၾကည္ႏူးေနတာကို ပီတိျဖစ္ ၿပီးေနကာ ကူညီတတ္သူေတြလဲ ရွိပါတယ္ ။

ေနာက္တစ္ခုက စြန္႔ႀကဲျခင္းတစ္မ်ိဳးပါ စြန္႔ႀကဲျခင္းလို႔ ဆိုၾက ရာဝယ္ ေတာင္းခံသူ အကူညီလိုသူက လာေရာက္ေတာင္းခံ ရာမွာ ဘာမွမစဥ္းစားေတာ့ဘဲ ေပးကမ္းလိုက္တာပါ ဥပမာအေနနဲ႔ ေျပာရ႐င္ ေဝသႏၲရာ ဇတ္ေတာ္မွာ မိုးေခါင္ ေရ ရွားၿပီး သီႏွံစိုက္ပ်ိဳးလို႔ မျဖစ္ထြန္းတဲ႔ နိဳင္ငံက ပေရာဟိတ္ အမတ္ႀကီးက ဆင္ၿဖဴ ေတာ္ေတာ္ ရွိရင္ အခုျဖစ္ေနတဲ႔ ကပ္ဆိုးကေန ကယ္တင္နိဳင္ မယ္ ဆိုေတာ့ ေဝသႏၲရာ မင္းႀကီးထံ ဆင္ျဖဴ ေတာ္ လာေတာင္းပါတယ္ ဘာကိုမွ မစဥ္းစားဘဲ ဆင္ၿဖဴ ေတာ္ကို စြန္ႀကဲေပးလိုက္တယ္ ဒီလိုနဲ႕ဘဲ ရွင္ဘုရင္ကို တိုင္းျပည္သူျပည္သားေတြက နန္းခ်ၿပီး ေတာထဲကို ေမာင္းထုတ္ၾကတယ္ ဘာမွေတြေဝမႈမရွိဘဲ ေတာထဲကို ထြက္သြားတယ္ အာ့ဒါနဲ႕ ၾကင္ယာေတာ္က လိုက္မယ္ဆိုျပန္ေတာ့ တားတာေပါ့ တားမရတဲ႔အဆံုး ေတာထဲလိုက္ခဲ႔ဖို႔ သေဘာတူလိုက္ရတယ္ သားေတာ္နဲ႔ သမီးေတာ္လဲ မိဘနဲ႔ မခြဲနိဳင္လို႔ တငိုငို တယိုယိုနဲ႔ ေတာထဲ လိုက္ဖို႔ခြင့္ ေတာင္းျပန္တယ္ ။

ဒီလိုနဲ႔ သားအမိ ေလးေယာက္ ေတာထဲကို ထြက္ခြါ လာခဲ႔ၾကတယ္ ေတာထဲမွာ ေနရတာ နန္းေတာ္မွာ ေနရသလို မဟုတ္တဲ႔အတြက္ အရမ္းပင္ပမ္းဆင္းရဲ ပံုကို စာဖတ္သူတို႕ သိၾကမယ္ထင္ပါတယ္ ။ တေန႔က်ေတာ့ သူ႔သားေတာ္နဲ႔ သမီးေတာ္ကို ပုဏၰားၾကီးတစ္ေယာက္က အလွဴ လာခ ံ ၿပန္တယ္ ဒီအခ်င္းအရာကို သိတဲ႔ သားသမီးႏွစ္ေယာက္က ေရအိုင္ႀကီးထဲကို ေျခေႏွာက္ျပန္ ဆင္းၿပီး ၾကာဖတ္ေတြကို ဦးေခါင္းေပၚတင္ျပီး ပံုးေနႀကတယ္ ။

သူတို႔မိဘေတြနဲ႕ မခြဲနိဳင္လို႔ နန္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာ အဖိုးအဖြားေတြနဲ႔ မေနဘဲ ေတာထဲကိုလိုက္ ခဲ႔ရတဲ႔ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္

အခုပုဏၰားႀကီးက အလွဴ လာခံေတာ့ မိဘေတြနဲ႔ ခြဲခြာရမယ့္ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အျဖစ္ဟာ ရင္ႏွင့္စရာ ေကာင္းလွ ပါတယ္ ။ ဒီအခ်င္းအရာကို သိတဲ႔ ေဝသႏၲရာ မင္းႀကီးက သားေတာ္သမီးေတာ္ေတြကို ေခၚယူၿပီး ပါရမီ ၿဖည့္ေပးဖို႔ ေမတၲာ ရပ္ခံေတာ့ မိဘစိတ္ခ်မ္းသာၿပီ ပါရမီ ျပည့္ေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးၾက ရွာတယ္။

ဒါနဲ႔ ဘုရင္ႀကီးလဲ သူ႔သားသမီးေတြကို က်ြန္အျဖစ္ ပုဏၰားႀကီးအား ေပးလိုက္ေလသည္ ။ ေတာထဲကေန မိခင္ၿဖစ္သူက ျပန္လာၿပီး သူ႕သားသမီးေတြ မေတြ႔ရတဲ႔အခါမွာ က်ားဘဲဆြဲသြားသလား ေဆာ့ကစားရင္းနဲ႔ မ်က္စိလည္လမ္းမွားေန သလားဟူေသာ အေတြးေတြနဲ႕ သူ႔သားသမီး ေတြ ေဆာ့ကစားတတ္တဲ႔ေနရာမွာ လိုက္ရွာေသာ္လည္းမေတြ႔ ေဝသႏၲရာ မင္းႀကီးကို ေမးေသာ္လည္းမေျဖနဲ႔ သားသမီးေတြအေပၚ စိတ္ပူေသာက ေရာက္ေနသည့္ မိခင္ရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးမခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေနပံုမွာလဲ စာဖတ္သူတို႔ ေတြးၾကည့္တာႏွင့္ သိမည္ထင္ပါသည္ ။

ေဝသႏၲရာ ဇာတ္ေတာ္ကို မွီညမ္း၍ အေတြးအျမင္ေလးမ်ားျဖင့္ ေရးသားပါသည္ ။

က်ေနာ္တို႔ ရြာထဲက လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ မွာလည္း အေပါင္းအသင္း မ်ားက သူ႔ဝတ္ထားေသာ အက်ၤ ီကို ႀကိဳက္တယ္ ေပးခဲ႔ေတာ့ ဆိုလ်ွင္ တစ္ခါတည္း ခ်ြတ္ေပး တတ္သည္ သူ႔အေမက အဲ႔ဒီအက်ၤ ီ ႏွင္မွာ မေတြ႔ေတာ့ဘူး ဘယ္ေရာက္သြားလဲ ေမးရင္ ေပးလိုက္ၿပီ သားအက်ၤ ီ သူကရခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ေပးလိုက္တာ ဟုေျဖတတ္ေလသည္။

ပုဆိုးဆိုလဲ ထိုနည္းလည္းေကာင္း ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ ျပန္လာတတ္သည္ သူတို႔အိမ္မွာ စကားမ်ားသံ ႀကားရရင္ ထိုကိစၥႏွင့္ စကားမ်ားတတ္သည္ လက္ပတ္နာရီ ဆိုလည္း မႏွေျမာ ေပးရတာကိုက သူမွာေပ်ာ္ေနတတ္သူ ဤသည္မွာလဲ စြန့္ႀကဲျခင္း တစ္မ်ိဳး ေပတည္း ။

ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲ လွဴ ဒါန္းျခင္းသည္ ျမတ္ေသာ မဂၤလာ ရွိေသာ ဒါန ျဖစ္၏

ပါရမီကို ျဖည့္ဆည္းရာ ေရာက္သလို ကုသိုလ္ အလြန္မ်ားေသာ အလုပ္ ျဖစ္၏

ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲ ၿခင္းသည္ တစ္ပါသူ စိတ္ခ်မ္းသာသလို ကိုယ္လဲ စိတ္ခ်မ္း သာမႈကို ရေစနိဳင္၏

ေသလြန္သည့္အခါ ေကာင္းက်ိဴ းခ်မ္းသာရရွိမည္မွာ မလြဲဧကန္ အက်ိဴ းေပး မည္မွာ မွန္ေပသည္တည္းးးးးးးး။

လွဴ ဒါန္းျခင္း ခ်ီးေၿမွာက္ျခင္းကို အလ်င္းသင့္သလို ေရးသား သြားပါမည္။

khayae
MSC - 079
photo credit;google image