හැන්දෑවේ…. | 5% SL-Charity

ඉතින් තවත් කාර්යබහුල සතියක නිමාවක් ලියවෙන දවසක තමයි අදත්. ඉරිදා කියන්නේ ගොඩක් අයට නිවාඩු දවසක් වුනාට, මටනම් ඉරිදා කියන්නේ තවත් කාර්යබහුල දවසක්. ඉතින් වැඩත් ඉවරවෙලා, අම්මත් එක්ක පොඩි කතාවක් දාන්න එලියට ආවා.

හැන්දෑව කියන්නේ ඉතින් මටනම් ආසම වෙලාවක්. දවසේ වැඩ ටික ඉවර වෙලා නිවාඩුවේ පොඩ්ඩක් සැනසිල්ලේ ඉන්න ලැබෙන වෙලාවක්නේ. හැබැයි වැඩත් එක්ක මෙහෙම වෙලාවක් ලැබෙන්නෙත් හරිම කලාතුරකින් දැන්.

අම්මා හදපු රසම රස තේ එකකුත් බිබී අපි ඔහේ කයියක් දාගෙන හිටියා. අහසත් හරිම ලස්සනයි. හරියටම චුටි කාලේ මම ඇදපු චිත්‍රයක් වගේ. ලස්සන තැඹිලි පාට අහසක්. ඒත් එක්කම පායාගෙන එන හඳ. මේ හැමදේම සතියක් තිස්සෙ මගේ ඔලුවේ තිබුනු බර නිදහස් කලා වගේ. ටික වෙලාවක් යද්දී වවුල් රන්චුවක් එන්න පටන්ගත්තා. ලොකුම ලොකු රන්චුවක්. මම හිතන්නේ 1000ක් 2000ක් වත් පියාඹන්න ඇති. ඒ තරම් ලොකුම ලොකු රන්චුවක්.

එයාලත් හරිම නිදහසේ පියඹලා යනවා. සීමා මායිමක් කොයින්ද එයාලට. තමන් ආස ඕනේ තැනකට පියඹලා යන්න පුලුවන්. මෙහෙම ඉද්දි පුදුම නිදහසක් දැනෙන්නේ. හැමදාම මෙහෙම වෙලාවක් ලැබෙනවානම් කොයිතරම් දෙයක්ද කියලා හිතුනා මට. හැබැයි ඒකට අපි ආසම කෙනෙක් අපි ගාව ඉන්නවන්ම් තවත් හොඳයි.

අම්මා එක්ක ඉස්සර අපේ පරන මතක මතක් කර කර අපි කතා කර කර හිටියා. දන්නෙම නැතුව හොඳටම රෑ වුනා. සීතලත් වැඩී වීගෙන එන නිසා අපි ගෙදර ඇතුලට ගියා. හැන්දෑව කියන වචනේ මතක් උනාම අශාන්තිගේ ලස්සනම ලස්සන සින්දුවක් වුනා. බලන්න මේක අහලා තියෙනවාද කියලා. මමනම් ආසම කරන සින්දු වලින් එකක් තමයි මේක.