Evimizin Neşesi, Karne Neşesi

Karne günü geldi çattı. Nihayet ilk dönemimiz bitiyor. Sevinciyle, üzüntüsüyle bir dönemi ardımızda bıraktık. Çabaladık , yorulduk , bazen üzüldük ama hep sonunda mutluluğu bulduk.

Bazen bir kelimeyi okuyabilmek için dakikalarca çabaladık, bazen sorulan soruya cevap verebilmek için, çılgınca elimizi havada salladık.

Her anne baba için evlatları özeldir. Biz öğretmenler için de öğrencilerimiz öyle.
Geçen gün annemle telefonda konuşuyorduk. Kızımı okula götürdüğüm için “ Ya mikrop kaparsa.” dedi. “Eee anne benim kuzularım her gün okulda bişi olmaz. “dedim. Annem hemen “Ama Öykü küçük. “ dedi. Olsun dedim küçükse küçük. Evlatlarım arasında ayrım mı yapayım?

İşte biz öğretmenler için, özellikle sınıf öğretmenleri için durum budur.