Farkında Olmak - Raise Awareness

Belki gereksiz gelebilir belki üşenebilirsiniz tamam belki zor da gelebilir biraz hatta komik ama bir deneyin derim bir şey kaybetmezsiniz bence. Ne yapın biliyor musunuz? Bir saat kör olun. Ya da yarım saat. Ya da birkaç dakika. Ya da sadece bir an. Gözleriniz görmeseydi nasıl bir hayat yaşayacaktınız sizce?

Arada bir kendime soru sorarım. Ha deli misin derseniz evet pek akıllı sayılmam. Bugün kendime bu soruyu sordum. Görmeseydim nasıl bir hayatım olurdu diye düşündüm ve felaket olacağını anladım. Her yaşadığım anı, her tattığım şeyi, her hareketimi her ve her şeyi görebildiğim için yapabildiğimi anladım. Şükürler olsun ki şu bastığım klavye tuşunu görüyorum. Bir şeylerin farkında olmak, güzel ve kötü iyi ve çirkin anlamlı ve anlamsız her şeyi elde etmeye çalışmadan düşünüp farkına varabilmek önce, sağlam kurulan cümleleri görebilmek mesela ne kadar muhteşem bir duygu değil mi? Ya da okuduğunuz cümlelerin yazım yanlışlarına takılmak yerine anlamlarına bakmak? Ama zor.

Hayat sizden zor olanı bekler her zaman. Eldekilerin değerini bilmek gerek ve çevreye her zamankinden farklı gözle bakmak. Bir Japon atasözü derki " Yalan dört nala gider. Hakikat ise adım adım yürür ama yine de vaktinde yetişir." Bunun konumuzla bir alakası yoktu ama aklıma geldi söyleyeyim dedim. Neyden bahsediyorduk bir şeylerin farkında olmak değil mi. Şuan bu cümleyi okuduktan sonra gözünü kapat ama harbiden kapat ve bana saatin kaç olduğunu söyle dakikasıyla beraber? Ha ne dedin? Şimdi saate bak ve kaç dakika yaklaştığını gör. Çok yaklaştın belki ya da az. Bu önemli değil zaten. Ben sana gözünü kapat dediğimde ne zaman açacağını farkettin dimi. Sana 10 saniye sonra aç demedim ya da 7. İşte önemli olan buydu. Farkındaydın ve 2 sn sürdü. İtiraf ediyorum son yedi cümleyi zaman kazanmak için yazdım çünkü sen gözünü hiç kapatmadın. Niye kapatmadın biliyor musun çünkü sıradanlığa alışmışsın. Belki ikizler burcusun meraklısın sonraki cümleleri merak ettin belki içeriden sana sesleniyorlarmış gibi hissettin ama seslenmediklerini farkedip devam ettin ya da buna benzer olması düşük ihtimaller haricindeki sağlam ihtimaller yüzünden. 

Uzun cümleler kuran yazarları sevmezdim ya da yazısında bütünlük olmayan ne dediği anlaşılmayan denyoları. Sonra yavaş yavaş farkettim o devrik ve uzun cümlelerin sadece yazmak için yazan insanlardan on kat daha anlamlı ve dikkat çekici olduğunu-okuyucuyu kendine bağlayıp bir şeyleri farkettirmesini sağladığını. Farkında olmak çok önemli. Yaşadığın her anı farket. Belki biz insanlar zeki yaratıklar değiliz ama bizden zeki yaratıklar yok yani bizim onların olup olmadığını  düşündüğümüzü düşünebilecek kapasitede. Ya da biz öyle zannediyoruz kanıtımız olmadığı için. Ya da olduğunu kanıtlayıp olmadığını kanıtlayamayarak.

Çooooook uzun yaşasaydık rastgele yaşayın derdim bu yazımda hatta abartıp kelimelerin harflerinin yerlerini bile değiştirirdim. Ama hayat kısa. Malesef. Farkedemeyenler için daha da kısa. Düşünsene kadın bir ömür yaşamış koskoca bir ömür ama ne zaman eğlenmeye kalksa kendine vakit ayırmaya kalksa bir çiçeği koklamaya çalışsa çimende yatmaya çalışsa hep aklına başka şeyler gelmiş kendini zaman kaybediyomuş gibi hissetmiş. Ne yani çalışırken zaman kaybetmiyo musun? Zaman kaybedilmez sadece akar. Farkında olup mutlu geçirilen zaman ve farkında olmadan kaçırılan zaman vardır.

Önceki yazılarımdan çok güzel eleştiriler aldım çok teşekkür ediyorum hepinize çok sağolun. Başta kendim olmak üzere bir şeylerin farkına vararak yaşamayı dilimi kullanabildiğim ölçüde herkese aktarmaya çalıştım ve bundan sonraki yazacağım bütün yazılarımda temel düşünce bu olacaktır. Sanki veda cümlesi gibi oldu. Söyleyeceklerim bitmedi ki ama.

Ülkemizin sorunlarına girmeyi hiç istemiyorum ama google da en çok aranan kelimelerin e-okul ve ösym olduğu bir ülkede insanlardan bir şeyleri farketmelerini istemek gençlerbirliğinin şampiyon olmasını istemek gibi bir şey. Hayatı karamelli çikolata tadında yaşayın diye bir cümle görmüştüm bir yerde alkışladım. Samimi söylüyorum yanımda birileri olsa bu cümleye ithafen üçlü çektiricektim. Sana sesleniyorum kendine gel ya bir kendine gel. Bir silkin. Yaşadığın hayat senin hayatın. Zevk al yaptığın şeylerden. En çok sıkıldığın şeyleri yaparken o şeyi ilk defa yapıyormuş gibi hisset her gün geçtiğin caddeden sokaktan geçerken bir kez de turistmiş gibi geç. Her gün gördüğün insanlara bakarken hiç görmemiş gibi bak. Sevgilini öperken hiç öpüşmemiş gibi bu yazıyı okurken okumayı yeni öğrenmiş gibi fettah abimizin deyimiyle yeniden taşınır gibi yeni bir yere alışır gibi..

Felsefe yapmayı ne çok seviyor bu salak dediniz belki içinizden ya da bunlar nasıl cümleler bok gibi yazı olmuş dediniz satır aralarında. Bazen sizli bazen senli hitaplarıma alışamadınız veyahut bağlaçlarıma. Neyse önemli olan farkında olmayı farketmeni düşündürebilmemdir. 

Fotoğraflar: www.pexels.com

Sağlıcakla kalın...