Στίχοι
Θέλω να ενεργήσω και τον κόσμο να αλλάξω
Να μπω με φόρα και τα πάντα να πετάξω
Χωρίς κανονική αγάπη και με πράξεις να φωνάξω
Μόνο ερείπια ν'αφήσω, καμιά δικαιολογία να ψάξω
Κι όταν καθίσω ν'ατενίσω τις πράξεις μου να κοιτάξω
Μέχρι κι ο Θεός να πλησιάσει και να πει ότι αυτό έπρεπε να πράξω!
Θα πει κανείς να μην ενεργούμε εν βρασμώ
Να μην αφήνουμε να κυριαρχεί τον θυμό
Να μην επιτρέπουμε να πουλάμε την ψυχή μας όσο όσο
Μα γάμα το, έχω πρώτα τη δουλειά μου να τελειώσω!
Κάποτε υπήρξε μια παγκόσμια πλημμύρα
που έπνιξε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς
Τώρα υπάρχουμε και ψάχνουμε σωτήρα
Μήπως κι αλλάξουμε τους ανόητους ρυθμούς
Μες στους οποίους ζήσαμε κι αναπνεύσαμε
και συνεχίζουμε την ίδια την πορεία
Μ'αρνούμαστε ν'αλλάξουμε ότι φέραμε
και προσδοκούμε από πάνω την Υγεία!
Κάποτε πίστεψα ότι η αρμονία
είναι ο δρόμος για ένα καλύτερο αύριο
Πλεόν κουράστηκα να προσπαθώ και η βία
είναι μονόδρομος που θα με βγάλει ως το αύριο.
Είναι κάποιοι στίχοι που σκέφτηκα.
Αν σας αρέσει, αφήστε μου ένα σχόλιο ή/και κάντε μου upvote. Ευχαριστώ πολύ.
Thank you for your poem. I often feel this way - and make it known, which is maybe not such a good idea...but I will not change.
Hmm...strange, when I wrote like this, the Greek community did not comment and I see the same has happened to you. At least you have one comment now and my admiration that goes with it.
I think I completely understand you. But never mind about the greek community's comments or no comments, it's a deeply personal thing to open the heart and mind and put it out in the open and it also has to do with some public relations also.
You are a nice person than me...
:)
You are so right about poems being so personal, because they do tend to come from deeper than just prose does.
Nah I'm not necessarily nice person, it's just that things are how they are, no more and no less.. :)