Neden çoğumuz başarısızız ?

Televizyonda, internette gezinirken veya konferanslarda bir çok 'başarı öyküsü' duymuşuzdur. Ve bu öyküleri dinledikten sonra muhtemelen şu 2 tepkiden birini veririz;

1. "Bu insanlar çalıştılar ve başarılı oldularsa benim de şuan daha fazla vakit harcamadan, hedefim için çalışmam ,gayret göstermem gerekiyor"

2. "Sanırım bu insanlar benden zeki , ben ne kadar çalışırsam çalışayım başarılı olamıyorum ve hiçbir zaman olamayacağım."

Birinci düşünceye sahip kişi muhtemelen bu düşüncelerden sonra -eğer kararlı bir insansa- belirlediği (veya toplumun onu belirlemeye ittiği ) hedef için çalışmaya başlayacaktır.
İkinci düşünceye sahip birisi ise muhtemelen kendini 'eğlence'ye verip bir amaç için çalışmaktan uzaklaşacaktır.

2.durumun daha vahim olduğunu düşünmekle beraber bu iki düşüncenin de doğru olduğunu, bizi gerçek amacımız olan mutluluğa ulaştıracağını düşünmüyorum.
Çünkü: 1.düşüncede muhtemelen önceki konumda bahsettiğim konu olan 'yanlış' bir amaç belirleme durumu ortaya çıkacaktır. Bu tür konuşmalara ilgi duyduğumuz ve bu tür bir arayış içinde olduğumuz dönemde okulda okuyor olmamız kuvvetle muhtemel olacaktır , bu yüzden çevremizdeki -neredeyse- herkes bize ders çalışmamızı ve iyi okullarda okuyup iyi bir meslek sahibi olmamızı öğütleyecektir. Biz de muhtemelen bunları kendimize gaye edinip amacımızı iyi bir iş sahibi olmak olarak belirleriz. Çalışmalarımız sonucunda sınavlara girdiğimizde sonucumuz kötü olursa 2.düşüncedekilere benzer bir ruh haline bürünmemiz muhtemelen kaçınılmaz olacaktır .Eğer sonuçlarımız 'iyi'olursa ve devamında da her şey iyi giderse 'iyi' bir iş sahibi oluruz ( buradan sonrasını henüz yaşamadığım için sadece yaptığım 'gözlemlere' dayanarak tahminlerde bulunuyorum) .Önceki konumu okuduysanız iyi bir iş sahibi olduktan sonraki kısımla ilgili düşüncemi biliyorsunuzdur, tekrar girip uzatmayayım (gerçi uzatmayayım demem daha mı uzun oldu ne :D)
2.düşüncede ise çok daha vahim bir durum olan kendini değersiz,yetersiz ve aşağı görme durumu ortaya çıkacaktır (veya ilerleyecektir). Bu durum kontrol altına alınmazsa hayattan nefret etmeye ve hatta söylemek dahi istemediğim 'son adım'a kadar gidebilir.

Benim bu konudaki düşüncem ise ; Asıl başarının mutlu olmak ve mutlu etmek ( ki bu da sizi mutlu edecektir ) olduğunu en başarılı insanların bu kadar zorluklara rağmen mutlu olup mutluluğu yayabilenler olduğunu düşünüyorum. Evet bir meslek sahibi olmalıyız ,bu sistem bizi buna zorunlu kılıyor ,fakat bence bizim yapmamız gereken şey kendimizi mutsuz etmeyecek ,sıkıntıya, strese sokmayacak kadar (ben tembel olduğum için çok çalışmak beni sıkıntıya strese sokuyor fakat siz ders çalışmaktan rahatsız olmuyorsanız yazdıklarım anlamsız kalabilir) çalışmak ve sonrasında sınav sonucu ,kazandığımız üniversite ve gittiğimiz işyeri ne olursa olsun mutlu olabilmeyi başarmaktır .
Bunlar sadece yaptıklarımı haklı çıkarmak adına düşündüğüm şeyler olabilir , veya bende işe yaradığını düşündüğüm bu yöntem herkesin uygulaması için uygun olmayabilir .
Ben komik şeyler yazcaktım bu konulara falan nerden geldim ben yaa ? :D