Kış Ayları Esintileri

Yetişkinlik döneminde de, ne kadar karla karşılaşsak bile, ne kadar karla eğlencelerimiz olsa bile, her taraf karlı olduğunda hep çocukluk anılarını hatırlatır bize.

Biz büyük bir evde birçok çocuğun aynı evde büyüdüğü, amcamlarla, dedemle, halamla ve onların çocuklarıyla beraberdik. Vanda büyük bir evdeydik. Kış mevsimi tamamen kış olarak geçerdi. Yani sürekli kar yağışı, büyük kardan adamlar, aylarca süren karlı zeminler.. Bazı hatıralarım geliyor aklıma; mesela ben ve yaşı benimle aynı olan amcam( dedemin ikinci evliliğinden), onunla büyük iki kardan adam için kar yuvarlamıştık. Fakat o kadar büyük oldu ki, bizim boyumuzuda geçti ve üst üste koyamadık. Dış kapının oraya kadar sürmüştük. Kaldı orada öyle..

Bir diğeri ise; mahalle okuluna kadar giderdik. Tüm çocuklar beraber hazırlanıp aynı okula giderdik. O zamanlar okulda her derece sınıfından bir sınıf vardı. Yani, 1A, 2A, 3A... şeklinde devam ederdi. Çok güzel bir okuldu. Mahalle okuluna giderken bir kış sabahı, yol kenarındaki evlerin çatılarında buz sarkıtları vardı. Bizde o buz sarkıtlarını kar toplarıyla düşürmeye çalışıyorduk. Tam o sırada evin hanımı sinirli ve sert bir şekilde çıktı o kadar çocuk arasında beni yakaladı ve dövdü. Kadın haklıydı tabi, evine ve penceresine kar topu atıyorduk. Ama o kadar kişi arasında beni yakalayıp dövdüğü için çok kötü olmuştum. Ağlarken ablalarıma ve kuzenlerime bakıyordum ama kadın gidene kadar dayağımı yedim.

Kar deyince aklıma birde Kurban Bayramı sabahları gelir. 90'lı yılların sonu ve 2000'lerin başında Kurban Bayramı kış aylarından geriye doğru geliyordu. Kurban Bayramı günleri nasıl denk geliyorsa (tevafuk), hep güneşli açık bir hava oluyordu. Yeni kıyafetler giyilmiş, namaza gitmeye hazır bir şekilde beklerdik. Namaz dönüşü kurban kesme hazırlıkları, zemini karlı olmasına rağmen güneş ve açık hava güzel bir gün olacağını ve dışarının keyifli bir havası mutlu bir huzur verirdi.

Kış ayları çok güzel geçerdi çocukken. Tabi sokaklarda yaşayan, ısınamayan evlerinde kalan çocuklar icin güzel geçmezdi.