စစ္ပြဲေတြကို ေအာင္ႏိုင္မွ သူရဲေကာင္း လို႔ ေခၚတာ မဟုတ္ဘူးတဲ့၊ စစ္ပြဲေတြကို ရပ္ႏိုင္သူမွ သူရဲေကာင္းတဲ့။ စကားလံုးေလးက ဆန္းေတာ့ ဆန္း၏။ တကယ္ ေသခ်ာ ေတြးၾကည့္က အေျဖကို သိျမင္ႏိုင္၏။ ထို႔အတူ ထိုအဆို စကားကိုလည္း လက္ခံ မိရက္သား ျဖစ္သြား၏။

ႏွစ္ (၃၀) ၾကာ တိုက္ခိုက္ ရန္ျဖစ္ေနတဲ့ ရြာ (၂) ရြာ ရွိပါတယ္။ ရြာခ်င္း ကပ္လ်က္ေတြပါ။ အစ ကနဦးတုန္းက ထိုရြာ (၂) ခုဟာ တခုတည္းလိုပါပဲ။ စည္းလံုးၿပီး ခ်စ္ခ်င္ခင္ခင္ႏွင့္ ေနထိုင္ၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဖဲ၀ိုင္း တခုက စတဲ့ ျပႆနာက ထို ရန္မီးကို အစပ်ိဳး ခဲ့သလိုပါပဲ။ ဖဲေကၽြး (၅) ရူးပီကေန စတဲ့ ကိစၥက ထို ရြာ (၂) ရြာကုိ ရန္ဖက္ေတြ ျဖစ္သြားေစခဲ့ပါတယ္။ ရြာလံုးကၽြတ္ မတည့္ၾကတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဦးေဆာင္သူႏွင့္ ေနာက္လိုက္ေတြ တဖက္ႏွင့္ တဖက္ မတည့္ၾကျခင္းပါ။ သူဦး သူခ်၊ ကိုယ္ဦး ကို္ယ္ခ်ေပါ့။

Kommaddi ရြာကို Narappa Reddy (Naga Babu) က ဦးေဆာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး Nallagudi ရြာကိုေတာ့ Basi Reddy (Jagapati Babu) က ဦးေဆာင္ပါတယ္။ ရန္ပြဲကို ဦးေဆာင္သူေတြေပါ့။ ဒီလုိပဲ အျပန္အလွန္ ခ်ၾက၊ ျပဳၾကရင္း ရွင္သန္ေနထိုင္ ေနၾကပါတယ္။ ဒီလိုႏွင့္ တရက္မွာ Narappa Reddy ရဲ႕သား Veera Raghava Reddy (Jr. NTR) တေယာက္ ရြာကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ London မွာ (၁၂) ႏွစ္တာ ေက်ာင္းတက္ၿပီး၊ ေက်ာင္းၿပီးလို႔ သူ႔ရြာကို ျပန္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကို ႀကိဳၿပီး ရြာသို႔ အျပန္ လမ္းခရီး တေနရာမွာ သူတို႔ ကားတန္း လုပ္ၾကံခံရပါတယ္။

photo from Google

လုပ္ၾကံသူက ေျပာေနစရာ မလိုတဲ့ Basi Reddy ပါပဲ။ ထို လုပ္ၾကံမႈေၾကာင့္ Veera ရဲ႕ အေဖႏွင့္ ဦးေလး ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ Basi ကိုယ္တိုင္လည္း Veera ရဲ႕ လက္ခ်က္ႏွင့္ ေသလုေမ်ာပါး ဒဏ္ရာႀကီး ရခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ဖက္လံုး အေသအေက် တိုက္ခိုက္ၾကၿပီး ေသဆံုးသူ ဦးေရလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ ရဲေတြ အုပ္လိုက္ႀကီး ေရာက္လာမွ သူတို႔ ရန္ပြဲ ၿပီးသြားခဲ့ပါတယ္။ ရဲဟာ လူအုပ္ႀကီး အားလံုးကို မဖမ္းဆီးႏိုင္ပဲ အနည္းငယ္ကိုသာ ဖမ္းသြားခဲ့ပါတယ္။ မဖမ္းႏိုင္တာမဟုတ္ပါဘူး၊ မဖမ္းရဲတာပါ။ Narappa ႏွင့္ Basi တို႔ရဲ႕ အရွိန္အ၀ါက ထိုမွ်ေလာက္ထိ ႀကီးပါတယ္။

Veera ရဲ႕ အိမ္အျပန္ ခရီးဟာ မလွခဲ့ပါဘူး။ ေပ်ာ္စရာ အစား ငိုေၾကြးစရာ၊ ၀မ္းနည္း စရာေတြႏွင့္ပဲ ျပည့္ႏွက္သြားခဲ့ရပါတယ္။ အေဖႏွင့္ ဦေလးကို သူကို္ယ္တိုင္ သၿဂိဳဟ္ ေပးပါတယ္။ နာေရးကိစၥ ၿပီးသြားခ်ိန္ထိတိုင္ သူ႔မွာ အေဖႏွင့္ ဦးေလး အတြက္ ပူေဆြးေနရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ စိတ္ေျဖေျဖ သူ႔မွာ ေျဖမရ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ရြာမွာသာ ဆက္ေနရင္ သူ ဓါးကိုင္ၿပီး လက္တုန္႔ျပန္မိမွာ အေသအခ်ာပါ။ အဖြားက သူ႔ ပူေဆြးမႈကို ႏွစ္သိမ့္ေပးၿပီး ဓါးကို ဆက္လက္ မဆုပ္ကိုင္ဖို႔ ေဖ်ာင္းဖ်ေျပာဆိုပါတယ္။ ဒါနဲ႔ Veera တေယာက္ ရြာကို စြန္႔ခြာၿပီး Hyderabad သို႔ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။

photo from Google

Hyderabad မွာ Neelambari (Sunil) ႏွင့္ အသိမိတ္ေဆြ ျဖစ္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ Neelambari ရဲ႕ ကား၀ပ္ေရွာ့မွာ ေနထိုင္ရင္း Aravinda (Pooja Hegde) ႏွင့္ ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္း ေၾကာင္းေၾကာင့္ Aravinda အိမ္မွာ သြားေနၿပီး သူတို႔ မိသားစုကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ Veera တေယာက္ ကား၀ပ္ေရွာ့ကေန Aravinda အိမ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ၿပီး သြားေန ျဖစ္ပါတယ္။ ၀မ္းနည္းမႈေတြႏွင့္ပဲ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ သူ႔ကမာၻဟာ Aravinda ေၾကာင့္ တဖန္ျပန္လည္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အလင္းေရာင္လည္း ျပန္လည္ လင္းလက္လာခဲ့ပါတယ္။

တဖက္မွာ Veera က သူ႔လက္ခ်က္ႏွင့္ ေသၿပီ ထင္ထားတဲ့ Basi ကလည္း သူ႔ကို လက္စားေခ်ဖို႔ အပူတျပင္း လိုက္ရွာေနပါတယ္။ သူ ရွိတဲ့ ေနရာကို Basi က သိသြားသလို၊ Basi အသက္ရွင္ေန ေသးေၾကာင္းကိုလည္း Veera တေယာက္ သိသြားခဲ့ပါတယ္။ ဓါး မကိုင္ေတာ့ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ Veera တေယာက္ Basi ကုိ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္မလဲ။ သူ႔ အဖြားႏွင့္ Aravinda တို႔ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ သူရဲေကာင္းတေယာက္ Veera တေယာက္ ျဖစ္လာႏိုင္ပါ့မလား။ ရန္ပြဲေတြ သတ္ပြဲေတြ အစား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို သူ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏိုင္မလား ဆိုတာကိုေတာ့ …

ဒီကားေလးဟာ ၾကည့္လို႔ ေကာင္းတဲ့ ဇာတ္ကား တကားပါ။ တိုက္ခိုက္ခန္းေတြကေတာ့ Indian ရုပ္ရွင္ေတြရဲ႕ သေဘာသဘ၀အတိုင္း အနည္းငယ္ေတာ့ လြန္ပါတယ္။ အနည္းငယ္ ဆုိတာထက္ ေတာ္ေတာ္လည္း လြန္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့တာေလး ေတြ သည္းခံ နားလည္ေပးၿပီး ၾကည့္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဇာတ္ကားက အေတာ္ေလးကို ေကာင္းပါတယ္။ ဇာတ္ကားက ေပးခ်င္တဲ့ message ေလးက အေတာ္ေလးလွပါတယ္။

Director
Trivikram Srinivas

Cast
N. T. Rama Rao Jr., Pooja Hegde, Eesha Rebba, Sunil, Jagapati Babu, Naveen Chandra, Supriya Pathak, Naga Babu, Rao Ramesh, Naresh, Devayani, Devayani

Don Jaun

MSC 31