Türk Dili ve Tarihsel Gelişimi #3
> Selam verdim, rüşvet değildir deyü almadılar.
Hüküm gösterdim, faidesizdür deyü mülfelit bolmadılar.
Gerçi görünürde itaat eder gibi davrandılar amma,
Bütün sorduklarıma hal diliyle karşılık verdiler.
Ol ki her sa’at gülerdi çeşm-i giryanım görüp,
Ağlar oldu halime bı-rahm cananım görüp.
Selam verdim, rüşvet deyip almadılar.
İzah ettim, boşuna uğraşma deyip susturdular.
Gerçi görünürde anlamış gibi davrandılar ama,
Bütün sorduklarıma isteksizce karşılık verdiler.
Her saat ağladığımı görüp bana gülen,
Merhametsiz sevgilimi görünce halime ağlar oldum
Türklerin 10. Yüzyıldan itibaren kitleler halinde islamiyeti kabul etmeye başlamasıyla Fars dünyasından esinlenmeler ve hızlı bir kültür değişimi başlamıştır. Arapça ve Farsça’dan Türkçe’ye giren kelimeler dil bilgisi kuralları ve bu kurallarla yapılan tamlamalar gibidir. Arapça bildiğimiz bazı kelimler aslında farsçadır. Şimdi 13. Yüzyılda yaşamış olan Yunus Emre’nin Karaveba hakkındaki düşüncelerine bir kulak verelim.
“Heç bilmezem gezek kimün, aramuzda gezer ölüm,
Halkı bustan edinmişdür, diledügin üzer ölüm.
Bir necenün belin büker, bir necenün mülkin yıkar,
Bir necenün yaşın döker, var gücini üzer ölüm.”