ලග එන විභාගේ | 5% to SL Chairty

සෙම් එකක් පටන් ගත්තම ඒක ඉවර වෙනව දැනෙන්නෙ නෑ. දැන් මන් ඉන්නෙ තුන් වෙනි එකේ අග. එක්සෑම් විතරය් තියන්න තියෙන්නෙ. මුලින්ම දීපු විභාග කාලසටහන අනුව නම් අපිට හෙට ඉදන් වගේ විභාගෙ. ඒත් එහෙම විභාගෙ තිබුන නම් අපට පාඩම් කරන්න පොඩි වත් කාලයක් නැති නිසා අපි ඉල්ලීමක් කරල විභාගෙ අවෘද්ද අන්තිම නිවාඩුවෙන් පස්සෙම පටන් ගන්න දාගත්තා. දැන් නම් කාලය තියෙනව පාඩම් කරන්න ඉතින්.

කාලය තිබුනාට මේ කොරෝන නිසා උන අව්ල් සෑහෙන්න. මුලු සෙම් එකේම ලෙක්චර්ස් තිබුනේ ඔන්ලයින් ක්‍රමයට. කවෘ කොහොම කිව්වත් ගොඩ දෙනෙක්ට මේ ක්‍රමයට හුරු වෙන එක ලේසි නෑ. ඉතින් මටත් එහෙමය්. කොච්චර උත්සාහ කරත් පැය දෙකේ ලෙක්චර් එකක අන්තිම පැයට අවදානෙ දෙන්න හරිම අමාරුයි. ගොඩක් ඒවගෙ මුල ඉදන්ම අමාරුයි. ලමයින්ට පහසුවක් වෙන්න ඒව රෙකෝඩ් කරල දැම්මත් ඒවත් බැලෙනව අඩුයි. ඉතින් විභාග කාලෙට තමය් ඒම කරපු එකේ පල විපාක විදින්න වෙන්නෙ. ඇය් අරව ආයෙ මුල ඉදන්ම බලන්න වෙනවානෙ. ඔන්න ඉතින් දැන් හම්බෙලා තියෙන්නෙ ඒ කාලෙ.

පාඩම් කරන්න සූදානම් උනාට ඒක ඇත්තටම හරිම එපා කරපු දෙයක් වෙලා මට නම් දැන්. ඉස්සර මන් ආසාවෙන් වැඩ කරපු ලමයෙක්. ඒ කියන්නේ මතක් වෙද්දි දුකය් කැම්පස් එකට යන්න තිබුනා නම් කියන එක. මෙහ්ම තනියෙන් වැඩ කරල කරන්න අමාරුයි ඇත්තටම මේ තියෙන වැඩ කන්දරාව. අනික හැමදේම ලැප් ස්ක්‍රීන් එකෙන් බලන්නෙ කරන්න වෙන්නේ.

අපට එක්සෑම් කාලෙට කැම්පස් එකට යන්න පුලුවන් උනේ මුලම සෙම් එකේ විතරය්. ඒ කාලෙනම් ජීවිතේට අමතක වෙන්නෙ නෑ. හොස්ටල් ඒකෙ යාලුවො එක්ක තමය් ගොඩක්ම පාඩම් කරේ. රෑ වෙද්දි පොඩි පොඩි රසකැවිලි, පොඩි රස කතා වගේම පොඩි පොඩි අමනාපකම් එක්ක ඒ ගෙවුන කාලය හරිම ලස්සනය්. මගේ කාමරේ යාලුවා හර්ශනීගේ කහටය් සීනී දෙකම වැඩි ප්ලේන්ටිය එක්ක මහ රෑ වෙලා ස්පයිසි ක්‍රැකර් එකක් කකා බොද්දි තිබුන සතුට මෙහෙම තනියම ලැප් ස්ක්‍රීන් එක දිහා බලන් කොහොම හොයන්නද. කොච්චර කියව කියව හිටියත් වැඩත් කරා ඒ කාලෙ මීට වඩා. රෑ ඇහැරන් ඉන්න එක වදයක් උනේ නැ ඉස්සර. ඒත් දැන් දේවල් වෙනස්.

කොච්චර දේවල් හිතුවත් පහු උන කාලෙ ආයෙ ලැබෙන්න් නෑ කියල දැනන් උන්නත් හිත නිකන්ම ඒ කාලෙට යනවමය්. ආයෙ කවදා එහෙම යන්න ලැබේවිද වත් දන්නෙම නැතුව මේ ලැබුන ජීවිතේ අකමැත්තෙන් හරි දරාගන්න හිත හදන් ඉන්නෙ ගොඩක් ලමය්.

දෙවෙනි සෙම් එක ඉවර වෙලාත් නිවාඩුවක් ලැබේවි කියල හිතුවට පුන්චිම පුන්චි නිවාඩුවක් ලැබුනේ. ටික දවසකට කලින් හිතහදාගත්තේ මේක ඉවර වෙලා හරි නිවාඩුවක් ලැබේවි නේද කියලා. ඒත් දැන් ආරන්චි උනා මේක ඉවර වෙලාත් දවස් කීපයෙන් ඊලග එකත් පටන් ගන්නලු කල්පනාව. හරි විදියට කැම්පස් තිබුනා නම් මට අවුරුදු 24 1/2 දි කැම්පස් අවුට් වෙන්න ඕන මන් කලින් ගනන් බලපු විදියට. ඒ කාලෙ හිතුනා අනේ මරුනේ කියලා. ඒත් කොරෝන නිසා පොඩ්ඩක් මුල්ම සෙම් එක එහෙම දිගට ඇදුනානෙ. ඒනිසා කොහොම වේවිද දන්නෙ නෑ. කොහොම උනත් දැන් නම් ඉක්මනට ඉක්මනට කරන් යද්දි එපා වෙනව. මොකද මේක නිකන් ආසාවෙන් කරන්න අමාරුය් වගේ මෙහෙම ගෙදර ඉදන්.

කොහොම හරි ඊලග සෙම් එකට වත් කැම්පස් යන්න ලැබුනොත් හොදය්. කොච්චර කැම්පස් බත් නීරස උනත් තනියෙන් ජීවත් වෙන එක කටුක උනත් එහේ යන්නමය් හිත. කොච්චර අමාරුවෙන්ද ඉස්කොලේ කාලෙ මෙතනට ආවෙ කියල හිතෙද්දි දුකය් සෑහෙන්න. ඒ කාලෙ කැම්පස් ගියාම මෙහෙම වෙය් කියලා හිතද්දි තිබුන සිතුවිලි කවදා හරි ඇත්තක් උනොත් ඇති. පොඩි කාලෙකට හරි. ඉතින් බලන් ඉමු ප්‍රාර්තනා කරන ගමන් ඉක්මනටම දේවල් නෝමල් වෙන්න කියල ආයෙමත් හර්ශනීගෙ රස ප්ලේන්ටිය බොන්න බෝඩිමේදි එදා වගේම.