බලු මෙහෙයුම -2 (Operation Dog - 2)

ගෙට ඇතුළු වෙන සහ පිට වෙන දොරවල් වහල දෙන්නවම සාලෙ තියාගෙනයි හිටියෙ.ගෙදර බළු කූඩු තිබුනෙ නෑ. කේසි හිටියෙ අපිත් එක්ක ගේ ඇතුලෙ. කේසි අළුත් යාළුවාගෙ පිට උඩ නැග්ගට එයා නම් සෙටිය පිටිපස්සෙ හැංගිලයි හිටියෙ. දුන්නු යෝගට් එකත් නොකෑව නිසා මං ඒක එයාට කැව්වා.එවෙලෙ නම් ඒක කැමැත්තෙන් කෑව.

නිතරම එයා හිටියෙ ලොකු බයකින්. කෑම දුන්නමත් කෑවෙ නැති තරම්.කෑම, වතුර දාන්න කිට්ටු වෙන කොට හයියෙන් ගොරවන්න ගත්ත නිසා ලං වෙන්න විදියක් තිබුනෙත් නෑ. මේ දවස්වල එන්නත්, බෙහෙත් එහෙම හිඟ නිසා හපා කෑවොත් මොන දෙය්යන්ට කියන්නද කියල බය හිතුනු නිසා කිට්ටු වුනේ නෑ. ටික දවසකින් හුරු වෙයි, හරි යයි කියලයි හිතුවෙ.ඔහොම ඉරිදත් ගෙවුනා.

කලබල සඳුද උදේ එයාලට කෑම, වතුර තියල අපි වැඩට ගියා.යද්දි ගෙදර ඉන්න පොඩි පුතාට බලු රාල බලා ගන්න කියන්න නම් අමතක වුනා. කේසි නම් කොහොමත් අපි එන කල්ම තරප්පු පෙලේ උඩම පඩියක දිගා වෙලා ඉන්නෙ. ( ඒ පඩියේ පළලයි එයාගෙ පළලයි සමානයි.😁)

හවස 2ට විතර පුතා කෝල් කලා බලු පැටිය නෑ කියල.පුතාට අමතක වෙලා ඉස්සරහ දොර ඇරල තිබිල. පෝරිසාදය පැනල ගිහින්. පුතා දැනගෙන තියෙන්නෙ හවස. උදේ 10ට විතර යන්න ඇත්තෙ.🙄

මං දැන ගත්ත ගමන් ගෙදර ගියා. එදා උදේ දාල තිබ්බ කෑම නම් කාල තිබුණ. අපි දෙන්නම අහල පහල ගෙවල්වල අයටත් කියල එයාලගෙ ඉඩම්වලත් හොයල බැළුවත් කිසි තොරතුරක් ලැබුනෙ නෑ. ඊට පහුවදා අපේ ගෙවල් කිට්ටුව වැව අද්දර අළුත් ගෙයක් හදන තැනකදි වැඩ කරන කෙනෙක් කිව්ව ඒ ගෙවල් කිට්ටුවෙන් කැලේට රිංගුවා කියල. එයත් අල්ලගන්න හැදුවත් බැරි වුනා කියල.

ඒක හතර වටේම අළුත කම්බි ගහපු ඉඩමක්.මානා පඳුරු එක්ක ලඳු කැලේ. නිහාල් දෙන්නෙක්ව දාල කැලේ හෙව්වා. මැරුණු හාවෙක් හම්බ වෙලා තිබුනා. ඒත් බළු පැටියා ඉන්න බවට සලකුණක්වත් තිබුනෙ නැති නිසා ඌ මැරිල නෑ කියල විශ්වාසයක් ඇති වුනා. ඊට කලින් නම් බඩගින්නෙ කැලේ මැරිල ඇති කියලමයි හිතුවෙ. ඒත් සමහරු කිව්ව වැවේ මාළු අල්ලගෙන කනව ඇති කියල. තව සමහරු කිව්වෙ ගෙවල්වලින් කනව ඇති කියල. ගෙවල්වල බල්ලො බුරන නිසා ගෙදරකට යන්න තියෙන සම්භාවිතාව අඩුයි. ඩැෂන්ඩ් කියන්නෙ කොහොමත් දඩයම් බල්ලො.

එයා පැනල ගියෙ අගෝස්තු 22දා.අපි ආයෙම හිතුවෙ කොහේ ගියත් වැව් පිට්ටනියට ඇවිත් ඇති කියලයි.ඒත් හිටියෙ නෑ.වැවේ මාළු අල්ලන අයටත් ගඩොල් කපන අයටත් විස්තර කියල ආවෙ.

එදා හවසත් ඒ සතියෙම හවස්වරුවලත් එක දිගට වැඩ ඇරිල ආවම අපි කලේ පාරවල් දිගේ තියෙන ගෙවල්වලට ගිහින් ෆොටෝ එක පෙන්නල එහෙම පැටියෙක් දැක්කොත් කියන්න කියල ෆෝන් නොම්බරත් දීල ආව එක.ඒත් ආරංචියක් ලැබුනෙ නෑ.කවුරු හරි අල්ලගෙන හදනව ද දන්නෙ නෑ කියලත් හිතුණ.

ඊලඟ සෙනසුරාදා ආයෙම සෙවීමේ මෙහෙයුම.ඒ වෙනකොට එයා ෆෝස් කෑම්ප් එක කිට්ටුව කරවල කඩයක් කරන මල්ලිකා කියල කෙනෙකුට කඩේට ආව කෙනෙක් කියල තිබුනා ලස්සණ බළු පැටියෙක් පාර දිගේ ආව, අල්ල ගන්න හැදුවත් බැරි වුනා කියල.අල්ල ගන්න බෑ කිව්වම අපට තේරුනා ඒ නම් ඌම තමයි කියල.ඒ කිව්ව හරියෙදි කාපට් පාර අද්දර ඒ වැව් පිටියමයි තියෙන්නෙ. අපේ ගෙවල්වලට කි.මී. 3ක් වගේ එපිට. ඌ ගියා කියල කිව්ව පාරේ දෙපැත්තෙම ගෙවල්වලට ගිහින් ආයෙමත් විස්තර කියල ආවා.

මගෙ බඩුවක් නැති වුනොත් නම් ආයෙ නැති වුනාමයි, ජීවිතේට හම්බ වෙන්නෙ නෑ. සාමාන්‍යයෙන් නිහාල් සන්තක දෙයක් නැති වුනොත් පස්සෙ හරි ආපහු හම්බ වෙනව. ඒ නිසා පොඩිවට බලාපොරොත්තුවක් තිබ්බා කොයි මොහොතෙ හරි හම්බ වෙයි කියලා. අමතක කරන්න ලේසි වුනෙත් නෑ. ගෙදර නිතර ඌ ගැන කතාබහ කෙරුණා මොනව කාල කොහේ ඉන්නව ද දන්නෙ නෑ කියල.

අර ගේ හදන තැන වැඩ කරන අයටත් තව කෙනෙකුටත් නිහාල් කියල තිබ්බ බළු පැටියව හොයල දෙන්න, එයාලගෙ මහන්සිය දෙන්නම් කියල.

( සෙස්ස පස්සට.)