စတင္းမုန္႕အပိုင္းအစမ်ား
လက္ရွိအေျခအေနကေတာ႔ အားရစရာမရွိဘူးလို႔ ျမင္နိုင္မွာပါဘဲ ေစ်းက်တယ္ဆိုေတာ႔ အင္အားနည္းသူေတြကို မ်ားစြာထိခိုက္
ေစတာပါဘဲ တစ္ရက္နည္းနည္းဘဲရေတာ႔တယ္ အရင္တုန္းက နည္းပါးလြန္းတယ္ထင္ခဲ႔တာေတာင္ အခုအေျခအေနနဲ႔ဆို
ေတာ္ေတာ္ေလးကို မ်ားေနေသးတာပါ။ အခုက အရလည္းနည္းတယ္ တန္ဖိုးလည္း နည္းတယ္ စာေရးသူနဲ႔ ပို႔စ္တင္သူလည္း
နည္းသထက္နည္းလာတယ္ ဒါကေတာ႔ သူသူကိုယ္ကိုယ္ ဒီလိုဘဲ ျဖစ္ၾကမွာပါ။ ကိုယ္ေရးလုိက္တဲ႔ ပိုစ္႔က ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူး ကိုယ္သိေနတယ္ေလ ကိုယ္က အားတက္သေရာ အပီအျပင္ေရးထားတယ္
အားထည္႔ထားတယ္ ေမွ်ာ္လင္႔မိတဲ႔ အေျခအေနအတိုင္း အပ္ဘုတ္ေတြက ေရာက္မလာခဲ႔ဘူး ေရာက္လာျပန္ေတာ႔လည္း
ေစ်းကက်ေနေတာ႔ အရကလည္း အင္မတန္နည္းေရာ
ေနာက္ဆံုး အက်ိဳးအျမတ္ခြဲတမ္းခြဲလို႔ ရမယ္႔ ပမာဏ တြက္ၾကည္႔ေတာ႔ ဟုတ္တိပါတ္တိလည္း မက်န္
ဒီေတာ႔ ဘယ္လိုေတြးမိသလဲ ဒိအခ်ိန္ေရးမေနေတာ႔ပါဘူးကြာ ခဏေလာက္ နားထားလိုက္မယ္ ေစ်းေလးမာလာမွ
ဒါမွမဟုတ္ ေနာက္ရက္ေတြမွ ျပန္ေရးတာေပါ႔ အဲ႔သလိုေလး ေတြးျပီး ေနလိုက္ခ်င္တာပါဘဲ
စာမေရးဘဲ ေနခဲ႔ဘူးတယ္ တစ္ရက္တိတိ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္ မွတ္မွတ္ရရေပါ႔
စာလဲ မေရးရဘူး ေရးစရာမလုိဘူး ပို႔စ္မတင္ရဘူးဆိုေတာ႔ လူက အင္မတန္ေပ႔ါပါးသြားတာေတာ႔ သတိထားမိတယ္
ေခါင္းေပၚရြက္ထားရတဲ႔ ၀န္ထုတ္ ၀န္ပိုးတစ္ခု လႊတ္ခ်လိုက္တဲ႔အခါ ရတဲ႔ ေပါ႔ပါးမွု လြတ္လပ္မွုကို ခံစားရတယ္
အဲ႔ဒီေလာက္ကို စတီးမစ္အလုပ္က ဖိအားမ်ားတယ္ဆိုတာ နားလိုက္တဲ႔အခ်ိန္ ခ်က္ခ်င္းသတိထားမိပါတယ္
သို႔ေသာ္လည္း အဲ႔ဒီတစ္ရက္ စာမေရးလိုက္မိတာကို ေနာက္ရက္ေတြမွာ ေနာင္တရမိတယ္ ဘာလို႔လဲ
လုူ႔စိတ္က ဆန္းက်ယ္ပါဘိ မေန႔က စာမေရးလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔မိတယ္ ဒီေန႔ေတာ႔ ဟိုအရင္ေန႔ေတြကလို စာျပန္ေရးရမယ္
တစ္ရက္ဆိုတာ ခဏေလးပါ ပံုမွန္အတိုင္း ေရးမယ္ဆိုေတာ႔ ေရးခ်င္စိတ္ နည္းသြားျပီ
မေန႔ကလိုဘဲ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ေနလုိက္ခ်င္ျပန္တယ္ စာမေရး ပို႔စ္မတင္ တာ၀န္မရွိေတာ႔တဲ႔ လြတ္လပ္ျခင္းအရသာကို
စိတ္က ၾကိဳက္သြားျပီေလ
ဟာ..... ဒီတိုင္းသာဆို ခက္ရခ်ည္႔ရဲ႕ တစ္ရက္တစ္ရက္နဲ႔ မေရးျဖစ္ေတာ႔ရင္ ေနာင္ဆို ပိုလို႔မေရးခ်င္ျဖစ္မိလိမ္႔မယ္လို႔ ေတြး
မိလာတယ္ ဒိေတာ႔ ဘာလုပ္သလဲ မေန႔က မေရးတဲ႔ ပို႔စ္ကို ဒီေန႔အေၾကြးျပန္ဆပ္ပါတယ္ ပံုမွန္ တစ္ရက္ တစ္ပုဒ္ေရးေနတာ
အဲ႔ဒီေန႔က ႏွစ္ပုဒ္ေရးပလိုက္တယ္။ တာ၀န္ေက်ေအာင္ တာ၀န္ေခ်တဲ႔သေဘာေပါ႔ ျပီးေတာ႔ ဒဏ္ေပးတဲ႔ သေဘာလည္းပါတယ္
ေနာက္ရက္ေတြက စျပီး စာမေရးေတာ႔ပါဘူးဆိုတာ နားလုိက္ဦးမယ္ ဆိုတာ ေတြးကိုမေတြးေတာ႔ဘူး
ေသေရးရွင္ေရး က်န္းမာေရး လူမွုေရး အေရးေပၚဆိုရင္ေတာ႔ ခြ်င္းခ်က္ေပါ႔ အေရးေပၚအေျခအေနဆိုတာ လူတိုင္းၾကံဳရနုိင္တာဘဲ အဲ႔သလိုအေရးအခါ ေပၚမွ ၾကံဳမွသာ စာေရး ပို႔စ္တင္တာကို ခဏနားျဖစ္မယ္ထင္တယ္
အခုထိေတာ႔ တစ္ရက္တစ္ပုဒ္ အနည္းဆံုး ေရးနို္င္ဖို႔ စည္းကမ္းေလး လုပ္ထားတယ္
စိတ္ပါရင္လည္း ပါသလို ပိုျပီး ေရးျပစ္လုိက္တာပါဘဲ။ ပိုေရးလို႔ အက်ိဳးမယုတ္တန္ရာလို႔ သေဘာထားပါတယ္။
ၾကာၾကာေနမွ တလံုးတခဲထဲ အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ အခြင္႔အေရးရတာမ်ိဳးေပါ႔ ဒီမွာေတာ႔ အပ္ဘုတ္ ေခၚ စေပါ႔ ရတာမ်ိဳးေပါ႔
အဲ႔ဒါမ်ိဳး သိပ္သေဘာမက်ဘူး တစ္ရက္နည္းနည္းနဲ႔ ေန႔စဥ္ မွန္မွန္ရေနတာကို ပိုၾကိဳက္တယ္ အဲ႔ဒီတစ္ရက္နည္းနည္းကိုဘဲ
ပိုျပီး တန္ဖိုးထားတယ္။ ရလိုက္မရလိုက္ဆိုရင္ လူက ဘယ္လိုျဖစ္လဲ ငိုလိုက္ရ ရယ္လုိက္ရ ဆိုသလို ခံစားမွုနဲ႔ တူသလိုဘဲ
ေနာက္တစ္ခု ထိုးႏွက္ခ်က္က ေစ်းေပါ႔ စတင္းေစ်း က်တယ္ တက္တယ္ အဲ႔ဒါကို စိတ္ထဲ မထားမိေအာင္ ေနတယ္။ တန္ဖိုးျမင္႔တာ လိုခ်င္တာေပါ႔ ကိုယ္တစ္ရက္ အားထုတ္မွုက တစ္ရက္ ဘယ္ႏွ္စ္ေသာင္း ဘယ္ႏွစ္သိန္း လူေတြကို အေပါင္းအသင္းေတြကို ေျပာျပခ်င္တယ္ ဂုဏ္ယူခ်င္တယ္ ဒါေပမယ္႔ လက္ရွိမွာ ဖုနး္ေဘဖိုးေတာင္ ျပန္မရတာေတြ ျဖစ္ေနတာ
ကိုယ္တုိင္လည္း ဒီလမ္းကိုု ေက်ာခို္ငးမသြားနုိ္င္ေသးတာဘဲ လက္ရွိတန္ဖိုးနဲ႔ေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ အနာဂါတ္ယံုၾကည္မွုကို မေျခဖ်က္ခ်င္ပါဘူး ဒီအလုပ္က အမ်ားနဲ႔ မတူတဲ႔အလုပ္ အၾကီးၾကီးေျပာရရင္ စတီးမစ္ေပၚမွာ စာေရးသူက တကယ္႔နည္းနည္းေလးမွ နည္းနည္းေလးပါ အေ၀းၾကီးမေျပာဘူး ကိုယ္ေနတဲ႔ ျမိဳ႕မွာေတာင္ ကိုယ္ရယ္ ေနာက္နွစ္ေယာက္ရယ္ သံုးေယာက္ဘဲ စတီးမစ္ လုပ္သူရွိတယ္ အဲ႔က်န္နွစ္ေယာက္ကလည္း ကိုယ္က ဆင္႔ပြားျပီး လုပ္ေစခဲ႔တာ
စြန္႔ဦးတီထြင္သူေတြက ခက္ခဲမွုနဲ႔ အမ်ားၾကီးၾကံဳရမွာဘဲ ဒိမွာေတာ႔ စြန္႔ဦး လုပ္ကိုင္သူေတြလို႔ ကင္ပြန္းတပ္လုိ႔ရတယ္
အားလံုးဟာ စြန္႔ဦးလုပ္ကိုင္သူေတြဘဲ
ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ပလက္ေဖါင္း ေအာင္ျမင္သြားရင္ ဘယ္သူနဲ႔မွ မတူတဲ႔ မဟာအခြင္႔အေရးေတြ ရၾကမွာဘဲ
မွတ္မိတာေလး ေနာ္ အတိအက်ေတာ႔ မရွာေတာ႔ဘူး ဘစ္ကြိဳင္အေတာ္မ်ားမ်ားကို မုန္႔တစ္ခ်ပ္နဲ႔ လဲဖို႔ တစ္ခ်ိန္က လူတစ္ေယာက္ဟာ အသနားခံခဲ႔ဖူးတယ္ ဘယ္သူမွ မလဲခဲဘူး တကယ္လည္း အဲ႔တုန္းက ဘစ္ကြိဳင္တန္ဖိုးက လက္ရွိစတင္း
ေစ်းေလာက္ေတာင္ မတန္ဘူး တကယ္လို႔သာ သူအသနားခံခဲ႔တဲ႔ မုန္းတစ္ခ်ပ္ကို လဲယူခဲ႔ျပီး ဒီေန႔မွာ ထုတ္ေရာင္းရင္ေတာင္
သန္းၾကြယ္သူေဌးျဖစ္ေနျပီလို႔ဆိုတယ္ ။ ဒါဟာ ကိုယ္ေတြ႕လက္ေတြ႕မဟုတ္ေတာ႔ ေသခ်ာသည္ျဖစ္ေစ မေသခ်ာသည္ျဖစ္ေစ
ဒီအျဖစ္သနစ္ရဲ႕ အေၾကာင္းအရင္းကိုဘဲ သိပ္သေဘာက်ေနမိတယ္ ေစ်းက်လို႔ အားေလွ်ာ႔ေနခ်ိန္မွာ ဒီဥပမာေလးကို အျမဲေတြးတယ္
အနာဂါတ္ဆိုတာ ဖမ္းဆုပ္လို႔မရဘူး သိမ္းပိုက္လို႔မရဘူး ကိုယ္႔အလုိအတိုင္းဖန္တီးလို႔မရဘူး ဒါေပမယ္႔ အနာဂါတ္ကို ဘယ္အေနအထားနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္မလဲဆိုတာေတာ႔ ျပင္ဆင္ထားခြင္႔ရွိတယ္
စတင္းကြိဳင္ကလည္း ဘစ္ကြိဳင္ ဥပမာလို အတိအက်ျဖစ္လာမယ္ေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး သေဘာတရား ခ်ိန္ထိုးၾကည္႔တာပါ
အဲ႔ဒီသေဘာအတိုင္းဘဲ ကြ်န္ေတာ္အခုကတည္းက ေန႔စဥ္ရေနတဲ႔ စတင္းမုန္႔အပိုင္းအစေလးေတြကို စိတ္ရွည္ရွည္စုေဆာင္း
ေနပါတယ္။ မုန္႔အခ်ပ္လိုက္မရလို႔လည္း စိတ္မပ်က္ပါဘူး အပိုင္းအစ ေသးေသးေလးေတြျဖစ္ေနပါေစ တန္ဖိုးထားပါတယ္ ျပီးေတာ႔ ဒီစတင္းမုန္႔ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ဒီအခ်ိန္မွာ မစားေသးဘူး
Photo Credit : https://pixabay.com/en/photos/%20chance/?image_type=photo
Author : @bobokyaw
Posted from my blog with SteemPress : https://bobokyaw.xopus.io/?p=29
အစ္ကို႔ရ႕ဲႀကိဳးစားအားထုတ္မုွန႔ဲ စာေရးအားကိုေတာ့ ေလးစားတယ္ဗ ်ာ။
ဟုတ္ကဲ႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ ္က ိုမေဟာ္ေရ
ကိုယ္လုပ္နုိင္တာကို ရာႏွုန္းျပည္႔ အားစိုက္ရတာပါဘဲ