မတိက်ေသာ ရည္မွန္းရာ
တိုးတက္ၾကီးပြားျခင္းဆိုတာကို လူတိုင္း အလုိရွိၾကေပလိမ္႔မည္။ ယခုလို နည္းပညာေတြ ထြန္းကားလာေသာ အခါသမယတြင္ ဘ၀တိုးတက္ေရးဆိုသည္
မွာ ခက္သည္ထက္ ခက္လာသည္။ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြ လိုအပ္ခ်က္ေတြက ျမင္႔မား
လာေသာေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။ ယခင္က စား၀တ္ေနေရး ဆိုတာေလာက္သာ
ေတြးေတာ ပူပန္ၾကရသည္။ ယခုကာလတြင္ စား၀တ္ေနေရးထက္ ပိုျပီးအေရး
ပါေသာ အေရးၾကီးေသာ လူေတြ လိုလားႏွစ္သက္ေသာ အရာေတြ မ်ားစြာ မ်ားစြာ
ရွိလို႔ေနခဲ႔ျပီျဖစ္သည္။ ထိုအရာမ်ားအတြက္ နည္းလမ္းေပါင္းမ်ိဳးစံုျဖင္႔ ၾကိဳးစားလုပ္
ကိုင္ေနၾကရေလသည္။
လုပ္တိုင္းမျဖစ္ ၾကိဳးစားတိုင္းလည္း မရတက္ပါဘူး။အေပါက္အလမ္းမတည္႔
သည္႔ အေျခအေနက မ်ားမည္ျဖစ္သည္။ ဆယ္ၾကိမ္တစ္ၾကိမ္ အၾကိမ္တစ္ရာ
တစ္ၾကိမ္ စြပ္မိသည္ကိုဘဲ ကံေကာင္းလြန္းတဲ႔ ကိုယ္ပါလားလို႔ ေသြးနားထင္
ေရာက္လို႔ ဂုဏ္ယူရသည္႔ အျဖစ္ေတြပါ။ စား၀တ္ေနေရး ဆိုတာမွာလည္း
ကိုယ္က ဘယ္လိုအတိုင္းအတာေလာက္ စား၀တ္ေန မွာလဲ ဆိုတာက
ခက္ခဲေသာေမးခြန္းျဖစ္ေနသည္။ အေကာင္းဆံုးလို႔သာ လြယ္လြယ္ေျဖရမည္။
ဘယ္ေလာက္အေကာင္းဆံုးလဲ ေနာက္ဆံုးေပၚအေကာင္းဆံုးတဲ႔ အဲ႔ဒီေတာ႔
အလိုရမက္ေတြက မဆံုးေတာ႔ လိုက္ေလဦးေတာ႔ ႏွစ္ေပါင္း ေလးငါးေျခာက္ဆယ္ ဒီထက္လည္း ဆက္မလိုက္နိုင္သည္ကမ်ားေလျပီ
ေခါင္းေမာ႔ေမာ႔ျပီး ၾကည္႔တက္တဲ႔ ေမြးရာပါ ဗီဇ အက်င္႔ေၾကာင္႔လည္း ျဖစ္မည္
ဘယ္ေတာ႔မွ အလိုျပည္႔သည္မရွိ သာလြန္ေကာင္းမြန္ျခင္းဆိုတာေနာက္ကို
လိုက္ပါရင္း ကိုယ္႔ပိုင္ဆိုင္မွုေတြကို အလုိလိုေနရင္း သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ ၀င္ေစခဲ႔ေလျပီ။တူခ်င္လွ်င္ယွဥ္ရမည္တဲ႔ ဘယ္ပညာရွိက ဆံုးမလုိက္သည္မသိ
ယွဥ္လိုက္တုိင္း ဘယ္ေတာ႔မွ တူလိမ္႔မည္ကားမဟုတ္ သူက သူျဖစ္လုိ႔ ကိုယ္က
လည္း ကိုယ္သာျဖစ္လို႔ေနမည္။ ဒီလိုနဲ႔ သံသရာလည္ရင္း ဘယ္ေတာ႔မွ မျပည္႔ေသာ အိုးမ်ားကဲ႔သို႔ ျဖည္႔ဆည္းမနိုင္ လုပ္ကိုင္လာလုိက္တာ ေန႔ညေတြ
ဆက္လို႔ ဘ၀တစ္ခု ကုန္လြန္ေပ်ာက္ဆံုးသြားသည္႔အခ်ိန္ထိပါဘဲ
@bobokyaw
အသက္ေတြႀကီးလို႔ႀကီးမွန္းသိေတာ့ဘူး ဗိုလ္ဗိုလ္ေရ
မၾကီးေသးဘူးရယ္လားလို႔ပါ