สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว steemit ที่น่ารักทุกท่าน

เมื่อวานหลังจากคุยกับแม่ว่ายายอาการไม่สู้ดี บัวก็รีบจัดกระเป๋า เอาเสื้อผ้าไปเพียง 3-4 ชุด เพราะเสื้อผ้าเก่าๆ ของบัวที่บ้านยังมีเก็บไว้ และยังใช้ได้ สามีไปส่งขึ้นรถทัวร์ที่สถานีขนส่งภูเก็ต เมื่อไปถึงก็ซื้อตั๋ว พอแฟนเห็นราคาตั๋วก็พูดว่า "ที่รักน่าจะไปเครื่องนะ ราคาพอๆ กันแต่ถึงเร็วกว่า" บัวก็อยากไปเครื่องนะ แต่ถ้าไปคนเดียวบัวกลัว

เมื่อได้ตั๋วเป็นที่เรียบร้อยก็ล่ำลาสามี แล้วขึ้นไปนั่งรอรถทัวว์ออก

พนักงานแจกขนมนมเนยและน้ำดื่ม

รถทัวร์ออกจากชานชาลาเวลา 16.00 น. ภายในรถทัวร์มีผู้โดยสารไม่ถึง 10 คน คงเป็นเพราะว่าไม่ใช่เทศกาล อีกทั้งเดียวนี้มีการคมนาคมขนส่งที่สะดวกสบายกว่าเมื่อก่อน ไม่ว่าจะเป็นการโดยสารโดยเครื่องบินซึ่งมีราคาไม่แพง และยังถึงจุดหมายปลายทางอย่างรวดเร็ว เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ผู้คนส่วนใหญ่เลือกใช้บริการ

พนักงานต้อนรับบนรถทัวร์ ได้ประกาศผ่านไมค์โครโฟนว่าจะใช้เวลาเดินทางประมาณ 20 ชั่วโมง คิดไว้ว่าจะนอนพักเอาแรง แต่พออกเดินทางกับนอนไม่ค่อยหลับเลย เป็นห่วงลูกๆ ต้องไปโรงเรียน ไม่รู้ว่าจะได้กลับเมื่อไหร และยังกังวลอาการของยาย

ระหว่างทางฝนก็ตกลงมาเป็นระยะๆ ก็ได้แต่ภาวนาขอให้เดินทางไปถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ

พอรถแล่นมาถึงจังหวัดชุมพร ซึ่งเป็นจุดพักรถจุดแรก พนักงานขับรถก็จอดให้ผู้โดยสารได้ลงไปยืดเส้นยืดสาย เข้าห้องน้ำห้องท่า และรับประทานอาหาร ที่ทางบริษัททัวร์ได้เตรียมไว้ให้กับผู้โดยสาร

จุดนี้เป็นจุดจอดพักรถขนาดใหญ่ มีหลายบริษัททัวร์จอดพักรถกันที่นี่ รถจะจอด 30 นาที

จุดจอดพักรถจุดที่ 2 อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รถจอดประมาณ 20 นาที พนักงานขับคนมี 2 คน จุดนี้จะเปลี่ยนพนักงานขับรถด้วย เพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสาร

จากนั้นบัวก็หลับๆ ตื่นๆ ประมาณ 7.00 น. เราเดินทางผ่าน จังหวัดนครราชสีมา ผ่านเขื่อนลำตะคลอง ก็เลยทำการบันทึกภาพผ่านกล้องมือถือในขณะรถกำลังแล่น ภาพที่ได้เลยไม่ชัดเท่าไหร

8.00น. พนักงานบริการก็แจกนมขนม และผ้าเย็น

9.30น. ก็มาถึงสถานีขนส่งจังหวัดชัยภูมิ แต่ยังไม่ถึงบ้านค่ะ ต้องนั่งรถบัสไปอีก 1 ต่อ และรถสามล้อเครื่องเข้าหมู่บ้าน บัวนั่งรอน้องสาวซึ่งกำลังเดินทางมาจากจังหวัดพิจิตร นัดกันไว้ว่าจะนั่งรถเข้าบ้านพร้อมกัน

เมื่อน้องสาวมาถึงเราก็ได้นั่งรถบัสกลับบ้าน ก็พูดคุยถามสารทุกข์สุขดิบกันเนื่องจากไม่ได้เจอกันเกือบปี ระหว่างทางกลับบ้านก็จะผ่านเทือกสวนไร่ นา และบ้านเรือนของชาวบ้าน ทุ่งนา ต้นไม้เขียวขจีเต็มท้องทุ่งไปหมด ต้นไม้แตกยอดอ่อน มองไปทางไหนก็สบายตา เหมือนเป็นการเริ่มต้นของชีวิตใหม่ ซึ่งแตกต่างจากการกลับบ้านครั้งที่แล้ว ทุกที่เต็มไปด้วยหญ้าแห้ง ต้นไม้ยืนต้นตาย แผ่นดินแตกระแหง ฝูงวัวที่หาเล็มกินหญ้าก็ไม่มีทั้งหญ้า และน้ำให้ดื่ม ภายในลำห้วยแทบจะไม่มีน้ำเลยมองไปทางในก็ทำให้หดหู่ไม่สดชื่น ช่วงนี้เป็นฤดูฝน เมื่อฝนตกลงมาก็ทำให้หญ้าที่แห้ง ต้นไม้ที่เหมือนกำลังจะตายแตกยอดอ่อนกลับมามีชีวิตอีกครั้งหนึ่ง

เที่ยงวันนั่งรถสามล้อเครื่องเข้าหมู่บ้าน ในที่สุดสองพี่น้องก็เดินทางถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

ขอบคุณสำหรับโหวตและคอมเม้น

Follow me @baiboua