หลงเสน่ห์ดอกไม้ริมทาง

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว Steemians ทุกท่าน

ฮัลโหลวววว.... วันหยุดวันอาทิตย์ที่ 19 พ.ค. 62 มาล้าววววว....มาล้าววววว กลับมาพบกันอีกแว้วววว.... สุดสัปดาห์นี้หยุดยาว 3 วัน ก็เป็นวันสบายๆ วันพักผ่อน ไม่ต้องเร่งรีบตื่นแต่เช้า แต่ก็แปลกวันไหนวันหยุดตื่นตั้งแต่ตีสี่ตีห้า รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพยายามหลับต่อยังไงก็ไม่หลับ ส่วนวันไหนเด็กๆ ต้องไปโรงเรียนตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้ายังไม่อยากจะตื่นเลยค่ะ

วันหยุดก็ต้องมานั่งเลือกว่าจะเขียนอะไรดี เพราะตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นมันมีหลายเรื่องที่ยังไม่ได้เขียน ตอนนี้ก็เลยหลับตาจิ้มเอาว่าจะเขียนเรื่องไหนก่อน สุดท้ายก็ได้ภาพดอกไม้ริมทาง ซึ่งปกติบัวก็เป็นคนที่ชอบดอกไม้มากๆ อยู่แล้ว ยิ่งไปเจอดอกไม้เมืองหนาว หลากสี หลากสายพันธุ์ สวยๆ ทั้งนั้น ก็อดที่จะเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึกไม่ได้ อันที่จริงอยากจะหอบกลับมาปลูกที่บ้านซะด้วยซ้ำถ้าทำได้ แต่เมื่อทำไม่ได้ก็ได้แต่ชื่นชมความงาม ดอกไม้ที่ญี่ปุ่นว่าสวยแล้ว บัวก็ยังไปหลงเสน่ห์ดอกไม้ริมทางที่ได้พบเจอเจอระหว่าง เดินเท้าไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ นี่ถ้านั่งรถไฟ หรือแท๊กซี่คงไม่ได้ภาพสวยๆ แบบนี้แน่นอน

นี่เป็นภาพดอกหญ้าที่ขึ้นอยู่ริมทางระหว่างทางเดิน ซึ่งถ้าปกติดอกหญ้าพวกนี้ เกษตรกรถือว่าเป็นวัชพืชที่ต้องทำลายทิ้ง เพราะถ้าดอกมันแก่ เวลาที่มีลมพัดดอกเกสรดอกของมันก็ปลิวไปตามลม ไปตกที่ไหนก็จะงอกงามที่นั่น และแพร่ขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงดอกหญ้าริมทางไม่มีใครเห็นคุณค่า แต่สำหรับบัวแล้วมันงดงามในตัวของมันเองค่ะ

ดอกสีม่วงไม่แน่ใจว่าเป็นดอกหญ้าหรือดอกไม้ บัวเห็นมันขึ้นอยู่ใต้โคนต้นไม้ใหญ่

ส่วนภาพนี้ น่าจะเป็นดอกป๊อปปี้หรือเปล่าไม่แน่ใจ เห็นเกิดอยู่ตามริมถนน บางที่ก็จะเป็นกอใหญ่ๆ เลยก็มีค่ะ บางที่ที่ผ่านจะเป็นเล็กๆ ก็มี

ส่วนดอกสีม่วงเข้มนี้ บัวถ่ายระหว่างที่เดินทางไปหาร้านอาหาร ระหว่างทางที่ไปก็จะมีสวนผักต่างๆ มากมาย เหมือนชนบทบ้านเรา ขาไปตอนแรกไม่ได้ถ่ายภาพค่ะ รีบเดินเพราะว่าหิวแล้ว ข้าวเช้าข้าวเที่ยงยังไม่ตกถึงท้องเลยจนเกือบจะบ่ายสามโมง ระทางที่เดินนั้น 5 กิโลเมตรค่ะ พอไปถึงร้าน ร้านปิดคร้าาาา.... คืออะไร หิวแล้ว ก็เลยถามคุณสาว่าจะทำยังไงต่อ อย่าบอกนะว่าเดินกลับ ซึ่งบัวก็ได้ยินคำตอบที่ไม่อยากจะได้ยินเล้ย คำตอบนั่นคือเดินกลับค่ะ คืออะไร หิวมาก เดินมา 5 กิโลเมตร ไม่ได้กินอะไร แล้วก็เดินกลับงี้ ขาบัวแทบจะหมดแรงมันเสียตรงนั้นเลย มันเป็นชนบทอะนะ อย่าหวังจะมีแท็กซี่ เดินกลับสิคะรออะไร ขากลับบัวก็เลยถ่ายรูปเจ้าดอกหญ้าสีม่วงนี้ซะเลย มันเป็นกุศโลบายของบัวเองค่ะ ถ่ายรูปดอกไม้สวยๆ เพื่อจะได้ไม่หิวไปมากกว่านี้ 555

ส่วนสองภาพนี้เป็นภาพดอกหญ้าสีขาวแซมด้วยดอกสีเหลืองขึ้นอยู่เต็มบริเวณใต้ต้นสนใหญ่ ที่พระราชวังหลวงแห่งนครเกียวโต หรือเกียวโตโกโช มองแล้วก็ให้ความสดชืนมากๆ ค่ะ ซึ่งพวกเราเดินเท้ามาจากที่พักที่อยู่ติดกับเกียวโตทาวน์เวอร์ อย่าให้พูดเลยว่าไกลแค่ไหน แค่นึกถึงบัวก็เหนื่อยแล้ว เรียกได้ว่าถ้าลงแข่งเดินมาราธอน 20 กิโลเมตร ถือว่าจิ๊บๆ สำหรับบัวเลยค่ะ อันนี้ไม่ได้โม้นาจา คือไปเที่ยวญี่ปุ่นเรียกได้ว่าเดินจริงเดินจัง ก็เป็นอีกหนึ่งความประทับใจที่ได้เป็นเยือนประเทศญี่ปุ่น ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีความเป็นระเบียบ สะอาด สามารถเดินเล่นได้ทั่วเมืองเลยค่ะ ถ้าแดดไม่ร้อน หรือฝนไม่ตก บรรยากาศบ้านเขาดีฝุดๆ เหมาะสำหรับการเดินมากๆ เดิน 20 กิโลเมตร เหงื่อไม่มีสักเม็ด

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....

Posted using Partiko Android