พระอาทิตย์ขึ้นที่บ้านฉัน

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว Steemians ทุกท่าน

กลับมาพบกันอีกแว้ววว... กลับมาพบกันวันเสาร์วันหยุดของใครหลายๆ คน เช้านี้บัวตื่นสายพร้อมๆ กับพระอาทิตย์เลย 6 โมงกว่าที่นี่แดดจ้าและแรงมาก พระอาทิตย์ขึ้นแล้วก็เป็นสัญญาณของการเริ่มต้นของวันใหม่ ตอนเป็นเด็กพ่อเคยสอนว่า นกตื่นเช้าย่อมได้หนอนก่อน เมื่อตอนเป็นเด็กยังจำได้เสมอพ่อจะตื่นนอนตั้งแต่ตี 4 เพื่อลุกขึ้นมาทำงาน งานตอนเช้ามืดของพ่อก็เป็นจักตอกไม้ไผ่บ้าง สานพวกกระด้งบ้าง สานแหบ้าง ข้าวของเครื่องใช้พ่อจะเป็นคนทำเอง คืองานของพ่อมีให้ทำตลอด เพราะพ่อเป็นคนขยัน กว่าที่บัวกับน้องๆ จะตื่นพ่อก็ทำงานได้หลายอย่างแล้ว คิดถึงพ่ออยู่เสมอทุกลมหายใจ ยังจำทุกคำสอนของพ่อได้ แต่บางอย่างปฏิบัติไม่ได้ 5555 ขึ้นต้นมาอย่างซึ้งลงท้ายทำเอาความซึ้งที่เขียนมาตั้งแต่ต้นหายหมดเลย

ท้องฟ้ายามเช้า ประมาณ 7 โมงเช้า แสงอาทิตย์สาดส่องทำให้ท้องฟ้าเป็นสีทองผ่องอำไพ หน้าบ้านบัวหันไปทางทิศเหนือ พระอาทิตย์จะขึ้นทางซ้ายมือถ้าหันหน้าออกไปทางหน้าบ้าน ตรงมุมซ้ายของบ้านก็จะมีต้นแคนาต้นใหญ่ปลูกได้ประมาณ 1 ปีแล้วค่ะ ดอกหล่นทุกวัน วันละ 2-3 ดอก มุมนี้บัวจะแขวนพวกไม้แขวน ก็จะมีดอกกล้วยไม้ หนวดฤาษี เดปใบรี เมื่อก่อนปลูกไว้เยอะกว่านี้ค่ะ แต่ไม่รอด พวกที่รอดตายเป็นพวกที่ทนต่อทุกสถานการณ์

ดอกกล้วยไม้สีม่วง บัวถ่ายย้อนแสงช่วง 7 โมงเช้า ทำให้เห็นดวงอาทิตย์ที่กำลังสาดแสงอันร้อนแรงระหว่างดอกกล้วยไม้ ถ้าตื่นสายกว่านี้คงไม่ได้เห็นภาพแบบนี้แน่นอน

ภายใต้การถ่ายย้อนแสง ทำให้ดอกกล้วยไม้สุดรักสุดหวงของบัว มีสีเข้มขึ้น เหตุผลที่บัวชอบดอกกล้วยไม้มากก็เพราะบานได้นานมากๆ กว่าที่ดอกจะร่วงโรย และดอกกล้วยไม้ช่อนี้เป็นช่อใหม่ที่แตกยอดออกมา เพราะช่อเก่าที่มีมาตั้งแต่ซื้อมาจากร้านนั้นได้ร่วงโรยราไปนานแล้ว บัวเพียรพยายามดูแลเอาใจใส่ ใส่ปุ๋ยให้มันเพื่อที่จะได้เห็นช่อดอกอันใหม่ ซึ่งความเพียรพยายามของบัวก็สำฤทธิ์ผลในที่สุด ดั่งคำสุภาษิตที่ว่า
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามอยู่ที่นั่น เอ้ย.... ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

วันเสาร์ก็เป็นวันสบายๆ ของบัวอีกวันหนึงค่ะ เพราะไม่ต้องทำงานบ้าน ตื่นเช้ามาก็ออกไปตัดหญ้าที่สนามหน้าบ้านเลยค่ะ ตัดมา 4-5 วันแล้ว ได้วันละนิดวันละหน่อย เพราะบัวใช้กรรไกรตัดหญ้าก็เลยใช้เวลานาน กว่าจะตัดเสร็จก็น่าจะกินเวลาเกือบครึ่งเดือนค่ะ พอตัดเสร็จหมด ตรงที่ตัดไปก่อนตอนแรกหญ้าก็ขึ้นหนาเหมือนเดิม บัวก็ต้องวนกลับไปตัดใหม่ ระหว่างตัดหญ้าบัวก็ไม่ลืมที่จะพกอาวุธคู่กายไปด้วยตลอด เพื่อมีพวกแมลงต่างๆ บินผ่านมาจะได้เก็บภาพได้ทัน ระหว่างตัดหญ้าอยู่ที่โคนต้นแคนาก็เห็นเห็ดหูหนูอยู่ 2-3 ดอก ขึ้นอยู่ตรงไม้ค้ำยันต้นแคนาไว้

ตอนเช้าๆ สัตว์ต่างๆ ก็เริ่มออกหากิน ไม่เว้นแม้แต่หอยทาก อันที่จริงหอยทากชนิดนี้จะหากินตอนกลางคืน ชอบกัดกินใบต้นไม้ที่ปลูกไว้ ที่บ้านบัวมีเยอะมากน่าจะเกิน 10 ตัว แต่ต้นไม้ดอกไม้ของบัวยังอยู่ดีมีสุข บัวก็เลยปล่อยๆ มันไป ไม่อยากจะฆ่าหรือทำบาป ไม่ว่าคนหรือสัตว์ต่างก็รักชีวิตของตนทั้งนั้น แม่พระจ้า อิอิ

ตอนเช้าๆ ดอกแคนาจะหล่นลงพื้นทุกวันวันละ 3-4 ดอก บัวไม่เคยเห็นตอนที่มันกำลังหล่น เพราะเห็นทีไรมันหล่นอยู่ที่บ้านแล้ว คิดว่าน่าจะหล่นตั้งแต่เช้ามืด ที่เห็นในภาพมีหลายดอก บัวเอามาจากบ้านข้างๆ เพราะมันหล่นเข้ามาในรั้วบ้านบัวทุกเช้า แต่ดอกแคนาบ้านข้างๆ ดอกจะเล็กๆ ส่วนดอกแคนาของบัวดอกใหญ่ม๊วกกก... อาจจะเป็นเพราะว่าบัวใส่ปุ๋ยให้มันด้วยก็เลยดอกใหญ่

เรื่องพวกนี้เป็นอาจจะเรื่องปกติสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับบัวแล้ว บัวคิดว่านี่แหละของขวัญที่ธรรมชาติได้มอบให้เรา โชคดีแค่ไหนที่ตื่นเช้ามาได้เสพบรรยากาศที่งดงามแบบนี้ ไม่ต้องเสียเงินซื้อ แค่เราใช้ใจมองเราก็จะเห็นความงามที่ซ่อนอยู่ได้ไม่ยาก การที่เราจะสุขหรือทุกข์มันขึ้นอยู่ที่ใจของเราค่ะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว...

Posted using Partiko Android