හිමි වුනොත් සිනාසෙමි- නැති වුනොත් දරාගමි
මේ දවස් ටිකේ free time එක ගෙවුනේම හරි ආස විදියට. ටිකෙන් ටික k drama වලට තියෙන ආසාව වැඩි කරන්න මගේ යාළුවට පුළුවන් වුණා.එක කතාවක තියෙන කොටස් ගණනත් අඩු නිසා , ඉක්මනින් බලලා ඉවර කරන්න පුළුවන් නිසාත් මගේ ආසාවත් ටිකක් වැඩියි අනිත් ඒවට වඩා. කොහොම හරි මම අද ලියන්න හිටියෙත් බලපු kdarama එකක් ගැන.නමුත් අද වෙනස් එකක් ලියලා ඊළඟ එකට ඒක කල් දාන්න අන්තිමට හිතුනා.මම මුලින්ම කිව්වනේ මේ දවස් ටික ගෙවුනේ හරි ආස විදියට කියලා, ඒකට තව හේතුවක් තමයි මම කියවන්න ආසාවෙන් බලාගෙන හිටපු ශෂික සදීප් විසින් රචනා කරන ලද " අම්මපයි මං කඩුව දුන්නා" කවි පොත කියවන්න මට අවස්ථාව හමුවුණා , ඒකත් මගේ යාළුවෙක්ගෙන්ම තමයි.මේ කවි පොතේ තියෙන කවි වල විශේෂත්වය තමයි , කවි හැම එකක්ම වගේ යොදාගෙන තියෙන වචන හරිම සරලයි, අපිට ගොඩක් ලඟයි , නමුත් ඒවා ඇතුලෙ හරි ගැඹුරු අර්ථයක් ගොනු කරන්න ඔහු සමත් වෙලා තියෙනවා.මට නම් හැම කවියක් වගේම එක වගේ ලස්සනයි.ඉතින් ඒ කවි වලින් කිහිපයක් ඔයාල එක්ක බෙදා ගන්නත් මම කැමතියි.
අද ලියන්නේ ආදරය ගැන ලියැවුණු හරි ලස්සන සහ අපූරු අර්ථකථනයක් දීපු කවියක් ගැන.ජීවිතයේ අපිට හමුවෙන හැම ආදරයක් ම, විවාහයකින් හෝ සතුටුදායක අවසානයකින් කෙළවර නොවෙන්න පුළුවන්.ඒක ඔබටත් පොදුයි , මටත් පොදුයි.සමහර විට ඔබටත් අත්දැකීම් ඇති.ඔව් ඒ අත්දැකීම් හරි කටුකයි.නමුත් අපි ඒවට මුහුණ දුන් ආකාරය ඔයාගෙත්, ආදරය කරපු අයගේත් අනාගතය තීරණය වෙන්න පුළුවන්.ඉතින් ආදරය කියන්නෙ කොයිතරම් පරාර්ථකාමී දෙයක්ද කියලා කවියා මේ කවියෙන් හරි ලස්සනට අපිට කියලා දෙනවා.කවිය කියවලා බලන්න , ඔයාලට හිතෙන දේත් ලියන්න අමතක කරන්න එපා.
නොමැකෙන්න හදවතේ ඔයරුවම කොටාගමි
ළඟ ඉන්න තුරාවට සෙනෙහසින් බදාගමි
හිමි වුනොත් සිනාසෙමි, නැති වුනොත් දරාගමි
ප්රේමයම එය කියා හදවතට කියාදෙමි
බැමි ලිහා නුඹ දෙසම නිදහසේ බලා ඉමි
තටු සලා දුර ගියොත් හිත හෙමින් හදාගමි
මහ රෑට හදවතේ ගැඹුරු තැන් සොයා යමි
ප්රේමයට අයිතියක් අවැසිදැයි හදාරමි
ඉඳහිටක සඳ ළඟට මැදියමේ පියාඹමි
නුඹ සුවෙන් සිටීදැයි පුර හදෙන් අසාගමි
වැටෙන තරුවකට නුඹ ඉන්න තැන කියාදෙමි
මං ලියපු කවි ටිකත් ඒ මැද්දෙ ඔබා එමි