DOKUNMAK YENİDEN BAŞLAMAKTIR...

İnsan oluşumunu (kesinlikle mucize) hafta hafta takip ediyorum şimdilerde. 9. Haftası, konuyla ilgili videolar, 2, 3 ve 4 boyutlu ultrason görüntüleri izliyorum. Doktorların konu hakkında bilgilerini takip ediyorum ve her anı ayrı bir mucize.

Dokuzuncu hafta demiştik evet artık oluşum tamamlanıyor yavaş yavaş. Yavaş diyorum ama 1500 civarında oluşum bu hafta içinde gerçekleşiyormuş, sizce de mucize değil mi?
Kalp atışları daha önceki haftalarda dinlenebiliyordu yani bir çok şeyden önce kalbi oluşuyor insanın, gözü, kulağı, eli, ayağı yokken kalbi oluşuyor. İnsanın ilk oluşan organ ve duyularının hayatında eksik olması üzücü maalesef.

Kaynak

Bu hafta içinde en ilgimi çeken duyulardan ilk oluşan dokunma hissi. Tat alma, koku vs. öncesinde dokunma hissi.

Dokunmak hayatımızda kendi olan fakat özelliğini yitirmiş duygu.
Dokunmak en çabuk kaybettiğimiz duygu.
Dokunmak artık boyutunu değiştirmiş bir duygu.
Boyutunu değiştirmiş çünkü zamanın dokunma yapısı acı şeklinde gerçekleşiyor. Bir sevgilinin kalbindeki samimiyete, bir çocuğun gülüşündeki masumiyete, bir ailenin birlikteliğindeki mutluluğa dokunuyor herşey.
Gözüme o kadar itici geliyor bir sevgilinin elini tutarken bir poşet taşımaktan farksız duyguları görmek.
O kadar itici geliyor, bir çocuğun saçını okşayan elin arasında gizlenmiş kirli emeller.
O kadar itici geliyor, bir yuvanın saadetini kendi yuvasında göremeyip haset denizine dalanlar.

Dokunmayın, sevgilinin elini tutunca kalbinizde titreme yoksa.
Dokunmayın, çocukların gülüşüne, umuduna, masumiyetine.
Dokunmayın hiç kimsenin mutluluğuna. Lütfen bırakın dokunma hissi anne karnında ilk öğrendiğimiz şekliyle kalsın...

Kaynak

Fesleğen bile dokunmadan kokusunu vermiyor etrafına...

Çiçekleri dalından koparmaya başladığımız günden beri, karanlık bir yer olmaya başladı dünya. Bir avuç insanın çabası dışında aydınlık için karanlıklara savaş açan kimse yok yeryüzünde. Dokunmayı anne karnındaki saflığıyla taşıyanlara selam olsun. Lütfen insanlara anlatın dokunmayı öğrensinler, ilk kendilerine dokunarak başlasınlar çok şey değişecektir umarım. Kalbi sadece kan pompalamaktan ve dokunmayı sıradanlıktan çıkarmadığımız gün ışık yeryüzüne gülümseyecektir. Ya dokunmayın ya da dokunmayı hissedin...

Aydınlık yarınlara umutla uyanmak dileğiyle. Kalın sağlıcakla...

Destekleriniz için şimdiden teşekkür ederim...