ယံုႀကည္ရာ (ဇာတ္သိမ္း)
က်ဳပ္ ပန္နန္းဒင္ေဒသ စေရာက္သြားေတာ့ နယ္ေျမသစ္ကို စေရာက္ရင္ အစိမ္းသက္သက္နဲ႔ အူေႀကာင္ေႀကာင္ျဖစ္ႀကသူမ်ားနည္းတူ က်ဳပ္လည္း အနည္းငယ္ အူေႀကာင္ႀကားေတာ့ ျဖစ္ခဲ႔တယ္ဗ် ။ ေနာက္ျပီး က်ဳပ္က ရဲတပ္ႀကပ္ဘဝကေန ငယ္သားတစ္ဖန္ ျပန္ျဖစ္သြားရတာဆိုေတာ့ အနည္းငယ္လဲ စိတ္ထဲခံစားရတာ တစ္မ်ိဳးႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ႕လည္း ေတာ္ပါေသးတယ္ ကိုယ္ရင္းႏွီးေနႀက ရဲေဘာ္ငယ္သားေတြႀကားထဲမွာ ေနရတာမဟုတ္ပဲ နယ္ေျမအသစ္က လူစိမ္းေတြႀကားထဲ ပို႔လိုက္တာဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့လည္း ရွက္စရာမလိုခဲ႔ပါဘူး။
Image source
ေနာက္ျပီးေတာ့ ပန္နန္းဒင္ ေဒသဆိုတာကလဲ အေတာ္ေလးကို ေဝးလံေခါင္းပါးျပီး ရဲလုပ္ငန္းစဥ္ဆိုတာကလဲ ဘာမွမလုပ္ရေလာက္ကို နည္းပါးပါေပတယ္။ က်ဳပ္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရတာက မလိချမစ္ကမ္းစပ္မွာ ရဲသားသံုးေလးေယာက္နဲ႕ အတူ ရဲကင္းေလးတစ္ခုမွာ ေန႔ေရာ ညပါ ကင္းေစာင့္ရတဲ႔အလုပ္ပါပဲ။ ကင္းေစာင္႔ရတယ္ ဆိုတာကလည္း စကားအျဖစ္ပဲ ေျပာတာပါဗ်ာ။ ဘာမွအထူးအေထြေတာ့ မရွိလွပါဘူး။ အဲဒီရဲကင္းေလးမွာတင္ အိပ္လိုက္စားလိုက္လုပ္ေနယံုပဲရယ္။
ဒါေပမဲ႕ အဲဒီ မလိချမစ္ရဲ႕ ဟိုဘက္ကမ္းမွာေတာ့ ကခ်င္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ား တပ္စြဲထားတဲ႔ေနရာေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းကေတာ့ အစိုးရနဲ႕တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြအႀကား ျပသနာသိပ္မႀကီးမားေသးေတာ့ သူတို႔နဲ႕က်ဳပ္တို႔အႀကား ေအးေဆးပဲဆိုပါေတာ့။ သူတို႔ေတြ စားေသာက္ရိကၡာကုန္လို႔ က်ဳပ္တို႔ဘက္ကမ္းကို ေစ်းလာဝယ္ရင္ အရပ္ဝတ္အရပ္စားနဲ႕လာျပီး လက္နက္လည္းယူေဆာင္ခဲ႔ျခင္းမရွိပါဘူး။က်ဳပ္တို႔ေတြ သူတို႔ကမ္းဘက္ကို သြားရင္လည္း ထိုနည္းအတူေပါ့ဗ်ာ။
Image source
ဒါေပမဲ႔လည္း ဟိုဘက္ကမ္း ဒီဘက္ကမ္းျမစ္က်ဥ္းေလးသာျခားျပီးေနရတာျဖစ္တဲ႕အတြက္ အေျပာအဆိုအေနထိုင္ဆင္ျခင္ျပီးေနခဲ႔ပါတယ္။ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္ထားႀကသူျခင္းဆိုတာ အခ်ိန္မေရြးျပသနာက ႀကီးထြားသြားနိုင္တယ္ေလ။ ျပသနာမျဖစ္ေအာင္ သတိထားေနတဲ႔ႀကားထဲကေန ရာဇဝတ္အိုးကို တုတ္နဲ႔သြားထိုးမိလို႔ စခန္းမွႈးႀကီးက က်ဳပ္ကိုေခၚျပီးသတိေပးခဲ႔ရေသးတယ္ခင္ဗ်။
ျဖစ္ပံုက ဒီလိုပါ။ ရဲကင္းေလးမွာ တစ္ျခားလုပ္စရာထူးေထြ မရွိေလေတာ့ က်ဳပ္ရဲေဘာ္ေလးေတြကို ရဲကင္းမွာ ပစ္ပစ္ထားခဲ႔ျပီး ရြာထဲမွာေစ်းဆိုင္ဖြင့္ထားတဲ႔ ကခ်င္မေလးရဲ႕ ဆိုင္ကို က်ဳပ္ကအျမဲေရာက္ေရာက္ေနေတာ့တာပါပဲ။ သူ႔ဆိုင္မွာ ေခါက္ဆြဲတို႔ အရက္တို႔ေရာင္းျပီး အျခားစားေသာက္စရာေလးေတြလည္း အနည္းငယ္ေရာင္းပါတယ္။ သူကသိပ္လွျပီး နံမည္က " အားပန္ " လိုေခၚပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္မွာ က်ဳပ္ရဲ႕ဇနီးေလာင္းျဖစ္လာမဲ႔သူဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ စခန္းမႈးက်ဳပ္ကို ေခၚျပီးသတိေပးရျခင္းရဲ႕ အေႀကာင္းရင္းက " အားပန္ " ရဲ႕အကိုက ဟိုဘက္ကမ္းမွာ ဆလံကမၻာ ဗိုလ္ႀကီးျဖစ္ေနလို႔ က်ဳပ္နဲ႔တကြ စခန္းကလူေတြနဲ႕ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ ျပသနာျဖစ္ႀကမွာ မလိုလားတဲ႔အတြက္ပါပဲ။
Image source
စခန္းမႈးႀကီး ဘယ္လိုပင္သတိေပးေသာ္လည္း အခ်စ္ရဲ႕ေစစားမႈေႀကာင့္ က်ဳပ္က " အားပန္း " ဆိုင္ကိုသြားျမဲ သြားေနခဲ႔ပါတယ္။ က်ဳပ္ရတဲ႔ လစာေလးေတြဟာဆိုရင္ျဖင့္ " အားပန္း " ဆိုင္မွာ အရက္ဖိုးနဲ႔ ကုန္တယ္ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႔ အေနႀကာလာတဲ႔အခါ က်ဳပ္ကလည္း အေတာ္ဇြဲေကာင္းတဲ႔သူဆိုေတာ့ " မစြမ္းရင္းကလည္းရွိ ကန္စြန္းခင္းကလည္းျငိ " ေပါ့ဗ်ာ။ " အားပန္ " နဲ႔က်ပ္ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားႀကပါတယ္။ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားႀကျပီး က်ဳပ္ဆိုတဲ႕ေကာင္လည္း သူ႔ဆိုင္ကေန ျပန္တယ္ကို မရွိေတာ့ဘူးရယ္။
Image source
စခန္းမႈးႀကီးတို႔ သတိေပးႀကသလိုပါပဲ။ ဟိုဘက္ကမ္းက " အားပန္ " ရဲ႕အကိုက က်ဳပ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သတင္းကိုႀကားျပီး လိုက္လာပါတယ္။ သူ႔ညီမ ဆိုင္မွာပဲ က်ဳပ္ကိုေခၚေတြ႔ျပီး သူ႔ညီမနဲ႕ ပါတ္သက္ျပီး က်ဳပ္သေဘာထားကို ေမးေတာ့တာပါပဲ။ သူ႔ညီမ ကို တစ္ကယ္ယူမွာဆိုရင္ သူကိုယ္တိုင္ လက္ထပ္ေပးမွာ ျဖစ္တဲ႔အေႀကာင္း မယူနိုင္ဘူးဆိုရင္ ဝါးေႀကာနဲ႕ လည္ပင္းလွီးျပီး သတ္မွာျဖစ္တဲ႔အေႀကာင္း တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာပါတယ္။ က်ဳပ္ကလည္း တကယ္ယူမွာ ျဖစ္တဲ႔အေႀကာင္းကို မေတာ္ရေသးတဲ႕ ေယာက္ဖ ကခ်င္ဗိုလ္ႀကီးကို ေျပာရတာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ က်ဳပ္ဟာနဲ႔ က်ဳပ္ဆို " အားပန္ "ကို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ယူျဖစ္ဦးမွာ မဟုတ္ေပမဲ႕ ေယာက္ဖႀကီးေက်းဇူးေႀကာင့္ က်ဳပ္တို႔ မဂၤလာပြဲက ေစာစီးစြာ က်င္းပျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ မဂၤလာက ေယာက္ဖႀကီးက ေဆာင္ေပးတာခင္ဗ်။
Image source
ဒီလိုနဲ႔ ေနလာလိုက္တာ ဆိုခဲ႔ျပီးသလိုပါပဲ။ ရဲလုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ ပါတ္သက္ျပီး သိပ္လည္း အလုပ္မလုပ္ရတဲ႕ ေနရာဆိုေတာ့ က်ဳပ္အတြက္ေတာ့ စားလိုက္ ေသာက္လိုက္ အိပ္လိုက္ပဲ ဆိုပါေတာ့ ။ တစ္ခါတစ္ေလ အပ်င္းေျပ ရဲေဘာ္အခ်င္းခ်င္း ဖဲကစားတဲ႕အခါ ကစားေပါ့ေလ။ ေနာက္ျပီး ဆလံကမၻာရဲ႕ ေယာက္ဖတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျပီဆိုေတာ့လည္း ဟိုဘက္ကမ္းေတြ ဘာေတြ အလည္သြားတဲ႔အခါ က်ဳပ္အတြက္ တံခါးမရွိ ဓါးမရွိ ေအးေဆးပဲ ဆိုပါေတာ့။
ဒါေပမဲ႕ အဲဒီေဒသက လူသူအေရာက္အေပါက္နည္းတဲ႔ေဒသ ဆိုေတာ့ကား အစားအေသာက္ အဝတ္အစား ဘာညာကေတာ့ ရွားပါးတယ္ဗ်။ က်ဳပ္ဝတ္တဲ႕ ရဲယူနီေဖာင္းဆိုတာ ဖာရာဗလပြနဲ႕ ထပ္ေနတာရယ္။ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ရယ္လို႔ မရွိပဲ ရဲေဘာ္အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ ညွပ္ေပးေနႀကရတာရယ္။ က်ဳပ္ကေတာ့ ရဲေဘာ္ေတြ ညွပ္ေပးတာမႀကိဳက္လို႔ မညွပ္ပဲ ပစ္ထားေတာ့ ဆံပင္အရွည္ႀကီးနဲ႕ ရဲတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာပါပဲ။
တစ္ေန႔မွာေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ပန္နန္းဒင္ ရဲစခန္းကို ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာကေန က်ဳပ္လိုပဲ ရာထူးေလ်ာ့ အပစ္ေပးပံုစံနဲ႕ ရဲတစ္ေယာက္ေျပာင္းလာတယ္ခင္ဗ်။ သူကအနည္းငယ္ ႀကြယ္ပိုးႀကြယ္ဝ အသိုင္းအဝိုင္းက လာတယ္နဲ႔တူပါရဲ႕ဗ်ာ။ စကားေျပာတဲ႕အထက္စီးက ေျပာတတ္ျပီး သိပ္ေဒါင့္မက်ိဳးလွဘူးရယ္။ က်ဳပ္တို႔ ရဲေဘာ္အခ်င္းခ်င္း အပ်င္းေျပကစားႀကတဲ႕ ဖဲဝိုင္းမွာ သူက ဝင္ကစားျပီး ေလၿကီးမိုးႀကီးေတြ ေျပာတတ္ေသးတယ္။ က်ဳပ္တို႔ ဖဲကစားတယ္ဆိုတာက အပ်င္းေျပတစ္က်ပ္ႏွစ္က်ပ္ေႀကးေလး ကစားႀကတာပါဗ်။ ရတဲ႕လစာကလည္း ေလးရာေက်ာ္ေက်ာ္ေလးပဲ ရတဲ႕အခ်ိန္ပါ။ အခ်ိန္ကုန္ေအာင္ဆို ကစားႀကတဲ႕သေဘာပါပဲ။
Image source
အႏွီသေကာင့္သားက ဝင္လာျပီး ဖဲဝိုင္းဒိုင္ခံ ေလလံုးေတြ ပစ္ေတာ့တာနားထဲမွာလည္း အေတာ္ေလး ကေလာေနပါတယ္။ သူကႀကိၿက္သေလာက္ထိုး ဒိုင္ခံမယ္ဆိုျပီး သူ႔မွာပါလာတဲ႕ ေငြထုပ္ကေလးတျပျပနဲ႕ေပါ့။ က်ဳပ္လည္း အျမင္ကပ္ေနတာနဲ႕ က်ဳပ္ရဲ႕လစာ တစ္ႏွစ္စာကို ေပါင္ျပီး ထိုးပစ္လိုက္ပါတယ္။ အဲ႔ဒီသေကာင့္သားက ကံေကာင္းျပီး က်ဳပ္က ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ က်ဳပ္ရဲ႕လစာ တစ္ႏွစ္စာဟာ ခဏေလးနဲ႕ ေျပာင္သြားပါေရာ။ က်ဳပ္လည္းအေတာ္ေလး စိတ္ေလသြားျပီး အဲဒီရံႈးထားတဲ႕ဟာကို ျပန္ရွာဖို႔ စိတ္ကူးရတယ္။ ရဲစခန္းမွာ လစာမဲ႔နဲ႕ခြင့္တစ္လယူ မိန္းမကို ေျပာျပျပီး ရိကၡာေျခာက္အနည္းငယ္ယူသြားျပီးေတာ့ မလိချမစ္ကမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေရႊက်င္ထြက္ပါတယ္။ အဲဒီေဒသက ေရႊေပါတဲ႕ အရပ္ဆိုေတာ့ တစ္လမျပည့္ခင္ ေရႊတစ္က်ပ္သားခန္႔ရျပီး က်ဳပ္လစာေပါင္ထားတာေလးကို ျပန္ေရြးနိုင္ခဲ႕ပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ က်ဳပ္အရင္ရာထူးနဲ႕ပဲ ျမိဳ႕တစ္ခုကို ေျပာင္းမိန္႔က်လာလို႔ မိန္းမပါေခၚျပီးသြားရပါတယ္။ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရမဲ႕ ျမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ က်ဳပ္အေတာ္ဂြက်ရေသးသဗ်။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ယူနီေဖာင္းအစုတ္ ဖာရာဗလပြနဲ႕ ဆံပင္ရွည္နဲ႕ ကိုယ္ေတာ္ဆိုေတာ့ အဲဒီစခန္းက စခန္းမွႈးႀကီးက က်ဳပ္ကို ရာထူးတို႔နဲ႕ ေျပာင္းလာတဲ႕ ရဲတပ္ႀကပ္ႀကီးဆိုတာကို မယံုဘူးေလ။ စာရြက္စာတမ္းေတြ ထုတ္ျပမွသာ ဘုရားစူး ရဲတပ္ႀကပ္ဆိုတာ ေႀသာခ်ျပီးမွ ယံုေတာ္မူရွာတယ္။
က်ပ္အဲဒီစခန္းမွာပဲ တာဝန္က်ခဲ႔ျပီးေနာင္ပိုင္း ဘယ္ကိုမွ ထပ္မေျပာင္းခဲ႔ရေတာ့ပါဘူး။ အခုေတာ့ သားသံုးေယာက္နဲ႕ မိသားစုစုေပါင္းငါးေယာက္ အဲဒီျမိဳ႕ေလးမွာပဲ အေျခက်ေနျပီဆိုပါေတာ့။ က်ဳပ္အသက္လား ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ျပီေလဗ်ာ။ ပင္စင္ယူျပီးတာေတာင္ ငါးႏွစ္ေက်ာ္ခဲ႔ေလျပီဗ်ာ။ ဟိုတစ္ေလာ ေရြးေကာက္ပြဲေတြလုပ္တုန္းက က်ပ္ကို ဟိုပါတီ ဒီပါတီေတြက အမတ္လုပ္ဖို႔ဆိုျပီး ေခၚႀကေသးတယ္။ က်ဳပ္တစ္ခြန္းပဲ ျပန္ေျပာျပီး ျငင္းလိုက္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔တာ အႏွစ္ေလးဆယ္ေက်ာ္ လုပ္ခဲ႔ျပီးျပီ။ အခုခ်ိန္မွာ ဘာမွမလုပ္ခ်င္ေတာ့ပဲ မိသားစုနဲ႕သာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနခ်င္ပါေတာ့တယ္လို႔ေလ။
Author>>>@aungzawhtwe
MSC : 014
ဘုရားစူး ရဲတပ္ၾကပ္ႀကီး 😁
ဟုတ္ပါတယ္ဆိုဗ်ာ။
Upvote this for me please? https://steemit.com/christianity/@bible.com/verse-of-the-day-hebrews-4-16-nlt
ကိုေထြး ဟုဘူးလား
ဟုဘူးေလ။ အေနာ္သာရဲဆိုရင္ ဒီအခ်ိန္ပင္စင္ဘယ္ရဦးမလဲ။
ဟုတ္ဟုတ္ သိပါပု ကိုေထြးပဲလားလို႕
အျပီးမွပဲ သူမ်ားဇာတ္ေႀကာင္းေရျပမွန္းသိေတာ့တယ္ဗ်ာ။
အေစာကတည္းက ကိုယ့္အေႀကာင္းပါလို႔ မေျပာထားဘူးေလ။😁😁😁
အဆံုးမွပဲဘယ္သူမွန္းသိရေတာ့တယ္။
အငွားခံစားျပီးေရးတာပါဗ်ာ။
တကယ္အျဖစ္အပ်က္ေပါ့ တစ္ေထာင့္တစ္ညပုံျပင္ေတြတယ္မ်ားတာဘဲ hee hee
တစ္ေထာင့္တစ္ညပံုေျပာေကာင္းတဲ႕ ဘႀကီးေအာင္ကို မွီဖို႔ႀကိဳးစားေနတာ။😁😁😁
Congratulations! This post has been upvoted from the communal account, @minnowsupport, by aungzawhtwe from the Minnow Support Project. It's a witness project run by aggroed, ausbitbank, teamsteem, theprophet0, someguy123, neoxian, followbtcnews, and netuoso. The goal is to help Steemit grow by supporting Minnows. Please find us at the Peace, Abundance, and Liberty Network (PALnet) Discord Channel. It's a completely public and open space to all members of the Steemit community who voluntarily choose to be there.
If you would like to delegate to the Minnow Support Project you can do so by clicking on the following links: 50SP, 100SP, 250SP, 500SP, 1000SP, 5000SP.
Be sure to leave at least 50SP undelegated on your account.
ကိုေထြး ခံစားေရးဖြဲ႕သည္ေပါ့
သူမ်ားကိစၥ စိတ္ကူးနဲ႔ေရးႀကည့္တာေလ။
ကိုေထြးအေၾကာင္းေရးေနတယ္ထင္ၿပီးေတ့ာ အဟုတ္မွတ္ေနတာ... အေတာ္ေနာက္သကိုးဗ်😩
ေနာက္ပါဘူးဗ်ာ။ သူမ်ားအေႀကာင္းကို ကိုယ့္ဟာ့လိုသေဘာထားျပီးေရးႀကည့္တာပါ။
ဪ ဦးရဲႀကီးလည္း ရာထူးခ်ခံရမွ မိန္းမ ရေတာ့သကိုး
ရာထူးခ်ခံရတာေတာင္ ခပ္ေကာင္းေကာင္းဆိုရမလိုပဲေလ။😁😁😁