တပည့္တို႔၏ အလြဲမ်ား

ဒီမီးအလုပ္ကို စလုပ္တုန္းကေတာ့ ဝါသနာပါ
လို႔လဲ မဟုတ္ဘူး။ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းဆင္းထားလို႔လဲ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ ေန႔စားခေလး မွန္မွန္ရေနလည္း မနည္းဘူးဟ ဆိုၿပီး ဝင္လုပ္တာပါ။ ခံယူခ်က္က အာ့လို
ႀကီးတာ။

အလုပ္စလုပ္တုန္းက က်ေနာ္က ဘာဆိုဘာမွ
မသိတဲ့ အခါက်ေတာ့ အခက္အခဲအမ်ားႀကီး
ကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အလုပ္ထဲမွာ ႐ွိၾကတဲ့ က်ေနာ့ရဲ႕ စီနီယာ အကိုေတြက
လည္း က်ေနာ့လိုမ်ဳိး အဆင့္ကေန တက္လွမ္း
လာခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြခ်ည္းပဲလို႔ သိရပါတယ္။

ဆရာက က်ေနာ္တို႔လို ငပိန္းေတြကို တစ္ေန႔ကို နည္းနည္းခြန္႔ရင္း မီးပညာကို သင္ေပးခဲ့တာပါ။ တစ္ထိုင္တည္း နဲ႔ အမ်ားႀကီးေျပာျပလဲ က်ေနာ့လို အတန္းပညာမ႐ွိ ဘာမသိ ညာမသိ ေကာင္က နားလည္ႏိုင္စြမ္းလဲ ႐ွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔အားလုးံဟာ ဆရာက
သင္ေပးရင္း လုပ္ရင္းကိုင္ရင္းနဲ႔ ပညာေလးေတြ တိုးတိုးၿပီး သိလာခဲ့ၾကရတာပါ။

အလုပ္ထဲမွာ ဆရာနဲ႔ အတူတူအလုပ္လုပ္ၾကၿပီ ဆိုရင္လည္း ဆရာ့ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈေတြဟာ
လူသက္သာၿပီး အလုပ္ကိုတြင္ေစတဲ့ နည္းေတြ ခ်ည္းပါပဲ။ အလုပ္လက္ခံထားတာေတြ မ်ားလာတာနဲ႔အမ်ွ site ေတြကလည္း ေနရာစုံခြဲလုပ္ေနရေတာ့ ၊ ဆရာက site ေတြကို ပတ္ရင္း ေရာက္တဲ့ site တိုင္းမွာ ေပးသြားတဲ့ comman ေတြဟာ အဖိုးတန္ေတြခ်ည္းပါပဲ။
ဆရာဟာ မီးပညာနဲ႔ ပတ္သတ္ရင္ က်ေနာ္တို႔
အေပၚမွာ လႊမ္းမိုးမႈ ႐ွိေနတာပါပဲ။

ေနာက္ လုပ္ခလစာပါ။ လုပ္ခကိုလည္း အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ေနာက္က်မွ ေပးျဖစ္တာတို႔၊ အဆင္ေျပမွ ယူဆိုတာတို႔ လုးံဝမျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ။ တစ္လတစ္ခါမွ ထုတ္ခ်င္တဲ့သူက
တစ္လ တစ္ခါမွန္မွန္ရမယ္။ ဆယ္ရက္တစ္ခါ
ထုတ္ခ်င္တဲ့သူက ဆယ္ရက္တစ္ခါ မွန္မွန္ရပါ
တယ္။ ဒီၾကားထဲ ကိုယ္အသုးံလိုလို႔ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားႀကိဳယူထားလို႔ရၿပီး ေနာက္မွ တစ္ျဖည္းျဖည္း ျပန္ေပးသြားလို႔လဲရပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ့
အကိုေတြဆို ဒီလိုနည္းနဲ႔ အိမ္ပိုင္ေတြ ဘာေတြေတာင္ျဖစ္ကုန္ၾကတာပါပဲ။ ဒါက ေငြေၾကးနဲ႔ ပတ္သတ္လာရင္ က်ေနာ္တို႔အေပၚ ဆရာ့ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈပါ။

ကိုယ္က်င့္တရား အပိုင္းနဲ႔ ပတ္သတ္ရင္လည္း ဆရာက အရက္မေသာက္၊ ကြမ္းစား
ေဆးေသာက္ မလုပ္၊ Beer ၊ KTV ၊ မာဆတ္
စတာေတြကို တစ္ေယာက္တည္း လဲ မလုပ္ဘူး။ အေဖာ္နဲ႔လဲ မလုပ္ဘူး။ အားနာၿပီးေတာ့လဲ မလုပ္ပါဘူး။ ဆရာသူတစ္ပါးအေပၚမွာ
ကလိန္ကက်စ္က်လိုက္လို႔ ၊ အက်င့္မေကာင္း
လို႔ဆိုၿပီး တစ္ခါမွ မ်က္ႏွာမငယ္ခဲ့ရပါဘူး။
ဟာ ဆရာ့ တပည့္ေတြလားဆိုၿပီး က်ေနာ္တို႔ဟာ အျမဲ မ်က္ႏွာသာ အေပးခံခဲ့ရတာခ်ည္းပါပဲ။ ကိုယ္က်င့္တရား နဲ႔ ပတ္သတ္ရင္လည္း ဆရာက က်ေနာ္တို႔ကို လႊမ္းမိုးထားပါတယ္။

ဆရာဆူတာ ဆဲတာေတြဟာ သု႔ကိုယ္က်ဳိးအတြက္၊ တပည့္ေတြကို ခ်နင္းဖို႔အတြက္ ဆူတာ
ဆဲတာ လုးံဝမ႐ွိခဲ့ပဲ။ က်ေနာ္တို႔ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ဆူဆဲခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ။ ယေန႔ ဆရာတပည့္ေတြဟာ အျပင္မွာ မီးအလုပ္ေတြ လုပ္ကိုင္
ေနၾကၿပီျဖစ္ၿပီး သူတို႔ဟာ ေက်ာင္းဆင္းေတြ မဟုတ္ေပမယ့္လည္း ေက်ာင္းဆင္းေတြအလား သီအိုရီေတြလာမလား ၊ လက္ေတြ႔ေတြဆိုရင္လည္း ေျခာက္ေပအနက္႐ွိတဲ့ earth
က်င္းေတြတူးျပရမလား၊ စာေတြ႔လက္ေတြ႔ မနိမ့္က်တဲ့သူေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔
အားလုးံဟာ ဆရာ့ အေပၚမွာ ခ်စ္ေၾကာက္႐ိုေသ ေတြျဖစ္ၿပီး၊ ဆရာဆူရင္ ဆဲရင္၊ ခိုင္းၿပီးဆိုရင္ complain လုးံဝမတက္ၾက ပ်ာယာခက္ေနေအာင္ အလုပ္ကို လုပ္၊ reason ျပန္ေပးတဲ့
အက်င့္လုးံဝ မ႐ွိၾကတာပါပဲ။

မွတ္မွတ္ရရ ေရႊျပည္သာက စက္႐ုံတစ္႐ုံမွာ
လုပ္ေနတုန္းကပါ။ အဲဒီေန႔က ဆရာပါက်ေနာ္တို႔နဲ႔ ဝင္လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ ဆရာကေတာ့
Site ထဲကို ေန႔တိုင္း မလာပါဘူး။ လာတဲ့ အခါလည္း ေန႔တစ္ဝက္ေလာက္ သူပါဝင္လုပ္
ေလ့႐ွိပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႔က ဆရာက ပိုက္ခ်ဳိးမလို႔ စပရင္ ဘန္နာ ေတာင္းတာ
က်ေနာ္တို႔ကလဲ အရင္ေန႔က သုးံၿပီး ဘယ္နားထားမိမွန္း မသိၾကဘူး။

ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ဆူတာမွ မိုးမႊန္ေနတာပဲ။

" သြား မင္းတို႔ေကာင္ေတြ မေတြ႔ရင္ ျပန္မလာန ဲ႔ " ဆိုၿပီး စက္႐ုံထဲမွာ ပတ္႐ွာခိုင္းပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔လဲ ကုပ္ကုပ္နဲ႔ ဆရာ့အနားကေန ထြက္လာခဲ့တာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ
အာႀကီးဆို႔တဲ့ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔ထဲက တစ္ေယာက္က ဆရာဆူေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီေကာင္က
မ႐ွိပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ထြက္သြားမွ ဆရာ့ အနားကို ဒီေကာင္ေရာက္လာတာပါ။
အာ့ေတာ့ ဆရာကလည္း ဒီေကာင့္ကို ေဟ့ေကာင္ မင္းက ဟုိဘက္သြား႐ွာ ဆိုၿပီး ေအာ္လႊတ္ပါတယ္။ ဒီေကာင္လဲ ထုးံစံအတိုင္း ဆရာေဒါသထြက္ေနခ်ိန္ဆိုေတာ့ ဘာမွျပန္မေျပာရဲ
ေတာ့ပဲ ကုပ္ကုပ္ ကုပ္ကုပ္နဲ႔ စက္႐ုံ အေနာက္က ပတ္လာၿပီး က်ေနာ္တို႔ကို လာ႐ွာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို ေတြ႔ေတာ့ ေဟ့ေကာင္ေတြ
ဆရာက ဘာ႐ွာခိုင္းေနတာလဲလို႔ လာေမးပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က အာ့လို ဆရာကိုေၾကာက္ၾကတာပါ။

ေနာက္တစ္ခါက်ေတာ့ ေနရာက ဒဂုံဆိပ္ကမ္းက စက္မႈဇုန္လို႔က်ေနာ္ထင္တယ္။ အဲဒီမွာလည္း ဆရာေရာက္လာေတာ့ pannel ခန္းထဲမွာ control ဆင္မလို႔ screw driver sizeစုံ သူ႔ကိုေပးရမွာကို အေသးတစ္ေခ်ာင္းက လိုေနပါတယ္။ ဆရာက စကူၾကပ္ရင္ အေသးကို
အေသးနဲ႔ ၾကပ္၊ အႀကီးကို အႀကီးနဲ႔ၾကပ္မွႀကိဳက္တာပါ။ ခုဟာက ၾကပ္ရမွာက စကူအေသးကို screw driver အေသးက လိုေနေတာ့ ဆဲၿပီလားဗ်ာ။ ထုးံစံအတိုင္းေပါ့ မေတြ႔ရင္ သူ႔နားျပန္မလာနဲ႔ ဆိုၿပီး ေအာ္ထုတ္တာ။ က်ေနာ္တို႔လဲ စက္ထဲပတ္႐ွာရင္း ဆရာလုပ္ေနတဲ့ Pannel ခန္းက မွန္ကာထားတာဆိုေတာ့ သူလိုခ်င္တဲ့ ဝက္အူလွည့္က သူဖြင့္ထားတဲ့ pannel တံခါးနဲ႔ကြယ္ေနတာပါ။ ဒါကိုက်ေနာ္တို႔က ေတြ႔ေတာ့ သူ႔ကိုေျပာျပမလို႔သူ႔နားသြား
တာ။ ဆရာက ထပ္ေအာ္ထုတ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔လဲ သူ႔ကို မေျပာရဲေတာ့ပဲ သူ႔ကြယ္ရာမွာ စုၿပီး သြားထိုင္ေနၾကရပါေတာ့တယ္။ ထမင္းစားခ်ိန္ၾကမွ ဒီအေၾကာင္းဆရာ့ကိုေျပာျပေတာ့ ရယ္ေနပါေတာ့တယ္။

ေနာက္တစ္ခါက ေျမနီကုန္း လင့္လမ္းက
Site မွာထင္တယ္။ အဲဒီ site မွာက နံရံက မေခ်ာရေသးပါဘူး ။ အုတ္စီထားၿပီး ၾကမ္းခင္းလဲ မေလာင္းရေသးဘူး။ ခြဲထြင္းဝင္ရမွာဆိုတာ ဆရာက က်ေနာ့ကို ေျပာတာက ေဆာ့ကတ္ေတြကို ၾကမ္းျပင္နဲ႔ တစ္ေပအကြာမွာ ထိုင္ဖို႔အတြက္ ထြင္းရမွာကို လြယ္ေအာင္လို႔
ေအာက္ေျခက အုတ္အလႊာကိုေရလိုက္ ေလးလႊာဆိုရင္တစ္ေပပဲလို႔ မွာလိုက္တာပါ။ ဆရာေျပာခ်င္တာက ငါးလႊာေျမာက္ကိုခြဲေစခ်င္တာပါ။ က်ေနာ္ကဘယ္လို ကိုင္ထည့္လိုက္လဲ
ဆိုေတာ့ ေအာက္ေျခ အုတ္ေလးလႊာကို ေရလိုက္တယ္။ ၿပီးမွ တစ္ခါ ေရထားတဲ့ ေလးလႊာကေန တစ္ေပထပ္တိုင္းၿပီး ထြင္းထည့္လိုက္တာ။ ဟုတ္တယ္ေလ ဆရာက ေလးလႊာကို တစ္ေပဆိုေတာ့ လုပ္ငန္းသဘာဝမသိေသးတဲ့ က်ေနာ္ဟာ ေလးလႊာအျပင္ ေနာက္တစ္ေပပါထည့္တိုင္းၿပီး ကိုင္ထည့္လိုက္တာ
ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ကိုယ့္ဆရာတို႔ေရ အဲဒီေန႔က အဆူခံရတာေတြ ခုထိကို မေမ့ေတာ့
ဘူး။