රාත්‍රිය වී ඔබයි එන්නේ

අපි අද ටිකක් බර මාතෘකාවක් ගැන කතා කරමු.මෙ ටිකේම ලියන්න බැරි උනා.බෝඩිමට එද්දි හරි මහන්සියි. පොඩි කාව්‍ය විචාරයක් එක්ක තමා අපේ කතාව අද ගොඩනැගෙන්නෙ. කාව්‍යයේ නම "රාත්‍රිය වී ඔබයි එන්නේ". මූලික වශයෙන්ම මේ කවි පෙලේ කතා වෙන්නේ කාන්තාවක් විවාහ දිවියට පත් වෙන අවස්තාවෙ තමන්ගේ පරන පෙම්වතා දකින මොහොත. කොහොම හිතෙන්නට ඇද්ද?..

"මගුල් දා සාරියෙන් ගිලිහුනු
පුංචි සුදු පැහැ පබළුවක් ළග
අඩ දනින් නැවතුනා දැක්කා
පරෙස්සම් ඇති එය ඔබේ ලග
මා ගාව තියෙනවට වැඩියෙන්.."

තමන්ගෙ පරන පෙම්වතියගෙ විවාහ උස්සවට පරන පෙම්වතා ඇවිත්. ඇයි ආවෙ.අපි ඒක අන්තිමටම තේරුම් ගමු. ඇයගේ සාරියෙන් වැටුන පුංචි බබලු ඇටයක් බිම වැටෙද්දි වහාම ඒක අහුලගෙන තමන්ගෙ කරගන්න තරම් මේ පරන පෙම්වතා උත්සහ කරා. ඒ කියන්නෙ ඔහු තවමත් ඇය ගැන සිතනවා. ඇයත් ඒ ගැන සිතන නිසා තමයි ඒ පබලු ඇටය ඇය ලග තියෙනවට වඩා ඔහු ලග තිබීම පරිස්සම් බව හිතන්නෙ.

සම්පූර්න කවි ඔක්කොම මන් මෙතනට ලියන්නෙ නෑ.මට කම්මැලියි.

"එසැන ඔබගේ දෑත හරහා
සියුම් ගැස්මක් හිතට එබුනා
පරෙස්සම් මදි චෝදනාවක්
හිනාවේ පැටලිලා තිබුනා
කොයි තරම් උනුසුම්ද අතගිලි
අත අරින්නට ලෝබ හිතුනා"

මන් හිතනවා ඔයාලා ඔක්කොටම පලවෙනි පාර එයාගෙ අතින් අල්ලපු මොහොත මතක් වෙන්න ඇති කියලා🙂.ඉතින් මේ කවියෙන් කියන්නේ අල්තාරය ලගට ඇය යද්දි ඇගේ වේල්පොට පයට පෑගිලා ඇය වැටෙන්න යන මොහොතක් ගැන. මට හිතෙන විදිහට ඇය මේ විවාහය තමන්ගේ කැමැත්තෙන් කරගන්න එකක් නෙවෙයි. එහෙම නැත්තන්ම් ඇය ඉතාමත් පරිස්සමෙන් කටයුතු කරන්න ඕන කියලයි මන් හිතන්නෙ.. කොහොම හරි ඇයව වැටෙන්නට නොදී ඇගේ පරන පෙම්වතා ඇයව අල්ලා ගන්නවා. එ කියන්නෙ ඔහු ඇය අසලින්මයි ඉදල තියෙන්නෙ. පරිස්සන් වෙන්න කියල පොඩි හිනාවකින් අවදාරනය කරනවා. ඒ පොඩි මොහොතෙ ඔවුන්ගෙ අත් එකට හමු වෙනව .ඒ බොහෝ කාලෙකට පස්සෙ වෙන්න ඇති.ඉස්සර දැනුන ඒ උනුසුම ආදරය ඒ පොඩි වෙලාවෙත් ඒ විදිහටම දැනෙන්න ඇති.ඒකනෙ අත් අරින්නත් ලෝබ හිතුනේ.

"බැලුව හත් අට වතාවක් මම
වෙඩින් ඇල්බම් එකේ අහුමුලු
අහම්බෙට වත් නොවේ ඔබ එහි
වසා ඇසිපිය මවා ගන්නෙමි
රාත්‍රිය වී ඔබයි එන්නේ
ඒ නිසයි මම හුස්ම ගන්නේ"

විවාහ වෙලත් ඉවරයි. වෙඩින් ඇල්බම් එක බල බල ඇය හොයන්නේ ඇගේ පරන පෙම්වතාව.ඒ කියන්නේ ඇයට තමන්ගෙ ස්වාමිපුරුෂයා ගැන කිසිදු හැගීමක් නෑ වගේ. ඇය අකමැත්තෙන් කරපු විවාහයක් කියන එක ආයෙත් ඔප්පු වෙනවා. මෙච්චර තමන්ගෙ ලගින්ම ඉදපු පරන පෙම්වතා ඇයගේ වෙඩින් ඇල්බම් එකේ නැති උනේ කොහොමද.මේ ඔක්කොම ඇය හිතින් මවාගත්තු දෙයක්ද? නැහැ ටිකක් හිතුවොත් පැහැදිලි වෙයි ඒ කව්ද කියන එක. ඕනම වෙඩින් එකකට ඉතින් වෙඩින් එකේ මතක එක තැනකට එකතු කරන කෙනෙක් ඉන්නවනේ. ඔව් ඒ තමයි ෆොටෝග්‍රැෆර්. ඇයගේ පරන පෙම්වතා තමයි ඇයගේ වෙඩින් එකේ චායාරූප ශිල්පියා විදිහට ඇවිත් ඉන්නෙ. අහම්බයක් වෙන්නත් පුලුවන්.ඉතින් කොහේද ඔහුගෙ පින්තූර ඇයගේ වෙඩින් ඇල්බම් එකේ.

මට විශ්වාසයි පින්තූරයක් නැති උනත් ඇයගේ හිත තුල සදා ජීවමාන විදිහට ඔහුගේ රූපය ඇති.

ආදරය ගැන පොඩ්ඩක් කතා කරමුද.. ආදරය කිව්වට මන් මේ කියන්නෙ විරහව ගැන මගේ ආත්මාර්තකාමී මතය. විරහව දැනෙනව කියන්නේ සම්බන්යක් තිබ්බ කාලයේ ඔවුන්ට තිබුන මතක නැවත නැවත මතක් වෙන එකට කියලයි මම විශ්වාස කරන්නේ. අතේ එල්ලිලා යද්දි දැනෙන හැගීම උනත් මතකයක්.එදා ඇවිදින්න ගියපු තැන් අද දකිද්දි ආයෙ විරහව දැනෙන එකත් මතකයක්. දුන්න පොරොන්දු මතකයක්. අපි ආදරේ කරන්නේ ඒ ජීවියට නෙවේ,මනුස්සයට නෙවේ.. තප්පරෙන් තප්පරේ ගොඩගැහෙන මතක වලට. ඔන්ලයින් ආදරේ සහ ෆිසිකල් ආදරේ අතර ලොකු වෙනසක් ඇති ඒ නිසා. ඒ වගේමයි දෙන්නෙක්ගෙන් එකෙකෙනෙක් අනිකාව අත් අරිද්දි වැඩිපුර අමාරු අත් හරින කෙනාට නෙවේ අත් හැරෙන කෙනාට.

හෙ හේ පන්ඩිත කතා🥴