HAYATA BİR MOLA

  Hayat kısaydı ve insanoğlu bunu bildiği halde bilmiyor gibi davranıyordu. Dünya' da uzun yıllar yaşam yoktu evet ama unutmuştu insanoğlu.Para diyordu her şeyi çözecek, sadece para. Kalp kırıyordu sadece kalp kırıklıkları oluyordu işte... Geriye kalan kırgın iki sevgili, kırgın iki dost. Hayat kısaydı ya unutmuştu işte her şeyi insanoğlu. 

  Yıllar geçiyordu büyüyordu insanoğlu. Büyümek olgunlaşmaktı ama unutmuştu insanoğlu affetmenin ne olduğunu. Geriye bakıp düşünüyordu elinde kalan sadece paramparça olmuş kalpler, parçalanmış ömürler. Keşkeleri olurdu sözleri, yaptıkları. Ama zaman o kadar affedici değildi. Her şey anılardan ibaretti sadece. Pişmanlıklar kaplıyordu geçmişini sadece.

  Hayat kısa dostlarım.Zamanımızın kıymetini bilmek gerekiyor.Kim bilebilir ki yarın ne olacak? Peki ya geçmişimiz deki kırgınlıklar ve pişmanlıklarımız? Geç değil her şey değişebilir. 

  Kafamı yastığa koyduğum zamanlarda pişmanlıklarımı düşünür ve onları telafi etmek için elimden geleni yaparım. Kıymetini bilmek gerek her şeyin. Özellikle sahip olduklarımızın.Gün geliyor kıymet bilmek için yeterli zamanınız bile olmuyor.Elinizde kalan sadece pişmanlık ve resimler oluyor. Siz arkadan bakarken tek bir şey diyorsunuz sadece: Keşke hayatta olsaydın! Keşke... 

  Hala zamanınız var. Gurur nedir ki? Siz hiç sevdiğiniz birisini kaybettiniz mi? Son pişmanlık sadece pişmanlık.Hiç bir faydası yok. Okuduğunuz için teşekkürler.Sevelim sadece sevelim. Dünya belki de daha güzel bir yer olacak. İyi geceler dilerim.