เป็นผู้หญิงทำไมซนจังลูก?

Hello dear friends,

เหตุการณ์ต่อไปนี้เกิดขึ้นเมื่อสมัยที่ยังเป็นเด็กหญิงเล็ก อายุแค่ 9 ขวบ ตอนนั้น เป็นเด็กที่ค่อนข้างเรียนถือว่าอยู่ในระดับพอใช้ ชอบช่วยงานอาจารย์เสมอๆ

เธอเคยได้รับรางวัลมารยาทดีเด่นถึงสองปีซ้อน การได้รับรางวัลมามันง่ายมากๆ แต่การรักษาระดับความดีไว้นี่สิ ถือเป็นเรื่องท้าทายสุดๆ

หลายปีต่อมาเธอไม่เคยได้มันอีกเลย อย่างที่บอกการรักษาความดีตลอดไป มันยากจริงๆ คนเรายิ่งโตขึ้นความคิดก็เปลี่ยนผันตามกาลเวลา เอาแน่เอานอนไม่ได้

อยู่มาวันหนึ่ง เด็กหญิง เล็ก เธอเล่นซนกับเพื่อนๆ แต่เธอเป็นคนที่ชื่นชอบและเป็นที่โปรดปรานของครูหลายๆ คน แต่เหตุการณ์วันนั้น เธอซนจนได้เรื่องจริงๆ

ด้วยความที่อยากรู้อยากเห็น และอยากลอง ลืมบอกไปว่า เธอชอบเล่นกับเพื่อนผู้ชายมากกว่าผู้หญิง มีเด็กผู้ชายคนหนึ่ง เขาเล่นปีนหน้าต่างห้อง และกระโดดลงจากหน้าต่าง ซึ่งหน้าต่างก้ไม่ได้สูงจากพื้นดินมากเท่าไหร่นัก พอกระโดดและกลับมากระโดดซ้ำได้เรื่อยๆ

เด็กหญิงเล็กอยากลองของ จากนั้น ก็เข้าไปแจมกับเขาด้วย วิ่งไปอย่างสนุกสนาน เฮฮา ตอนพักเที่ยง กระโดดหลายรอบมาก จนลืมเวลาว่าใกล้เข้าเรียน เหงื่อท่วมตัว ในที่สุดอาจารย์ประจำชั้นเดินเข้าห้องมา เห็นเด็กหญิงเล็กกระโดดคนสุดท้าย เด็กผู้ชายมันก็เอาตัวรอดไปสิ เพราะครูเห็นเราเป็นคนสุดท้ายที่กระโดดหน้าต่าง

คิดในใจความซวยมาบังเกิดแล้วกู!!!!ฮ่าๆ หลังจากนั้น ครูเรียกให้ไปหา.......

ครู: เด็กหญิงสุพรรษา เธอทำอะไร?
ด.ญ เล็ก: (เธอก้มหน้า เงียบ)......ครูถามซ้ำ เธอถึงตอบ เพราะเธอกลัวไม้เรียว

ด.ญ เล็ก: กระโดดหน้าต่างค่ะคุณครู (เธอก้มหน้าตอบเศร้าๆ)
ครู: เธอทำแบบนั้นทำไม ทำไมซนจังละลูก!!!!ขาหักไป ครูจะบอกพ่อแม่เธอยังไง? จะเอายังไงกับเธอดีนี่ฮึ!!!

ครู: ในฐานะครูจะสอนให้หลาบจำ หันหลังกอด อก!!

จากนั้น ไม้เรียวอันใหญ่ ฟาดลงที่หลังขา เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!!! สามที รอยแดงสามรอย แดงนูนขึ้นมาทันที จำได้ว่า ตอนนั้น เจ็บมากๆ ไม่กล้าเล่นพิเรนหรือ ดื้ออีกเลย

สรุปเพื่อนผู้ชายที่กระโดดด้วยกันหลายคน ไม่โดน โดนเราคนเดียว เพราะ หลักฐานมันคาตาคุณครู ครูก็ถามว่ามีใครมั้ย เราไม่อยากให้เพื่อนโดนตี เลยรับคนเดียวซะงั้น ไม่รู้ตอนนั้น คิดอะไร ถึงเป็นคนดีขนาดนั้นที่ยอมให้อาจารย์ตีแค่ตนเอง

พอคุณครูตีเสร็จก็เข้าเรียนตามปกติ จนเลิกกลับบ้าน คุณครูจึงเรียกเราไปพบ เอายาหม่องมาทาขาให้ และบอกกับเราว่า เธอได้ประกาศนียบัตร มารยาทดีเด่น ตั้งสองปีซ้อน อย่าทำแบบนี้อีก รางวัลปีนี้คงไม่ได้เป็นของเธอแล้ว ครูคงหาคนอื่นแทน อย่าลืมคุณงามความดีที่เคยทำมานะ ครูกล่าว เราก็ขอบคุณคุณครู และจากนนั้นก็กลับบ้าน โดยพรอยไม้เรียวฟาดกลับบ้าน ฮ่าๆ

ด้วยความที่ เราอยากลอง และคิดว่า มันคงไม่เป็นไรหรอกในตอนนั้น ทำให้เราไม่ได้รางวัลมารยาทดีเด่นอีกเลย พอมานึกถึงตอนนี้ก็ขำตัวเองไม่น้อยเช่นกัน

ยุค 90 ก็ยังใช้ไม้เรียวกันอยู่ มันก็ธรรมดาตอนนั้น แต่ปัจจุบันคงเอามาใช้ไม่ได้ เพราะ คนปัจจุบัน อาจจะเห็นว่า มันทารุณเด็กเกินไปมั้ย แต่ใจคิดว่า ไม้เรียวมันได้ผลกับเรานะ เพราะ มันทำให้เราไม่คิดที่จะดื้อหรือทำอะไรแบบนั้นอีกเลย ตั้งใจเรียน และเป็นนักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียน เริ่มเล่นฟุตบอลตอนอายุ 12 ปี และได้ไปแข่งหลายที่ ถึงจะไม่ได้เป็นนักเรียนมารยาทดีเด่นแล้ว แต่เรามี Way ของเราที่จะทำให้โรงเรียนภาคภูมิใจ และได้ถ้วยรางวัลมาให้กับโรงเรียน

รู้สึกว่าตัวเองจะเป็นตัวเด่นจากกลุ่มเพื่อนตลอด หรือคิดไปเองหรือไม่รู้ เวลาไปที่ไหนก็ตาม อย่างเช่น ไปเข้าค่ายแล้วไปเจอโรงเรียนอื่น มีสาวๆมาขอเบอร์ ฮ่าๆๆๆ อาจเป็นเพราะ เราเล่นฟุตบอลด้วย เขาคงคิดว่าเราเป็นทอม และอีกเหตุการณ์หนึ่งไปแข่งฟุตบอลระดับอำเภอ เพื่อไปแข่งระดับจังหวัด มีคนดูเต็มอัธจรรย์ เราแข่งในสนามได้ยิน เสียงแว่วๆ มีคนเรียกชื่อเรา หลังจากพักครึ่งแรก โห!!!!!! มีคนซื้อผลไม้มาให้เต็มเลย และมีคนบอกว่า เราชอบพี่มากๆค่ะ ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย นี่เข้าใจความรู้สึกคนดังเลย นึกถึงช่วงนั้นแล้ว มีความสุขมากไม่น้อย

หลังจากนั้นก็เลิกเล่นฟุตบอลตอนอายุ 17 ปี เพราะ มีแฟน 5555 แฟนไม่ชอบผู้หญิงเล่นฟุตบอล เพราะเขาบอกว่าเดี๋ยวขาไม่สวย มันเหมือนผู้ชาย เราก็บ้ายอ แต่ด้วยเหตุผล เรื่องทีมด้วย เพราะต่างคนต่างแยกย้ายกันไป เลยแยกวงการนี้แบบถาวร

เรื่องราวของเด็กผู้หญิงวันนั้น ทำให้เธอได้มารู้จักกับ Steemit และเพื่อนๆทุกคนในชุมชนแห่งนี้ ต้องขอขอบคุณตัวเองที่ก้าวข้ามมาได้ไกลขนาดนี้ ผู้หญิงที่ห่างไกลจากความเจริญ เข้ามามีบทบาทในเทคโนโลยีใหม่ๆที่เรียกว่า Blockchain วันนี้ภูมิใจมากๆค่ะ และมีเพื่อนๆคอยสนับสนุนตลอดมา ขอบคุณจากใจจริงๆค่ะ

ขอให้ผู้อ่านมีความสุขกับการอ่านนะคะ
วันนี้ขอให้ทุกคนมีความสุขและเจริญยิ่งๆขึ้นไปค่ะ
อย่าลืมชาร์ทพลังงานบวกให้ตัวเองนะคะ
คุณจะรู้ว่าจักรวาลสร้างสรรค์โลกใบนี้ให้น่าอยู่แค่ไหน

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนกันเรื่อยมาจ้า

Much love
@alexwonderful